Artaszes Minasjan , orm . Արտաշես Մինասյան ( ur . 21 stycznia 1967 roku ) – ormiański szachista , arcymistrz od 1992 roku . Kariera szachowa W roku 1990 zwyciężył w mistrzostwach Armeńskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej oraz zdobył ( w Mińsku ) tytuł młodzieżowego ( do lat 26 ) mistrza Związku Radzieckiego . Rok później osiągnął największy sukces w karierze , zostając w Moskwie ostatnim szachowym mistrzem Związku Radzieckiego . W 1992 r . został ( wraz z Aszotem Anastasianem ) pierwszym mistrzem niepodległej Armenii . Kolejne tytuły mistrza kraju zdobył w latach 1993 , 1995 , 2004 i 2006 . W 2000 roku wystąpił w New Delhi w mistrzostwach świata systemem pucharowym , awansując do II rundy ( w której przegrał z Michaiłem Gurewiczem ) , natomiast w 2005 awansował do Pucharu Świata , w I rundzie ulegając Loekowi van Wely . Odniósł wiele sukcesów w turniejach międzynarodowych , m . in . w Groningen ( 1990 , dz.II m . za Eckhardem Schmittdielem , wraz z m . in . Władimirem Jepiszynem , Curtem Hansenem , Klausem Bischoffem , Lwem Psachisem i Olegiem Romaniszynem ) , Candas ( 1992 , I m . , przed Kevinem Spraggettem ) , Paryżu ( 1994 , I m . ) , Cannes ( 1995 , dz . II m . za Matthew Sadlerem , wraz z m . in . Władysławem Tkaczewem i Andriejem Sokołowem ) , Linares ( 1999 , open , I m . przed Aleksiejem Driejewem , Maksimem Sorokinem i Wiktorem Bołoganem ) , Ubedzie ( 2000 , dz . I m . wraz z Pawłem Tregubowem , przed m . in . Wadimem Zwiagincewem , Aleksandrem Griszczukiem , Aleksandrem Motylewem i Siergiejem Dołmatowem ) , Erywaniu ( 2000 , turniej strefowy , II m . za Symbatem Lyputianem ) , Dubaju ( 2001 , dz . I m . wraz z Karenem Asrianem , Jaanem Ehlvestem , Aleksiejem Aleksandrowem , Jewgienijem Władimirowem , Aleksandrem Motylewem , Pawłem Kocurem i Ewgienijem Ermenkowem ) , Batumi ( 2003 , dz . II m . za Baadurem Dżobawą , wraz z m . in . Andriejem Wołokitinem , Zwiadem Izorią i Merabem Gagunaszwili ) , Dubaju ( 2004 , dz . II m . za Szachrijarem Mamediarowem , wraz z m . in . Magnusem Carlsenem , Jewgienijem Władimirowem , Liviu - Dieterem Nisipeanu , Pawłem Eljanowem , Krishnan Sasikiran i Pentalą Harikrishna ) oraz w Erywaniu ( 2004 , memoriał Tigrana Petrosiana , dz . III m . za Pawłem Smirnowem i Wasilijem Iwanczukiem , wraz z m . in . Aleksandrem Areszczenko , Zwiadem Izorią i Gabrielem Sargissianem ) . Od 1992 r . jest stałym reprezentantem kraju w najważniejszych rozgrywkach drużynowych . Do roku 2006 wziął udział we wszystkich 8 szachowych olimpiadach , zdobywając wraz z drużyną 4 medale : złoty w roku 2006 oraz 3 brązowe ( 1992 , 2002 , 2004 ) . Jest również czterokrotnym medalistą drużynowych mistrzostw świata : srebrnym z roku 2001 ( za wynik indywidualny ) oraz trzykrotnie brązowym ( indywidualnie w roku 1997 oraz drużynowo w 1997 i 2001 ) . Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 lipca 1998 r . , z wynikiem 2620 punktów dzielił wówczas 52 - 54 . miejsce na światowej liście FIDE , jednocześnie zajmując 3 . miejsce ( za Wladimirem Akopjanem i Rafaelem Waganjanem ) wśród ormiańskich szachistów . Bibliografia ChessBase Megabase 2007 Linki zewnętrzne
Marta Lityńska , ukr . Марта Літинська , z domu Szul , ukr . Шуль ( ur . 25 marca 1949 we Lwowie ) – ukraińska szachistka , arcymistrzyni od 1976 roku . Kariera szachowa W latach 70 . i 80 . XX wieku należała do grona najsilniejszych szachistek świata . Pomiędzy 1973 a 1991 rokiem ośmiokrotnie uczestniczyła w turniejach międzystrefowych , dwa z nich wygrywając ( 1985 , Żeleznowodsk i 1987 , Smederevska Palanka ) . Dwukrotnie uczestniczyła w meczach pretendentek , w obu przypadkach przegrywając w półfinałach z Naną Aleksandrią ( 1974 , 1981 ) . Oprócz tego dwukrotnie awansowała do turniejów pretendentek , zajmując III ( 1986 , Malmö ) i IV miejsce ( 1988 , Ckaltubo ) . Wielokrotnie startowała w finałach mistrzostw Związku Radzieckiego , w roku 1972 zdobywając medal złoty , a w latach 1971 , 1973 i 1974 – medale srebrne . Do innych indywidualnych sukcesów Lityńskiej należą m . in . II m . w Braszowie ( 1972 ) , I - II m . w Belgradzie ( 1987 , wraz z Swietłaną Matwiejewą ) , II - III m . w Atenach ( 1990 , wraz z Tatianą Lemaczko ) i I - II m . we Lwowie ( 1999 ) . W roku 2002 zdobyła w Naumburg ( Saale ) tytuł mistrzyni świata " weteranek " . W kolejnych dwóch latach również stanęła na podium tych rozgrywek ( 2003 , Bad Zwischenahn , II m . i 2004 , Halle , III m . ) . W latach 1988 – 1996 czterokrotnie wystąpiła na szachowych olimpiadach ( w 1988 w drużynie ZSRR , a w pozostałych – Ukrainy ) . Na swoim koncie posiada trzy srebrne medale : dwa drużynowe ( 1988 , 1992 ) i jeden za indywidualny wynik na IV szachownicy ( 1988 ) . Pomiędzy 1993 a 1997 pięciokrotnie brała udział w turniejach o drużynowe mistrzostwo Polski , reprezentując klub " Gedania " Gdańsk . Bibliografia ChessBase Megabase 2007 W . Litmanowicz , J . Giżycki , " Szachy od A do Z " , Warszawa 1987 , str . 1203 Linki zewnętrzne
Volvo YCC – model koncepcyjny stworzony w 2004 roku przez Volvo celem spełnienia motoryzacyjnych marzeń płci żeńskiej . W projektowaniu auta brały największy udział kobiety . Z wyglądu auto przypomina lekko futurystyczne coupe , jednak jest to dwudrzwiowy hatchback , wyposażony w hybrydowy silnik o mocy 215 KM i częstotliwości wymiany oleju co 50 . 000 km .
