Trzy życia można mieć tylko w grze komputerowej
W czwartek wieczorem po kilkugodzinnym posiedzeniu rady nadzorczej Jastrzębskiej Spółki Węglowej rada i zarząd firmy wydały wspólne oświadczenie (dokument poniżej).

Wynika z niego, że prezes Jarosław Zagórowski po raz kolejny przegrywa bitwę ze związkami zawodowymi (tak, jak m.in. w 2011 r. gdy musiał się ugiąć i wprowadzić wieloletnie gwarancje zatrudnienia przed debiutem firmy na GPW). Pytanie, kto jednak wygra wojnę w JSW, a może o JSW.
Łatwo nie będzie, bo to nie gra komputerowa, gdzie ma się dużo żyć…
Spróbujmy jednak zrozumieć, co wynika z powyższego krótkiego oświadczenia.
1. Zwolnienia dla związkowców z Budryka idą w niebyt, bo za strajk solidarnościowy z Kompanią Węglową nie miało być żadnych konsekwencji. To w miarę jasne.
2. Formalny powód sporu zbiorowego w Jastrzębiu znika – chodzi o flapsy, czyli posiłki regeneracyjne dla pracowników powierzchni, w tym administracji. To „tylko” 4,5-5 mln zł w skali roku, a wiadomo przecież, że Polak jak głodny, to zły. Tyle tylko, że to, komu przysługują słynne flapsy jest naprawdę jasno określone w prawie (przykład poniżej).

3. Chodzi o kolejne rozmowy ostatniej szansy z udziałem mediatora, najbardziej prawdopodobnym wydaje się Marek Kempski, były wojewoda katowicki i śląski. Sęk w tym, że mają być to rozmowy zarządu ze stroną społeczną z udziałem przedstawicieli rady nadzorczej, a związkowcy nie chcą słyszeć o tym, że mają rozmawiać z prezesem Jarosławem Zagórowskim. Tym samym pokazują, o co tak naprawdę chodzi w tym całym cyrku, o przepraszam, strajku, który mimo wydania czwartkowego oświadczenia wcale się nie kończy, mało tego – po weekendzie mają do niego dołączyć kopalnie innych spółek węglowych. Ręce same składają się do braw. Zwłaszcza, że zgodnie z zapisami tego punktu trzeba będzie negocjować cały związkowy koncert życzeń. A przypomnę tylko, że spółka chciała zaoszczędzić 500 mln zł w skali roku… Jak tak dalej pójdzie, to nie tylko nie zaoszczędzi, ale i dopłaci. Ale przecież bogata jest, prawda? Jej akcje kosztują dziś nawet ponad 20 zł. Kto by tam pamiętał, że w 2011 r. było to 136 zł…
4. Zarząd ma przestać być skarżypytą i nie będzie już mówił, że strajk jest nielegalny. Tyle, że teraz jest najbardziej nielegalny, ponieważ formalny powód sporu zbiorowego, czyli flapsy dla powierzchni przestał istnieć. W związku z tym należałoby znaleźć formalnie inny. Ale kto tam by się jakimiś formalnościami przejmował, zwłaszcza w górnictwie…
W czwartek alarmujący list w sprawie braku dostaw węgla koksowego z jastrzębskich kopalń wystosował ArcelorMittal Poland. „ArcelorMittal Poland jest głęboko zaniepokojony ostatnimi wydarzeniami w Jastrzębskiej Spółce Węglowej. Według pisma, które otrzymaliśmy dziś od JSW, prawdopodobieństwo ogłoszenia przez spółkę wystąpienia siły wyższej z powodu protestów i strajków w kopalniach jest bardzo wysokie.
Na tę chwilę zapasy węgla koksującego z JSW wystarczą nam tylko na 3 dni. Wczoraj nie miały miejsca żadne dostawy, a prawdopodobieństwo ich wystąpienia dziś jest bardzo małe. Obecna sytuacja zagraża działalności naszych dwóch koksowni – w Zdzieszowicach i w Krakowie, których łączne zdolności produkcyjne przekraczają 4,5 mln ton. Jeżeli dostawy węgla nie zostaną wznowione wkrótce, konsekwencje będą dla nas bardzo poważne, bo uszkodzeniu może ulec 9 baterii koksowniczych pracujących w obydwu naszych koksowniach”.
Tu powinno się pojawić pytanie o zwały węgla, które w jastrzębskich kopalniach wynoszą kilkaset tysięcy ton (dokładne dane na koniec 2014 r. spółka poda w marcu w raporcie rocznym). Sęk w tym, że choć JSW jest największym w UE producentem węgla koksowego (bazy do produkcji stali – z niego bowiem wytwarzany jest koks), to produkuje także węgiel energetyczny, z którego sprzedażą jest największy problem. I to właśnie ten rodzaj węgla leży na zwałach jastrzębskich kopalń. Koksowego praktycznie tam nie ma. Skoro więc kopalnie stoją trzecią dobę, to na pewno go nie przybędzie. A to oznacza kłopoty nie tylko ArcelorMittal Poland, ale także jeszcze większe kłopoty wewnątrz JSW.
Warto przypomnieć, że w skład grupy JSW wchodzą także koksownie zabrzańskie, koksownia Przyjaźń, a także wałbrzyska Victoria. Jeśli w tej sytuacji nadal kogoś dziwi import węgla do Polski – to powinien już przestać. Dodam tylko, że bateria koksownicza trochę kosztuje (200-300 mln zł).
Z kolei jeśli koksownie przestaną produkować koks, to z czasem może się też zacząć problem w hutach stali, bo to system naczyń powiązanych. A wygaszenie wielkiego pieca to już jest naprawdę poważna sprawa. Ale to już naprawdę pesymistyczny scenariusz.
Zważywszy na to, że doba postoju kopalń JSW to prawie 30 mln zł z tytułu niewydobytego węgla, nie wierzę w to, że nawet gdy ruszą, szybko nadgonią wynik. A konsekwencje tego mogą być bardzo poważne. A kryzys w JSW może okazać się z czasem poważniejszym niż ten w Kompanii Węglowej.