<title_newspaper="Przyjaciółka">
<title_article="Anglia">
<author_1="B. O.">
<language="pl">
<style="press">
<year="1950">
<month="3">
<date="1950-03-12">
<period="w">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Na północno-zachód od stałego lądu Europy leży Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii. Państwo to rozpościera się na wyspach Brytyjskich i Irlandii. W jego skład wchodzi: Anglia, zajmująca południową część wyspy ze stolicą Londynem; Walia, górzysty półwysep na zachód od Anglii; Szkocja, która w przeszłości była niezależnym państewkiem, z historyczną stolicą — Edynburgiem. Północna część Irlandii należy również do Brytanii, jakkolwiek posiada ona pewną autonomią polityczną oraz własny parlament. Główne miasto Irlandii Brytyjskiej — Belfast. Do Zjednoczonego Królestwa należą, — lub też znajdują się od niego w zależności politycznej i gospodarczej — liczne dominia oraz kolonie, o których pisać będziemy poniżej. Całość nosi nazwę Imperium Brytyjskiego. Wyspy Brytyjskie oddzielone są od lądu Europy Morzem Północnym i cieśniną La Manche (czyt. la mansz). Zachodnie brzegi Wielkiej Brytanii omywa Ocean Atlantyda oraz Morze Irlandzkie. Północ i zachód Wielkiej Brytanii, to tereny górzyste. Do nich należy Szkocja o powierzchni pagórkowatej oraz Walia. Rzeki Wielkiej Brytanii odznaczają się pełnią wód, nie zamarzają zimą, wpadają do morza, są więc doskonałymi drogami komunikacyjnymi. Ujścia rzek tworzą wygodne zatoki, do których wpływają okręty dalekomorskie. Już samo położenie geograficzne wysp brytyjskich sprzyja rozwojowi żeglugi dalekomorskiej, rozwinęła się ona jednak w znacznym stopniu dopiero w końcu XV stulecia, kiedy odkryta została Ameryka. Do wybuchu drugiej wojny światowej Wielką Brytanię nazywano „królową mórz". Obecnie Stany Zjednoczone, w walce o panowanie nad rynkami świata — ograniczają rozwój żeglugi morskiej Wielkiej Brytanii, nie pozwalają na budowę okrętów, ponieważ wolą wykorzystywać własne okręty dla przewozu swych towarów. Morska potęga Wielkiej Brytanii chyli się ku upadkowi Wielka Brytania na swych wyspach posiada bogate złoża węgla wysokiej jakości, — główne źródło jej bogactwa narodowego — pokłady glinki kaolinu, będącej surowcem dla przemysłu ceramicznego, oraz kopalnie soli.
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 