Karl Þorsteins ( Karl Thorsteins ) ( ur . 13 października 1964 ) – islandzki szachista , mistrz międzynarodowy od 1985 roku . Kariera szachowa W 1981 r . zadebiutował w finale indywidualnych mistrzostw Islandii , zajmując IV miejsce , natomiast w 1983 r . zdobył w Chicago brązowy medal drużynowych mistrzostw świata studentów oraz wystąpił w reprezentacji kraju w drużynowym turnieju krajów nordyckich . W 1984 r . zajął IV m . ( za Curtem Hansenem , Aleksiejem Driejewem i Kiriłem Georgiewem ) w rozegranych w Kiljavie mistrzostwach świata juniorów do 20 lat , natomiast na przełomie 1984 i 1985 r . reprezentował narodowe barwy na rozegranych w Groningen mistrzostwach Europy w tej kategorii wiekowej , dzieląc V - VI miejsce . W tym okresie należał już do ścisłej czołówki islandzkich szachistów . Pomiędzy 1984 a 1988 r . trzykrotnie wystąpił na szachowych olimpiadach . Dwukrotnie ( 1985 , 1989 ) zdobył tytuły indywidualnego mistrza Islandii , był również brązowym medalistą ( 1987 ) . W 1985 r . podzielił IV - V m . w Borgarnes ( za Vlastimilem Jansą , Curtem Hansenem i Karelem Mokrym , wspólnie z Gudmundurem Sigurjonssonem ) , w 1987 r . zajął V m . w rozegranym w Polanicy - Zdroju memoriale Akiby Rubinsteina ( za Uwe Bönschem , Siergiejem Dołamtwoem , Alonem Greenfeldem i Robertem Kuczyńskim ) , w 1988 r . podzielił II m . ( za Rafaelem Waganjanem , wspólnie z m . in . Wiktorem Kuprejczykiem ) w turnieju Politiken Cup w Kopenhadze , natomiast w 1989 r . zwyciężył ( wspólnie z Radovanem Govedaricą ) w Belfort . W 1993 r . , odniósł kolejny sukces , zdobywając w Lucernie złoty medal za indywidualny wynik na VI szachownicy podczas drużynowych mistrzostw świata . W tym też roku praktycznie zakończył karierę , w kolejnych latach w turniejach klasyfikowanych przez Międzynarodową Federację Szachową startując bardzo rzadko . Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1994 r . , z wynikiem 2510 punktów zajmował wówczas 6 . miejsce wśród islandzkich szachistów . Bibliografia ChessBase Megabase 2010 Linki zewnętrzne
Peugeot 205 ' ' ' – samochód osobowy segmentu B produkowany w Europie przez francuską firmę Peugeot między 1983 a 1998 rokiem . Jest jednym z najbardziej popularnych hatchbacków lat osiemdziesiątych XX wieku . W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1984 model zajął 2 . pozycję ( za Fiatem Uno ) . Wyprodukowany w łącznej liczbie 5 , 3 miliona egzemplarzy , w wersjach trzydrzwiowy hatchback , pięciodrzwiowy hatchback , van oraz kabriolet . Historia modelu Wielokrotnie nagradzany model 205 uważany jest za przełomowy model Peugeota , który zapoczątkował jego sukcesy finansowe . Przed 205 Peugeot był uważany za najbardziej konserwatywnego producenta spośród francuskiej " wielkiej trójki " , który potrafi wytwarzać tylko wielkie sedany takie , jak 504 i 505 . U genezy 205 leży przejęcie przez Peugeota firmy Simca w 1978 roku , która posiadała doświadczenie w tworzeniu małych samochodów . W 205 stosowano wiele rodzajów silników benzynowych i diesli . W pierwszych 205 używano silnika typu X " Douvrin " ze starszego modelu Peugeota 104 . Później użyto nowszych silników benzynowych serii TU , XU oraz diesla XUD . 