Kto pomoże Kompanii Węglowej?
Rząd zajmie się dzisiaj planem ratunkowym dla Kompanii Węglowej przygotowanym przez wiceministra gospodarki, Wojciecha Kowalczyka. Prace nad planem trwały ok. dwa miesiące. Już teraz budzi on wiele emocji – i to nie tylko dlatego, że jego treść nie była konsultowana ze związkami zawodowymi. Z tego, co mi wiadomo wręcz na ostatnią chwilę zmieniany był ostateczny kształt planu, bo wcześniej rozważane były dużo bardziej radykalne rozwiązania (pisałam o tym w grudniu http://www.gornictwo2-0.pl/?p=558).
Wersja na teraz zakłada natomiast, że do Kompanii Węglowej trafi oczekiwane ok. 2,5 mld zł, ale nie poprzez sprzedaż kopalń, o której było tak głośno. Ma powstać spółka celowa (9 kopalń), której udziały obejmie Węglokoks oraz m.in. PIR czy energetyka. – To znacznie bezpieczniejsze rozwiązanie niż bezpośrednie kupowanie poszczególnych kopalń – uważa kilka osób z branży.
4 kopalnie (Brzeszcze, Pokój, Sośnica-Makoszowy i Bobrek-Centrum) miałyby trafić do SRK i zostać docelowo zamknięte (tak na marginesie nie dziwię się związkowcom, którzy mówią, że u nas restrukturyzacja to zamykanie – skoro Spółka Restrukturyzacji Kopalń jest po to, by je zamykać…). Z kolei Piekary przejąłby Węglokoks Kraj, czyli dawny Zakład Wzbogacania Węgla Julian znajdujący się właśnie nieopodal kopalni Piekary. Jak wiadomo w tej kopalni kończy się złoże i w ciągu kilku lat tak czy owak dokona ona swego żywota.
Co z 9 kopalniami w spółce celowej? Są określane mianem perspektywicznych. Dziś być może poznamy szczegóły działania tego nowego podmiotu oraz szczegóły samego planu (co z załogą kopalń trafiających do SRK, jak ma wyglądać program dobrowolnych odejść etc.). Jeśli jednak założenia planu nie zostaną zrealizowane (a spodziewać się należy gigantycznych protestów górniczych) to Kompania Węglowa po prostu upadnie. Tak czy owak pewne jest już, że na pewno nie będziemy mieć „największej spółki węglowej w UE” (czy jak lubili pisać niektórzy koledzy – w Europie).