<title_newspaper="Przyjaciółka">
<title_article="Pustelnia Parmeńska">
<author_1="J.">
<language="pl">
<style="press">
<year="1950">
<month="2">
<date="1950-02-19">
<period="w">
<status="1_obieg">
<support="paper">
W połowie XIX wieku, po klęsce Napoleona — cesarza francuskiego, na skutek polityki Austrii powstało na Półwyspie Apenińskim — Księstwo Parmy z księciem panującym Ernestem IV — degeneratem i okrutnikiem. W ponurym cieniu tyranii pleni się korupcja, bezprawie możnych ministrów, ucisk i wyzysk ludu. Na takim tle rozgrywa się dramat miłosny, przeniesiony z kart książki znanego pisarza francuskiego Stendhala na ekran przez francuskiego reżysera Christian-Jaque'a. Młodziutki markiz Fabrycy del Dongo, siostrzeniec księżnej Sanseweriny, w pogoni za miłostkami staje się mimowolnym zabójcą. Wobec panującego na dworze rozprzężenia obyczajów czyn ten uszedłby mu na pewno bezkarnie, gdyby Fabrycy nie zraził do siebie samolubnego księcia. Skazany na 20 lat pobytu w wieży Farneye, ucieka z niej przy pomocy zakochanej w nim córki naczelnika więzienia. Uczucie młodej dziewczyny zostało odwzajemnione. Niestety jednak kochankowie nie mogą się połączyć. Celii — uczyniła ślub, że w wypadku pomyślnej ucieczki Fabrycego — nigdy już go nie zobaczy. Zrozpaczony Fabrycy stara się za wszelką cenę o widzenie z nią, przy czym powtórnie wpada w ręce księcia Parmy. Tym razem z pomocą przychodzi siostrzeńcowi jego urocza opiekunka Sansewerina, wyjednywując prośbami łaskę księcia. Po długiej, czułej rozmowie kochankowie rozstają się na zawsze. Ona zostanie żoną bogatego szlachcica, spełniając życzenie ojca — on odejdzie, aby w zaciszu Pustelni Parmeńskiej dokonać pokuty za lekkomyślność i pustotę swego życia. Film starannie opracowany, doskonale oddaje atmosferę małego, włoskiego miasteczka, którego krzywdzeni mieszkańcy buntują się przeciw tyranii księcia. Rola księcia — świetnie zagrana przez Louis Salon, ukazuje go oczom widza jako nikczemnego tchórza, wiecznie drżącego o swe życie, jako tyrana, gotowego zniszczyć dla chwilowego kaprysu nakaz amnestii, przygotowany przez prezesa ministrów Mosca, z okazji urodzin „Jego Wysokości".
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 
