<title_newspaper="Tygodnik Powszechny">
<title_article="Małżeństwo w ZSRR">
<author_1="J. M. S.">
<language="pl">
<style="press">
<year="1950">
<month="7">
<date="1950-07-16">
<period="w">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Omawiając wytyczne kodeksu rodzinnego w „Demokratycznym Przeglądzie Prawniczym" (nr 3) przypomina dr S. Szer rozporządzenie Prezydium Najwyższej Rady ZSRR z 8 lipca 1941 r., dotyczące rozwodów. Wspomniany akt prawny, jak podkreślają cywiliści radzieccy, oznacza wzmożenie kulturalno-wychowawczego wpływu socjalistycznego państwa na stosunki bytu w kierunku umocnienia rodziny, walki z lekkomyślnym stosunkiem do rodziny i obowiązków rodzinnych, wzmożenie ochrony praw jednostki i społeczeństwa. Jakkolwiek wspomniane rozporządzenie nie precyzuje przesłanek rozwodu, ale pozostawia sądowi ocenę przytoczonych przez stronę podstaw żądania rozwodu... Dotychczasowe orzecznictwo sądowe wskazuje na to, że sąd nie orzeka rozwodu, gdy po stronie pozwanego brak winy w naruszeniu trwałości małżeństwa, zaś zawinione postępowanie powoda np. naruszenie wierności małżeńskiej nie może spowodować uwzględnienia zadania o rozwiązanie małżeństwa. Jak powiada Swierdłow: "...w sprawach o rozwód sąd spełnia zadanie wychowawcze ogromnej wagi i zapominanie o tym nie powoduje umocnienia w świadomości ludzi uczucia odpowiedzialności przed rodziną, zasad etycznych, zasad moralności socjalistycznej, lecz na odwrót, osłabienie tych zasad". Należy przy tym zauważyć, w uzupełnieniu wspomnianych założeń ideologicznych, że tak jak w obowiązującym prawie polskim, praktyka radziecka odmawia zwykle rozwodu w przypadkach, gdy małżonkowie posiadają niepełnoletnie dzieci. Te ograniczenia rozwodów zdaniem uczonych radzieckich nie uchyliły jednak — jak podnosi Szer — swobody rozwodów, w sprawie której wypowiadali się klasycy marksizmu oraz Lenin. Jak stwierdza Swierdłow, jedną z podstawowych zasad radzieckiego prawa familijnego jest swoboda małżeństwa. Opiera się ono na zasadzie swobodnej i dobrowolnej zgody. Tak więc praktyka i teoria radziecka opiera się w tej dziedzinie na dwóch przesłankach, które w ten sposób formułuje Szer: Po pierwsze, tak jak zawarcie związku małżeńskiego jest wyrazem swobodnej woli i dobrowolnej zgody obu małżonków, tak i z drugiej strony sprzeczne z tą zasadą byłoby przejście do porządku nad zgodną wolą stron, nie chcących pozostawać dłużej we wspólnocie małżeńskiej. 
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 
