<title_newspaper="Przyjaciółka">
<title_article="Tężec">
<author_1="Dr Wł. Kwaśniewska">
<language="pl">
<style="press">
<year="1950">
<month="10">
<date="1950-10-08">
<period="w">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Tylko małe powierzchowne zranienia skóry wolno opatrywać bez kontroli lekarza. Zranienia głębsze, szczególnie powalane ziemia lub z tkwiącą w ranie drzazgą, winien obejrzeć lekarz. Jednym z najgroźniejszych zakażeń ran jest tężec. Zarazki tej choroby żyją w przewodzie pokarmowym zwierząt domowych i wraz z ich wydalinami dostają sie do ziemi. Zarazki te nie mogą rozwijać się w obecności tlenu (należą one do tak zwanych beztlenowców), dlatego powierzchowne zdarcia naskórka nie są na ogół groźne, dochodzi bowiem do nich powietrze zawierające tlen. Ale gdy zarazki tężca dostaną się głębiej pod skórę, wówczas znajdują doskonale warunki dla swego rozwoju. Produkują one jad, który zatruwa nerwy. Zjawiają się napady skurczów tężcowych, często zaczynających się od szczęk (szczękościsk), wreszcie obejmująca mięśnie całego ciała. Choroba przeważnie kończy się śmiercią — w kilka, a czasami kilkanaście dni i dłużej od zranienia. Zapobiec tej strasznej chorobie jest bardzo łatwo. Wystarczy wstrzyknąć po zranieniu, mogącym grozić zakażeniem tężcowym, surowicę przeciwtężcową, którą nabyć można w każdej aptece. Działanie surowicy jednak jest krótkotrwałe. Jeśli komuś grozi stale niebezpieczeństwo pokaleczenia z możliwością powalania rany ziemią (szczególnie gdy ziemia ta jest nawożona — na przykład rolnikom, ogrodnikom), wówczas winien on zostać zaszczepiony przeciwko tężcowi. W tym celu wstrzykuje się tak zwaną anatoksynę przeciwtężcową. Jest to odpowiednio przygotowany jad tężca, który choroby wywołać nie może, natomiast wywołuje odporność organizmu szczepionego w stosunku do zakażenia tężcowego. Człowiek szczepiony nie potrzebuje się bać zakażenia tężcowego w razie zranienia i powalania rany ziemią. Odporność organizmu utrzymuje się dość długo (co najmniej rok), — szczepienie jednak powtarzać należy co pewien okres czasu. 
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 
