Kompania Węglowa: bez dumpingu (?), ale z biznesplanem.
Rada nadzorcza Kompanii Węglowej zatwierdziła w piątek biznesplan na najbliższe lata tzw. Nowej Kompanii Węglowej. W skrócie – w 2017 r. ma ona osiągnąć 2,19 mld zł zysku EBITDA, obniżyć jednostkowe koszty wydobycia tony węgla poniżej 200 zł oraz wydobywać i sprzedawać ok. 28 mln ton węgla rocznie z zachowaniem nie więcej niż 1 mln ton paliwa na zwałach. To realny plan czy utopia?
Przypomnijmy, że w 2014 r. sprzedaż węgla z 14 (a do jesieni jeszcze 15) kopalń Kompanii przekroczyła ledwo 23 mln ton. W tym roku ma to być ok. 24 mln ton, w przyszłym 26 mln, a od 2017 ok. 28 mln ton. I to przy użyciu 11 kopalń, z których ma się składać tzw. Nowa Kompania Węglowa, czyli SPV (spółka celowa) Węglokoksu (na razie w tzw. Węglokoks ROW znajdą się 4 kopalnie, za które WKS zapłacił już KW 350 mln zł zaliczki, a do końca czerwca przejdzie am 7 kolejnych), do której do końca tego półrocza mają dołączyć poszukiwani obecnie inwestorzy (Kompania potrzebuje oprócz pieniędzy Węglokoksu pozyskać finansowanie na poziomie 2 mld zł – 1 mld zł w tym roku, 1 mld zł w przyszłym). W grę wchodzi energetyka oraz instytucje finansowe. Resort skarbu zapewnia, że banki są zainteresowane planami Kompanii (która może się doczeka kiedyś nowej nazwy), która nadal ma być największą spółką węglową w UE (docelowe zatrudnienie ok. 40 tys. ludzi). Wcześniej jednak 4 kopalnie mają trafić do Spółki Restrukturyzacji Kopalń (Piekary, Brzeszcze, ruch Centrum kopalni Bobrek Centrum oraz ruch Makoszowy kopalni Sośnica-Makoszowy).
Jak mówi Wojciech Kowalczyk, pełnomocnik rządu ds. restrukturyzacji kopalń, „to są cele ambitne, ale realizowalne”. – Odcięcie nierentownych kopalń i pozyskanie rokujących aktywów przez nową spółkę otwiera drogę do realizacji działań mających na celu poprawę efektywności i rentowności spółki. Biznesplan pozwoli spółce wykorzystać szansę do zbudowania silnego i nowoczesnego podmiotu, który zapewni Polsce bezpieczeństwo dostaw węgla przez kolejnych co najmniej 30 lat – ocenia Kowalczyk.
– Chcemy, by 11 kopalń Nowej Kompanii Węglowej produkowało więcej węgla grubego i koksowego, co tym samym obniży produkcję węgla dla energetyki, którego obecnie na polskim rynku jest po prostu za dużo – tłumaczy prezes Kompanii Węglowej, Krzysztof Sędzikowski. Dodaje, że sześciodniowy tydzień pracy, który ma obowiązywać docelowo we wszystkich 11 kopalniach NKW wejdzie najpierw w kopalniach, w których teraz węgiel sprzedaje się najlepiej. Są to Chwałowice, Bielszowice i Rydułtowy-Anna. Potencjał zwiększenia produkcji węgla koksowego wskazuje natomiast m.in. w zakładach Halemba-Wirek i… Pokój. Przypomnijmy, że ta ostatnia kopalnia we wstępnym pogramie naprawczym dla KW przeznaczona była do likwidacji…
Mimo wcześniejszych zapowiedzi do Nowej Kompanii Węglowej przejdą też wszystkie ok. 4 mld zł zobowiązań, które mają być spłacane. Jednak tylko mniej niż 1,5 mld zł to zobowiązania, które powinny zostać spłacone w ciągu najbliższych 12 miesięcy.
– 1,2 mld zł to zobowiązania bankowe i Węglokoksu. To obligacje. Rozmawiamy z bankami (to m.in. Alior, BNP Paribas czy BZ WBK – przyp.red.) o możliwości ich przeniesienia do NKW, bo to wymaga ustaleń – tłumaczy Sędzikowski. Zapowiada także w najbliższym czasie negocjacje układu zbiorowego dla załogi NKW, optymalizację kosztów zakupów i realizację programu dobrowolnych odejść dla pracowników powierzchni. Nie ukrywa także, że sporo prac, w tym przede wszystkim roboty przygotowawcze, będzie zlecanych firmom zewnętrznym, bo to tańsze. Ale ich zakres ma być opracowany indywidualnie dla każdej kopalni.
