<title_newspaper="Przyjaciółka">
<title_article="Walenty Sierow (1865-1911): Dziewczynka z brzoskwiniami">
<author_1="I. J.">
<language="pl">
<style="press">
<year="1950">
<month="5">
<date="1950-05-28">
<period="w">
<status="1_obieg">
<support="paper">
„Dziewczynka z brzoskwiniami" jest portretem Wiery Mamontow, osoby z kręgu najbliższych przyjaciół malarza. Przedstawił ją w rodzinnym domu na wsi, w swobodnej pozie pełnej prostoty codziennego życia. Pełen pogody i wdzięku wyraz twarzy dziewczynki, jasność barw stwarzają atmosferę spokoju i radosnej beztroski. Wielką rolę w obrazie gra kolor. Jasne i czyste barwy zestawione są na zasadzie kontrastów chłodnych niebieskawych kolorów ścian i stołu z ciepłymi pożółkłymi liśćmi, brzoskwiniami i różową suknią dziewczynki. Artysta głębię i bryłowatość przedmiotów wydobywa nie cieniowaniem, ale również barwą. Przy tym dba on o dokładne namalowanie kształtu przedmiotów, o dobrą zrównoważoną kompozycję całości. Nie ma tu zbytecznych szczegółów. Każdy przedmiot ma swe miejsce w wypełnieniu powierzchni obrazu. Wprawdzie obraz malowany jest we wnętrzu, ale czystość barw, wielka rola światła, poczucie przestrzeni pozwalają nam mówić, że jest on oparty na zasadzie malarstwa w plenerze, czyli na wolnym powietrzu. Sierow stał na stanowisku realizmu. Nie ograniczał się do oddawania przypadkowego zewnętrznego wyglądu rzeczy, ale zawsze starał się odkryć i wyrazić ich głębszą treść. Dążył do tworzenia typów ludzkich. Jego doskonałe portrety graniczą nieraz z karykaturą. Wyrażają bowiem w sposób dosadny cechy duchowe przedstawianych osób. Walenty Sierow (1865—1911) pochodził z rodziny uzdolnionej artystycznie i od wczesnej młodości miał warunki sprzyjające rozwojowi talentu. Wcześnie też został uczniem Riepina, jednego z największych malarzy rosyjskich. Sierowa w pracy malarskiej cechuje przede wszystkim wielki krytycyzm i samodzielność poszukiwań artystycznych. Choć zamówieniami na portrety związany był z arystokracją, miał głębokie sympatie dla ruchu robotniczego. Wielkie wrażenie, jakie uczynił na nim 1905 rok, wyraziło się w licznych ostrych karykaturach politycznych. Sierow pozostawił też wiele pejzaży, w których z wielkim zrozumieniem oddał oblicze i nastrój ziemi rosyjskiej. Był też doskonałym rysownikiem, o czym świadczą ilustracje do bajek Kryłowa. l. J. 
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 
