<title_newspaper="Tygodnik Powszechny">
<title_article="Ruch biblijny i liturgiczny">
<author_1="J. M. S.">
<language="pl">
<style="press">
<year="1950">
<month="2">
<date="1950-02-26">
<period="w">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Zawartość 6 numeru „Ruchu Biblijnego i Liturgicznego" (listopad - grudzień 1940) zasługuje na podkreślenie swym bogactwem i zawartością. Zeszyt otwierają rozważania ks. A. Klawka na temat mało znanego, a szczególnie pięknego Psalmu 131, którego analiza pozwala znakomitemu bibliście na snucie głębokich rozważań o „Spokoju duszy pokornej", uzupełniających umieszczone na wstępie „przykłady pokory" — wybrane z Pisma św. fragmenty o odpowiedniej tematyce. Obszerny artykuł ks. F. Gryglewicza pt. „Ryby i rybacy tyberiadzkiego jeziora" stanowi bardzo pracowite studium z zakresu nauk pomocniczych egzegetyki. Zastanawiając się nad chronologią połowów ryb, dochodzi autor do wniosku, że gdybyśmy mogli ustalić datę pierwszego cudownego połowu ryb. tym samym ustalilibyśmy termin powołania apostołów i porę, kiedy Chrystus Pan rozpoczął swą publiczną działalność. Dotychczasowe obserwacje przyrodnicze, nazbyt jeszcze nie wystarczające, nie pozwalają na dokładne określenie czasu. Ks. Gryglewicz przypuszcza, że pierwszy cudowny połów ryb był tak samo jak i drugi, wiosną w kwietniu. Bardzo interesujące jest końcowe rozważanie pytania, dlaczego to właśnie rybaków powołał Chrystus na apostołów. Oto dlatego, że praca ich, bardzo ciężka, była w społeczeństwie prawie całkiem zapoznana. Dopiero P. Jezus zwrócił uwagę na trudy rybaków i spomiędzy wielu wybierając tych, których uważał za najlepszych, uczynił ich rybakami ludzi. Tym samym zaś dał do zrozumienia, że rybackie, nie zauważone przez nikogo, powszednie życie, wypełnione biedą, nie przespanymi nocami, niewygodami, czasem niebezpieczeństwem, a nigdy prawne nie dające pewności, jaki skutek będą miały ponoszone wysiłki, ma być obrazem życia każdego, kto podejmuje zadanie rybaków-apostołów. Ryba tymczasem, spożywana jako powszedni chleb, pod wpływem Starego Testamentu i nauki Chrystusa Pana miała się stać symbolem wiernych chrześcijan, chrztu Św., Eucharystii, samego wreszcie Chrystusa Pana.
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 