A co z zapasam niesprzedanego węgla, które jeszcze na początku roku wynosiły aż 5,5 mln ton? – Podpisaliśmy umowy w ostatnich tygodniach na ok. 2,5 mln ton węgla, zarówno ze zwałów, jak i wydobywanego na bieżąco. 0,4 mln ton udało nam się sprzedać spotowo drogą morską. W sumie umowy dotyczą 2 mln ton węgla w kraju i 0,5 mln ton na eksport – wylicza Krzysztof Sędzikowski. 3 mln ton na zwałach to bankowy zastaw.
A przy okazji umów na sprzedaż węgla od kilku dni pojawia się temat wyjątkowo niskich cen węgla, które swoim klientom proponuje Kompania (pierwszy pisał o tym w czwartek portal Wysokie Napięcie). 7,4 zł za 1 GJ to 170 zł za tonę. Przy kosztach wydobycia ponad 300 zł na tonę konkurencja dopatruje się dumpingu. Bogdanka wysłała pismo do UOKiK, Katowicki Holding Węglowy do właściciela, czyli Ministerstwa Skarbu Państwa.
– Rozmawiałem z prezesem KHW Zygmuntem Łukaszczykiem. Sprawa dotyczy naprawdę małego kontraktu i kwestia ta została wyjaśniona. Kompania Węglowa konsekwentnie realizuje program naprawczy, którego jednym z kluczowych elementów jest aktywna polityka handlowa oraz sprzedaż części zapasów znajdujących się na zwałach. Ich dalsze utrzymywanie na obecnym poziomie, w przypadku braku płynności, byłoby niedopuszczalne – powiedział mi wiceminister skarbu, Wojciech Kowalczyk. W resorcie wskazują też na to, za ile KHW sprzedawał węgiel na Ukrainę. W spółce mówią, że to tajemnica handlowa. Ja z kolei wiem, że poniżej średniej ceny, która wg ARP to ok. 10 zł za GJ, ale za to powyżej 8 zł za GJ. A w eksporcie Kompania proponuje mniej niż 5 zł za GJ (swoją drogą celem Nowej Kompanii Węglowej jest sprzedaż 3 z 28 mln ton rocznej produkcji na eksport – oczywiście nie wierzę wtedy w takie ceny).
-Sprzedajemy węgiel powyżej jego wartości. Przeszacowaliśmy zwały. Konkurencyjne ceny bilansują się powyżej kosztów zmiennych – przekonuje Krzysztof Sędzikowski. I dodaje, że jego zdaniem konkurencja zareagowała trochę nerwowo, bo póki Kompania fedrowała na zwały to problemu dla innych nie było, a zaczął się w momencie, gdy trzeba było podejmować trudne decyzje.
Teoretycznie cała misterna konstrukcja NKW powoli się spina – oczywiście pod warunkiem pozyskania inwestorów, przeprowadzenia PDO, jak najszybszego przekazania nierentownych kopalń do SRK, ale… No właśnie. Pod znakiem zapytania cały czas stoi notyfikacja programu w Komisji Europejskiej. Strona rządowa dwa razy była w tym celu w Brukseli, rozmowy podobno były konstruktywne. Jednak Komisja Europejska cały czas ma wiele pytań dotyczących pomocy publicznej dla kopalń, z których część mimo przejścia do SRK ma pracować. Minister Kowalczyk zapewnia, że kopalnie, które trafią do SRK, a potem znajdą inwestorów, pomoc publiczną będą zwracać.
Przypomnijmy, że kopalnią Brzeszcze interesuje się Tauron (MSP i KW nie wykluczają, że transakcja z „zainteresowanym inwestorem” może zostać przeprowadzona na przełomie marca i kwietnia, więc małopolska kopalnia może nawet nie zdążyć przejść do SRK). Niedawno z kolei chęć wykupienia z SRK ruchu Makoszowy ogłosił…właściciel telewizji TVS, Arkadiusz Hołda. Jeszcze w styczniu z kolei częścią likwidowanych kopalń interesował się jeden z najbogatszych Polaków, Krzysztof Domarecki. Bobrek i Piekary kupić ma Węglokoks. Okazuje się więc, że jedyną niechcianą kopalnią jest bytomski ruch Centrum (obecnie część kopalni Bobrek-Centrum). W sumie szkoda. To dawna kopalnia Dymitrow, gdzie pracował mój dziadek i pradziadek. Może powinnam kupić?