JSW z ogromną stratą. A może być gorzej
Jastrzębska Spółka Węglowa podała wczoraj wieczorem wyniki finansowe za 2014 r. Daruję sobie sam IV kw., choć strata była większa od prognoz i skupię się tylko na skonsolidowanym raporcie rocznym, bo niestety nie napawa on optymizmem.
W 2014 r. JSW miała nieco ponad 6,8 mld zł przychodów ze sprzedaży wobec ponad 7,6 mld zł rok wcześniej. To pokazuje, jak duży wpływ na wyniki firmy miały wciąż spadające ceny węgla koksowego, którego Jastrzębie jest największym producentem w UE. Zwłaszcza, że wydobycie surowca, m.in. dzięki zakupowi kopalni Knurów-Szczygłowice od Kompanii Węglowej, wzrosło do 14 mln ton w skali roku.
– W ubiegłym roku otoczenie makroekonomiczne, na które nie mieliśmy żadnego wpływu, wyjątkowo nam nie sprzyjało. Ceny węgla koksowego – i tak już niskie – kontynuowały spadek. Naszą odpowiedzią musiało być rozpoczęcie wdrażania w spółce szeroko zakrojonych zmian po stronie kosztowej. Mamy pełną świadomość, że to dopiero początek drogi, ale mamy nadzieję na sprawne wprowadzenie w życie ustaleń wypracowanych ze stroną społeczną – mówi Jerzy Borecki p.o. prezesa JSW.
Strata operacyjna JSW za 2014 r. przekroczyła 774 mln zł wobec ponad 201 mln zł na plusie w roku 2013. Strata netto z kolei to 657 mln zł wobec ponad 82 mln zł zysku rok wcześniej (z raportu jednostkowego wynika, że strata na akcję to 5,38 zł wobec 0,07 zł zysku w 2013 r.). Ze skonsolidowanego raportu rocznego wynika, że zobowiązania spółki wzrosły z 5,5 mld zł na koniec 2013 r. do ponad 8,1 mld zł na koniec 2014 r. (rosły zarówno zobowiązania krótko, jak i długoterminowe). Wskaźnik płynności bieżącej spadł z 1,59 w 2013 r. do 0,58 w 2014 r. A wskaźnik płynności szybkiej z 1,35 do 0,45. Zarząd ostrzega, że jeżeli utrzyma się trudna sytuacja rynkowa i nie będzie realizowany program oszczędnościowy, to ryzyko utraty płynności finansowej w JSW może jeszcze wzrosnąć.
– Jest zrozumiałe dla załogi i akcjonariuszy, że dla zachowania pozycji na rynku i utrzymania miejsc pracy musimy radykalnie i trwale ograniczyć koszty oraz dostosować wydatki inwestycyjne, co  pozwoli nam przetrwać kolejny trudny okres i zrealizować podstawowe zadanie na ten rok, jakim jest zrównoważenie przepływów pieniężnych – podkreśla Robert Kozłowski, zastępca prezesa JSW ds.ekonomicznych.
W sprawozdaniu spółka informuje również o tym, co stało się po zamknięciu okresu sprawozdawczego, a co niewątpliwie zaważy na jej wyniku za I kw. 2015 r. „W dniach od 28 stycznia do 13 lutego 2015 r. w jednostce dominującej prowadzona była akcja strajkowa, w wyniku której JSW nie wyprodukowała ok. 751 tys. ton węgla. Z uwagi na wcześniej zgromadzone zapasy węgla, które w niewielkiej części w okresie strajku były sprzedawane do kontrahentów, bilans utraconych przychodów z tytułu niedostarczenia uzgodnionych wolumenów, był nieco niższy niż straty w poziomie produkcji. Szacuje się, że w okresie trwania strajku, JSW nie uzyskała przychodów ze sprzedaży węgla na ok. 259,3 mln zł oraz koksu wraz z węglopochodnymi w wyniku braku dostaw węgla z JSW do koksowni należących do Grupy na ok. 41,8 mln zł„ – czytamy w dokumencie.Do innych skutków strajku należy zaliczyć także m.in. konieczność zakupu węgla koksowego ze źródeł zewnętrznych z przeznaczeniem dla koksowni z grupy JSW po cenach spotowych, w celu zapewnienia produkcji koksu na poziomie gwarantującym bezpieczeństwo pracy baterii koksowniczych (64,2 tys. ton).
A powodów do optymizmu jeśli chodzi o ceny węgla koksowego nie ma. Kilka dni temu PAP podał, że BHP Billiton ustalił z koncernem Nippon cenę dla węgla koksowego w II kw. 2015 r. na poziomie jedynie 109,5 dolara za tonę. W I kw. cena benczmarkowa węgla koksującego wynosiła 117 dolarów wobec 119 w IV kw. ubiegłego roku.
Trudne zadanie czeka więc nowego prezesa Jastrzębskiej Spółki Węglowej. Mimo to o schedę po Jarosławie Zagórowskim chce zawalczyć aż 16 kandydatów. W poniedziałek otwarte zostaną wszystkie oferty. Jak już informowałam 16 marca wśród chętnych są m.in. Zygmunt Łukaszczyk, były wojewoda śląski, obecnie prezes Katowickiego Holdingu Węglowego, Edward Szlęk, szef jastrzębskich koksowni, Robert Kozłowski, wiceprezes JSW. ds. finansowych i Marian Kostempski, były prezes Kopeksu. „Dziennik Gazeta Prawna” napisał w środę z kolei, że czarnym koniem wyborów może się okazać prof. Andrzej Karbownik, rektor Politechniki Śląskiej, były wiceminister gospodarki w rządzie Jerzego Buzka. Z moich informacji wynika jednak, że pan profesor nie złożył dokumentów w konkursie, a na dziś najsilniejsze poparcie ma Zygmunt Łukaszczyk, choć kilkanaście dni temu był to Edward Szlęk. Łukaszczyk zresztą nigdy nie ukrywał, że jego marzeniem jest szefowanie JSW (był tam wcześniej wiceprezesem zarządu). Jego obowiązki w KHW mógłby z kolei przejąć wiceprezes holdingu ds. finansów i ekonomiki – Artur Trzeciakowski.
Ale ponieważ mówimy o spółkach skarbu państwa, gdzie „karuzela co niedziela” (i nie tylko), to może faktycznie poczekajmy na decyzję rady nadzorczej. Dodam tylko, że 31 marca odbędzie się NWZA Jastrzębskiej ws. zmian w radzie nadzorczej (ma być znacząco uszczuplona) i statucie spółki. Ciekawe dni przed nami.