Może pora zacząć słuchać młodych?
Jak źle jest w polskim górnictwie węgla kamiennego wszyscy już wiedzą. Od początku roku na śląsku i nie tylko „wybuchają” strajki w kopalniach – pierwsze w Kompanii Węglowej, teraz w Jastrzębskiej Spółce Węglowej, a za chwilę w Katowickim Holdingu Węglowym. Wszędzie chodzi o to samo, chcą nam zabrać nasze przywileje i obniżyć pensję… Żartuje, na każdą spółkę należy popatrzeć z innego punktu.

W KW miało dojść do zamykania czterech kopalń (dodatkowe dwie łaskawie zostawili) i zwolnień grupowych, z odprawami dla pracowników dołowych. Powierzchnia miała najbardziej ucierpieć na tej ‚restrukturyzacji’ – zaczęły się strajki na masową skalę i rząd musiał interweniować. Skończyło się sukcesem wszystkich: rządu i ZZ – podpisano porozumienie i sprawa ucichła.
W JSW jest zupełnie inaczej, bo nie ma mowy tam o zamykaniu kopalń czy zwalnianiu załogi, tam poprstu chcą wprowadzić oszczędności aby uniknąć sytuacji w jakiej znalazła się Kompania. Górnikom i związkowcom nie spodobały się te oszczędności i zaczął się dym. Szczegóły możecie przeczytać w moich starszych wpisach. Teraz trwa tam regularna wojna między strajkującymi, a służbami porządkowymi. Dla mnie panuje tam chaos, z którego coraz mniej rozumiem, ale wiem, że jeżeli tak się będzie ten strajk przeciągać (trwa już piętnastą dobę) to trzeba będzie pomyśleć o ‚restrukturyzacji’ rodem tej z KW.
W KHW zarząd opublikował program naprawczy, który zakłada przekazanie jednej z kopalń do SRK celem jej wygaszenia/restrukturyzacji (ciężko stwierdzić które) oraz zwolnienie części załogi i ogólne zaciśnięcie pasa dla całej spółki. Wiem, że to też skończy się strajkami – dlatego mam kilka zdań na ten temat do napisania.

Przede wszystkim potrzeba restrukturyzacji – nie ma mowy aby bez niej polskie górnictwo funkcjonowało dłużej niż 5 lat (optimista). Trzeba zdać sobie sprawę z tego, że mówimy o przyszłości, a nie teraźniejszości. Rozmawiam dziennie na dole z górnikami, na szczęście teraz nasz oddział nie ma co robić, więc chodzimy po całej kopalni. Zawsze jak widzę młodego górnika w moim wieku lub podobnym, jego zdanie na ten temat jest takie samo jak moje: chciałbym pracować do spokojnej emerytury w zawodzie, który wybrałem kilka lat temu. Jestem wstanie zacisnąć pasa ale nie na tyle, żeby nie mieć czym oddychać. Jeżeli płacę mają spaść do poziomu tych, które można uzyskać na powierzchni, kto z nas młodych zostanie na dole? Jestem wręcz wściekły, że całej powierzchni należą się wszystkie nasze przywileje górnicze! Możecie zabrać mi połowę deputatu, ołówkowę czy uzależnić czternastkę od wyników kopalni, ale zróbcie porządek z przywilejami na powierzchni! Ile jeszcze będą na naszych plecach się ‚wzbogacać’, Ci którzy nie znają trudu pracy górnika!?

Może pora posłuchać młodych, którzy przed sobą mają (oby) jeszcze dużo lat do przepracowania w tym zawodzie. Bo to o naszą przyszłość jest ta walka, o byt dla naszych rodzin. Nie o ludzi, którym zostało kilka lat na dole i na te kilka lat nie chcą słyszeć o oszczędzaniu czy zaciskaniu pasa. Ludzie proszę Was – ogarnijcie się i spójrzcie na to z naszej perspektywy, patrząc w dalszą przyszłość.