<title_newspaper="Tygodnik Powszechny">
<title_article="Z dziejów mistyki polskiej">
<author_1="Karol Górski">
<language="pl">
<style="press">
<year="1950">
<month="3">
<date="1950-03-05">
<period="w">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Opublikowany przez ks. dra St. Brossa życiorys m. Franciszki Teresy Kotowiczówny pióra o. Wiązkiewicza posiada wszystkie cechy dodatnie i ujemne epoki, w której powstał i stanowi cenne dla nas źródło dla poznania dziejów mistyki polskiej. Średniowiecze polskie pozostawiło nam niewiele dzieł o treści mistycznej ascetycznej — wiemy o jednym z nich, napisanym przez śląskiego dominikanina Bitterfelda i dedykowanym królowej Jadwidze. Jak dotąd jest to wszystko. Natomiast epoka nowożytna przyniosła wspaniały rozkwit literatury mistycznej w Polsce. Benedyktynki, zreformowane przez Magdalenę Mortęską w końcu XVI w., pozostawiły cały szereg medytacji, przy czym niektóre z nich posiadają charakter zupełnie wyjątkowy dzięki pięknu starej polszczyzny i głębi uczucia, która się w nich wyraża. Karmelitanki polskie wydały Teresę Marchocką (1652), która napisała autobiografię mistyczną, pierwszą w Polsce. Pisali też wiele jezuici. Wszystkie te kierunki wiążą się z hiszpańską szkołą mistyki, pełną tragicznej ekspresji i barwy w wyrazie, podobnej tu do hiszpańskiego malarstwa wielkiej epoki. Od połowy XVII wieku zaczyna do Polski przenikać bardziej humanistyczna mistyka szkoły francuskiej, podkreślająca człowieczeństwo Chrystusa. Oratorianie francuscy wcale do Polski nie dotarli, natomiast znaleźli się misjonarze św. Wincentego i szarytki, oraz wizytki, należące do odłamu zgoła odrębnego, salezjańskiego. Dla pełności obrazu dodajmy, że wpływy pogodnej i radosnej szkoły włoskiej z trudnością dadzą się w tym czasie w Polsce odnaleźć, poza filipinami z Gostynia, Natomiast występuje wyraźnie u pisarzy różnych zakonów szereg cech, które pozwalają mówić o istnieniu odrębnej polskiej szkoły mistyki, opartej o kult mariański (np. jezuici Drużbicki i Pawłowski). Szczególniejszym wyrazem szkoły polskiej był zakon marianów, założony w końcu XVII w. Na tle tego ogólnego obrazu umieścić należy żywot m. Kotowiczówny, zmarłej w r. 1714. 
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 
