<title_newspaper="Przyjaciółka">
<title_article="Płaszczyk dla dziewczynki rozkloszowany">
<author_1="C. K.">
<language="pl">
<style="press">
<year="1950">
<month="8">
<date="1950-08-06">
<period="w">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Przód płaszczyka. Formę podstawową przygotowujemy podobnie jak formę tyłu tzn. wyrzucamy cały materiał dodany na fałdy. Linia przodu, środek przodu, wykrój szyi, ramię, wykrój pachy, linia szwu bocznego, oraz dołu zostaje bez zmiany. Następnie wyznaczamy karczek. Szerokość karczka taka jak z tyłu, tzn. dochodzi do szerokości ramion. Z przodu długość karczka na linii środka przodu, od wykroju szyi 10 cm — punkt o, szerokość oznaczamy punktem a, dwa te punkty łączymy łukiem, otrzymujemy linię właściwą karczka, przeciągamy łuk od kantu płaszcza, tj. do punktu b, który leży nieco wyżej niż punkt o, ponieważ o jest środkiem szerokości karczka, a linia karczka jest łukiem, więc od środka zarówno w jedną jak drugą stronę podnosi się. (Rys. 4, patrz „Przyjaciółka" nr 31 (124). Karczek odcinamy. Część płaszcza od karczka w dół, przecinamy podobnie jak tył, na cztery części (paski), lecz do podziału na te paski, bierzemy tylko szerokość przodu płaszczyka od środka przodu do boku, zarówno w dole jak w górze. Paski rozsuwamy po 6 cm; w szwie bocznym 3 cm (rys. 5). Rozsunięcie pasków, a więc rozszerzenie płaszczyka tak w tyle, jak w przodzie, może być mniejsze niż podane na rysunkach, może być też większe, zależy to od fasonu, rodzaju tkaniny. Tkaniny cieńsze i miękkie rozszerzamy więcej. Po skrojeniu płaszczyka przystępujemy do szycia. Sposób szycia płaszczyka jest zupełnie taki sam jak poprzedniego, w tym nie mamy tylko układania fałd. Rękawy i kołnierz taki jak w poprzednim płaszczyku. Karczek w płaszczyku można nastebnować dużym kantem lub zeszyć do strony lewej. C. K.
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 
