<title_newspaper="Tygodnik Powszechny">
<title_article=""Przyszłość - korektora wieczna"">
<author_1="Jan Górski">
<language="pl">
<style="press">
<year="1950">
<month="10">
<date="1950-10-15">
<period="w">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Epoka, w której żył Norwid, garnęła się do mitu. O „nowej mitologii" pisano bardzo wiele w Niemczech. Dyskutowano jej możliwość na różne sposoby. Tęsknota, za światem mitów greckich podyktowała Goethemu „Ifigenię", Schillerowi strofy „Bogów Grecji", Hólderlinowi hymny. Ówczesny hellenizm, między innymi oczywiście, miał na celu prześwietlenie rzeczywistości — mitem. Powstrzymanie zmierzchu bogów: Gdy jaśniał wasz rozkoszny kult, jakże inaczej wtenczas było. („Bogowie Grecji") Tym samym procesom mitologizowania podlegało średniowiecze. Wreszcie mit ogarnął współczesność. Powstała legenda napoleońska, wspaniałe schronienie dla umysłów zmęczonych szarpaniną epoki przynoszącej coraz więcej i coraz bardziej gorzkich rozczarowań. W stosunku do zapowiedzi zawartych w moralnym, społecznym i politycznym kodeksie Wielkiej Rewolucji, rzeczywistość przedstawiała się szaro. A im dalej odsunęła się burżuazja od swych „czasów bohaterskich", tym bujniej zaczęły kwitnąć w sztuce pisarskiej tendencje realistyczne, a zarazem tym widoczniej strzelały w górę tendencje mitotwórcze. Przy czym realistyka brzmiała jak akt oskarżenia, a mit jak akt wyznania. To rozdwojenie było odbiciem rozdwojenia rzeczywistości i formowało się już w procesie wychowania, czyli w najwcześniejszej, najbardziej wrażliwej fazie rozwoju jednostki: „Wychowawcy usiłowali wprowadzić do ideału osobowości dziecka cechy wzniosłe, szlachetne. Wpajali uczucie sprawiedliwości wówczas, gdy życie społeczne opierało się na niesprawiedliwości społecznej. Uczyli miłości bliźniego, gdy jednocześnie uznawali konieczność konkurencji wszystkich przeciw wszystkim, aby ostać się w walce o byt. Mówili o altruizmie, o uczciwości, a jednocześnie wpajali estetykę, życia prowadzonego na wysokim poziomie materialnym... Powstawała w ten sposób podwójna rzeczywistość: realna i psychiczna" (Roman Maruszewicz: „Ideały wychowawcze w przeszłości a w rzeczywistości Współczesnej" Myśl Współczesna nr 3 — 4, 1946 r.) 
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 
