<title_newspaper="Tygodnik Powszechny">
<title_article="Humanizm chrześcijański i praca">
<author_1="J. M. S.">
<language="pl">
<style="press">
<year="1950">
<month="4">
<date="1950-04-02">
<period="w">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Niżej podpisany nie wątpi, że Kubiaka, który na uzasadnienie swoich tez powołuje się tak na drukowany w „Znaku" szkic Hanny Malewskiej: „Wiek twórczego porywu", jak też i na opinię ks. K. Michalskiego. Zapewne, praca w średniowieczu nie nosiła w tym co dzisiaj stopniu produkcjonistycznych tendencji — tu Zajczniewski ma bezsprzecznie słuszność — ale to chyba nie powód, aby tę epokę kwestionować z tego tytułu. Zbyt skrajnie wyinterpretował tutaj krytyk sugestie Maritaina, zapominając, że średniowiecze w swoim najwspanialszym okresie stało nie pod znakiem augustynizmu (którego zresztą Zajczniewski nie docenił), ale tomizmu, który, jak to słusznie przypomniał Kubiak, wyraził się przez usta swojego twórcy tak znamiennie: „Genua humanum arte et ratione vivit" (Ród ludzki żyje sztuką i rozumem). A my ze swej strony dodamy, że najpiękniejsza książka duchowna średniowiecza "O naśladowaniu Chrystusa", oskarżana niejednokrotnie z różnych stron o zapoznanie wagi spraw ziemskich, o nazbyt wyłączne skierowanie ku zaświatom, zawiera przecież to znamienne zdanie: „Nie puszczaj się nigdy na zupełne próżnowanie, lecz albo czytaj, albo pisz, albo zajmuj się pracą jaką dla wspólnego dobra" (ks. I, r. XIX); o ojcach świętych na pustyni wspomina, że „przez cały dzień pracowali, a długo w noc się modlili, choć i wśród pracy nie przestawali modlić się myślą i sercem". Na marginesie swego artykułu porusza Kubiak doniosłe zagadnienie chrześcijańskiego pojęcia pracy. Praca prawdziwie ludzka — pisze — to taka, która otwiera drogę dla rozwoju ludzkiej osobowości, dla swobodnego zaangażowania całego bogactwa ludzkiej natury. Jest rzeczą całkowicie zrozumiałą, że nie wolno ograniczać człowieka tylko do roli pracownika... Jest naturalnym prawem i obowiązkiem człowieka, aby praca jego była twórczością, aby odczuwał on ją jako twórczość w moralnym i intelektualnym sensie tego słowa, twórczość, która zna swoją wartość i moc, twórczość świadomą swego pokrewieństwa z całością kultury i zawsze dążącą do wspólnych całej kulturze celów.
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 
