<title_newspaper="Tygodnik Powszechny">
<title_article="Ks. Józef Archutowski">
<author_1="Ks. Jan Piwowarczyk">
<language="pl">
<style="press">
<year="1950">
<month="4">
<date="1950-04-30">
<period="w">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Wydał więc szereg doskonałych prac o charakterze podręcznikowym: „Gramatyka języka hebrajskiego", II wyd. 1925, — „Wstęp szczegółowy do ksiąg Starego Zakonu" 1927, — „O natchnieniu Pisma św. 1930, — „Historia i Krytyka tekstu hebrajskiego Starego Testamentu", 1938. Szczególną wartość ma ta ostatnia praca; ks. Archutowski dał w niej nowe ujęcie wielu dyskutowanych problemów i nowe rozwiązania. Z opracowań szczegółowych uwagę zwracają następujące: „Moneteizm izraelski i jego geneza" 1924, — „Historyczność potopu" 1930, — „Protoewangelia" 1938, — "Kosmogonia biblijna", 1934, — „Niewola babilońska" 1935. Nadto przygotował do druku studium o proroku Izajaszu i drugie o teologii psalmów. Niestety, zostały zniszczone w czasie powstania warszawskiego. Praca Archutowskiego była — jak powiedziałem — radosna. Pełen zachwytu i podziwu dla skarbów odkrywanych w Biblii, chciał się nimi z drugimi dzielić. Duszę wkładał w wykłady dla kleryków, budził wokół siebie zainteresowania naukowe Biblią przez swój entuzjazm dla niej i — co było szczególnie pięknym rysem jego osobowości — zabiegał o kształcenie przyszłych pracowników naukowych w tej dziedzinie. Miał też tę pociechę, że po latach kilkunastu skupił się koło niego zastęp wykształconych biblistów, którzy zaprawieni przez niego w pracy budzili najpiękniejsze nadzieje na przyszłość. Dwóch z tych jego uczniów już nie żyje: śp. o. Atanazy Fic OP, który zginął w czasie wojny we Lwowie zabity cegłą spadającą z dachu, i ks. dr Mazerski, salezjanin, którzy rażeni z ks. Archutowskim zginął w podziemiach kościoła pp. sakramentek. Pełen energii życiowej i wiecznej pogody ducha, ks. Archutowski ciągle planował nowe prace, brał udział w każdej akcji na rzecz pogłębienia biblistyki (poznańskie wydawnictwo Pisma Św., wydawnictwo kwartalnika „Przegląd Biblijny"), odbył dwie podróże naukowe do Palestyny, a tuż przed wojną palił się do założenia w Ziemi św. naukowej placówki polskiej dla prowadzenia prac wykopaliskowych.
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 
