<title_newspaper="Przyjaciółka">
<title_article="Wielki Kongres">
<author_1="Jan Szeląg">
<language="pl">
<style="press">
<year="1950">
<month="11">
<date="1950-11-26">
<period="w">
<status="1_obieg">
<support="paper">
„Nic nie może powstrzymać pochodu twórczych idei prawdy, sprawiedliwości i pokoju, które przenikają przez wszelkie granice i rozpowszechniają się na całym świecie". Tak między innymi oświadczył profesor Joliot-Curie, otwierając Drugi Światowy Kongres Obrońców Pokoju w Warszawie. Zwrócił on również uwagę na fakt. iż błyskawiczne przeniesienie Kongresu i Sheffield do Warszawy stanowi jeden jeszcze dowód potęgi ruchu obrońców pokoju. Rząd angielski sądził, że udzielając odmowy wjazdu większości delegatów w ostatniej chwili, praktycznie uniemożliwi odbycie samego Kongresu. Jak wynika z ogłoszonego tajnego dokumentu, okólnika angielskiego premiera Attlee do ambasadorów angielskich, rząd angielski już w połowie sierpnia powziął decyzję storpedowania Kongresu w Sheffield. Jednocześnie do ostatniej niemal chwili sam Attlee i Inni ministrowie: angielscy składali obłudne oświadczenia, w których wicie było mowy o tradycjach angielskiej tolerancji i wolności. Ale cios wymierzony w ruch obrońców pokoju, zawisł w próżni. W przeciągu kilku dni Warszawa była gotowa do podjęcia swej roli, jako siedziby Kongresu. Tutaj też pośpieszyli delegaci, zawracając z drogi do Anglii, ze wszystkich stron świata. Okazało się, że rząd angielski, wyrażający wolę wrogów ruchu pokoju, może wpłynąć na to zaledwie, że Kongres rozpoczął się z trzydniowym opóźnieniem, ale nic więcej i nic poza tym. Przeciwnie, akcja rządu angielskiego, jak już dziś widać, wpłynęła na wielkie wzmocnienie obozu pokoju w samej Anglii, gdzie tysiące ludzi wyraża swe oburzenie z powodu zakłamania uprawianego przez władze tego kraju. Kongres Warszawski oznacza zakończenie jednego z etapów walki o pokój i rozpoczęcie nowego, wyrażającego się jeszcze większym wzmożeniem sił przeciwstawiających się podżegaczom wojennym i spiskom wojennym. Kongres, rozwijając Apel Sztokholmski, rozszerzył ideę toczącej się walki, żądając nie tylko zakazu broni atomowej, ale i ograniczenia zbrojeń w ogóle, wypowiadając się przeciwko remilitaryzacji Niemiec Zachodnich, przeciwko tego rodzaju zbrodniczym interwencjom w sprawy innych narodów, jakiej przykład widzimy na Korei.
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 
