<title_newspaper="Tygodnik Powszechny">
<title_article="Wartościowa pozycja">
<author_1="Józef Marian Święcicki">
<language="pl">
<style="press">
<year="1950">
<month="3">
<date="1950-03-26">
<period="w">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Literatura nasza religijna jest niestety dość uboga w dobre utwory niestety dość uboga w dobre utwory z dziedziny homiletyki i ascetyki, toteż z przyjemnością trzeba odnotować wartościową na tym polu pozycję: książkę ks. dra W. Mirskiego pt.: „Do kogo pójdziemy?" Książka ta daje duszpasterzom doskonały materiał do zwięzłych a bogatych w myśli kazań osnutych na tle niedzielnych ewangelii, zaś dla świeckich stanów doskonały przewodnik do pogłębienia kultury religijnej, do odbywania medytacji. Nawiązując do perykop ewangelicznych, snuje autor refleksje dotyczące najgłębszego sensu życia. A idzie mu nie tylko o wywołanie nastroju, ale o wzbudzenie konkretnych postanowień, o kształtowanie prawdziwie katolickiej postawy. Bo rozważania jego, nie abstrakcyjne, ale mocno osadzone w konkretnej rzeczywistości, uwzględniają co najważniejsze zagadnienia współczesności. Tematyka tej niedużej książki (242 strony) jest bardzo bogata. Począwszy od problemu życa wewnętrznego, sakramentalnego, aż do zagadnień tak dziś aktualnych, jak zagadnienie pracy, pokoju. Oczywiście szkicowy charakter dzieła nie pozwala na szersze rozwinięcie tych zagadnień, poszczególne motywy są nieraz po kilkakroć poruszane, ale też nie traktat to dogmatyczny ani apologetyczny, ale zbiór medytacji, mających pobudzić czytelnika do głębszego przeżycia podstawowych prawd chrześcijaństwa, do zainteresowania się sprawami życia wewnętrznego. Zamiar ten udało się ks. Mirskiemu doskonale wypełnić. Rzadko kiedy można spotkać książkę, która byłaby w tak dosłownym znaczeniu dla wszystkich: i dla inteligencji, i dla prostego, szarego człowieka. Autorowi udało się urzeczywistnić postulat nowoczesnej homiletyki, gardzącej przesadną, barokową retoryką, zmierzającej do osiągnięcia możliwie oszczędnymi środkami jak największej prostoty, bezpośredniości i szczerości wyrazu. Do urzeczywistnienia tej koncepcji bardzo się nadaje godny wyróżnienia styl, operujący jasnymi, krótkimi zdaniami, układającymi się jednak w pewną rytmiczną całość, styl będący przeciwstawieniem tak nieszczęśliwie dawniej grasujących w naszym kaznodziejstwie — patosu i frazeologii. 
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 
