<title_newspaper="Tygodnik Powszechny">
<title_article="Feliks Płażek">
<author_1="Stanisław Pigoń">
<language="pl">
<style="press">
<year="1950">
<month="10">
<date="1950-10-08">
<period="w">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Ze zgonem śp. Feliksa Płażka (ur. 30 maja 1882, zm. 11 września 1950) odeszła spośród nas postać charakterystyczna, odszedł jeden z niewielu już żyjących współtwórców wielkiego odnowienia naszego piśmiennictwa na przełomie wieków, zwanego modernizmem. W szeregu tamtym stanowił on jedno znamienne ogniwo. Swoistość i odrębność tego ogniwa warto sobie teraz, po stracie, uprzytomnić. Tym więcej, że w ciągu życia pisarz ten trzymał się jakby na ustroniu, mógł był powtórzyć za poetą: „...żyłem skromnie, mało kto co wiedział o mnie". Kształcąc się w Wiedniu, wychowanek Theresianum, już w szkole rozmiłował się Płażek w świecie kultury antycznej, pojął głęboko i za gwiazdę przewodnią przyjął helleński ideał piękna. Był w tym wyraz buntu przeciwko owoczesnemu rozwiązłemu filisterstwu, które dostrzegało Grecję jedynie oczyma Offenbacha. Przyczyniła się do tego ponadto niewątpliwie wyższa atmosfera literacka: ostatnie odblaski francuskiego parnasizmu, który w ojczyźnie swej już blaknął i zachodził, ale którego urok działał jeszcze silnie na peryferiach. Od parnasistów to szedł impuls do sztuki obranej z subiektywizmu, wpatrzonej w klarowność i nieskazitelność greckiego klasycyzmu. Wiadomo, ile impulsowi temu zawdzięczała u nas twórczość Tetmajera, Rydla, Wyspiańskiego. Uległ mu wcześnie także Płażek. Tylko gdy na tamtych starszych jego towarzyszy ów urok i styl oddziałał tylko epizodycznie, jemu przyświecał on przez całe życie. Płażek został twórcą klasycyzującym. Za najwyższy kształt twórczości literackiej miał on zawsze dramat i w tej dziedzinie osadził prawie cały swój trud artystyczny. Twórczość rozpoczął w r. 1902 („Dwie wiosny", druk. 1904), po czym w dłuższych odstępach czasu ogłosił kilkanaście utworów dramatycznych. Niektóre z nich dostały się na scenę — lwowską i krakowską. Urzeczony pięknem dramatu starogreckiego, przetwarzał wybrane szczytowe jego ujęcia, by odnowioną wersją zbliżyć je doznaniu człowieka dzisiejszego. 
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 
