<title_newspaper="Tygodnik Powszechny">
<title_article=""Sam już na pustej scenie..."">
<author_1="">
<language="pl">
<style="press">
<year="1950">
<month="1">
<date="1950-01-29">
<period="w">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Dziewiętnaście lat temu, kiedy Barrault porzucił studia malarskie dla sceny i stawiał pierwsze kroki na deskach Theatre de l'Atelier, pod kierunkiem wielkiego Karola Dullin, wpadł mu w rękę egzemplarz noweli Faulknera pt. As I Lay Dying („Gdy konałam"). Przez rok cały Barrault nie rozstawał się z tą nowelą. Jest tam mowa o wiejskim chłopcu, który ujeżdża konia — o nieszczęśliwej miłości jakiejś dziewczyny — o śmierci staruszki, matki owego chłopca. Ten splot prostych wątków fascynował Barraulta; postanowił przetworzyć nowelę na dramat pantomimiczny; wyrzucił wszystkie dialogi; jedyne słowa, jakie miały zostać wygłoszone na scenie, włożył w usta. chóru. Tak się złożyło, że akurat w tym okresie odziedziczył 10 tysięcy franków; zdecydował więc z końcem sezonu 1934—35 wynająć teatr od Dullina. Jego plany przyjęto bardzo sceptycznie; sam Dullin odmówił przyjścia na przedstawienie, a aktorzy, mający grać poszczególne role, wycofywali się jeden po drugim. W końcu Barrault został sam. Przerobił wtedy te sceny dramatu, w których chłopiec miał występować razem ze swoją matką i postanowił sam zagrać obie role. Jedyną publicznością Barraulta podczas wielogodzinnych, samotnych prób była stara posługaczka, która powiedziała mu raz: „Chciałabym wiedzieć, co pan właściwie robi. Co dzień się panu przyglądam, jak pan jedzie na tym koniu". Barrault był uszczęśliwiony. Więc zrozumiała, o co chodzi! Cóż za widz nadzwyczajny! I jakie zwycięstwo! Nadszedł dzień premiery. Barrault grał chłopca, staruszkę i konia. Jedynym dźwiękiem w chwilach milczenia chóru był galop jego stóp na deskach sceny. Widownia ryczała ze śmiechu już przed podniesieniem kurtyny i w ciągu pierwszych dziesięciu minut przedstawienia; milkła jednak stopniowo. Po scenie, w której chłopiec poskramia konia, zapanowała zupełna cisza, a nim kurtyna zapadła, publiczność została zdobyta.
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 