205 był wielkim hitem i jego stylistyczne parametry były widoczne w każdym modelu , który był produkowany po nim . Podczas 15 - letniego okresu produkcji 205 nie została poddana faceliftingowi poza drobnymi zmianami deski rozdzielczej w 1987 roku i niewielkich zmian m . in . tylnej klapy oraz świateł w 1990 roku . W latach 80 . triumfował w wyścigach min . Rajdzie Paryż - Dakar i na Oes-ach . Produkcja 205 zmniejszała się po wprowadzeniu wspólnie zastępujących go modeli 106 i 306 . Rynkowy popyt zachęcił jednak Peugeota do stworzenia modelu 206 , który zadebiutował w roku 1998 . W tym samym roku zaprzestano produkcji modelu 205 . Model miał silnik z przodu i napęd na przednie koła . W kilkuset egzemplarzach wyprodukowano wersję Turbo 16 ( T16 ) skonstruowaną wspólnie przez Peugeota i firmę Talbot . Miał napęd na 4 koła , silnik umieszczony centralnie o pojemności skokowej 1778 cm³ wraz z turbosprężarką . Był krótszy od Lancii Delty , lecz miał większy rozstaw osi . Samochodem takim jeździł m . in . Ari Vatanen wygrywając Rajdowe Mistrzostwa Świata oraz Rajd Dakar w 1987 roku za pierwszym podejściem . Dane techniczne Wersje wyposażenia
Olimpiada szachowa 1996 ' ' ' ( zarówno w konkurencji kobiet , jak i mężczyzn ) rozegrana została w Erywaniu w dniach 15 września – 2 października 1996 roku . 32 . olimpiada szachowa mężczyzn Wyniki końcowe ( 114 drużyn , system szwajcarski , 14 rund ) . 32 . olimpiada szachowa kobiet Wyniki końcowe ( 74 drużyny , system szwajcarski , 14 rund ) . Linki zewnętrzne
Henri Rinck ( ur . 10 stycznia 1870 w Lyonie , zm . 17 lutego 1952 w Badalonie ) – francuski kompozytor szachowy oraz teoretyk końcówek szachowych , z zawodu inżynier chemik . Był jednym z najbardziej płodnych kompozytorów publikując w sumie 1670 kompozycji w tym 58 odznaczonych nagrodami . Poniżej dwa przykłady twórczości Rincka : Rozwiązanie pierwszego diagramu : 1 . c4 + ! Ke5 2 . Ga7 ! ! z nieuchronnym matem Rozwiązanie drugiego diagramu : 1 . Gd6 + ! ! K : d6 2 . Sf5 + e : f5 3 . Wa6 + ze zdobyciem hetmana Publikacje H . Rinck , 1909 , 150 fins de partie , Leipzig ( Veit ) H . Rinck , 1919 , 300 fins de partie , Barcelona ( Hijos de Paluzie ) H . Rinck , 1927 , 700 fins de partie , Barcelona ( Tip . La AcadEmica ) H . Rinck , 1950 , 1414 fins de partie , Barcelona ( Tip . La AcadEmica ) Bibliografia
Jacek Tomczak ( ur . 5 marca 1990 w Śremie ) – polski szachista , arcymistrz od 2012 roku . Kariera szachowa W szachy gra od szóstego roku życia . Pierwszy medal mistrzostw Polski wywalczył w roku 1996 , zostając wicemistrzem kraju przedszkolaków . W tym samym roku zwyciężył również w mistrzostwach Europy w tej grupie wiekowej . Rok później zdobył w Jaworznie złoty medal mistrzostw Polski przedszkolaków . Kolejne tytuły mistrzowskie wywalczył w latach 2000 ( w Kołobrzegu , w kategorii do lat 10 ) , 2002 ( Kołobrzeg , do lat 12 ) , 2005 ( Łeba , do lat 16 ) i 2006 ( Łeba , do lat 16 ) . W roku 2004 wywalczył w Turku brązowy medal w grupie do lat 14 . W roku 2003 triumfował w otwartym turnieju w Polanicy - Zdroju ( w grupie B ) . W wyjątkowo dla niego udanym roku 2006 zdobył w Batumi tytuł mistrza świata juniorów do lat 16 . Oprócz tego trzykrotnie wypełnił ( na turniejach w Cappelle - la - Grande , Barlinku i Rewalu ) normy na tytuł mistrza międzynarodowego . W roku 2007 zadebiutował w finale mistrzostw Polski seniorów , rozegranym w Opolu – zajmując XII miejsce . W 2008 r . zdobył tytuły mistrza Polski do lat 18 oraz 20 . W 2009 r . odniósł duży sukces , dzieląc IV - VI m . ( za Siergiejem Tiwiakowem , Wadimem Małachatko i Wołodymyrem Bakłanem , wspólnie z Danielem Fridmanem i Mateuszem Bartlem ) w otwartym międzynarodowym turnieju Klubu Polonia Wrocław we Wrocławiu , zdobywając pierwszą normę na tytuł arcymistrza . W tym samym roku zwyciężył w rozegranym w Policach turnieju pamięci Tadeusza Gniota , sukces ten powtarzając w 2010 roku . Również w 2010 r . wypełnił drugą normę arcymistrzowską , podczas rozegranych w Chotowej mistrzostwach świata juniorów do 20 lat , w których zajął VIII miejsce . Na przełomie 2011 i 2012 r . zwyciężył ( wspólnie z Aleksiejem Gawryłowem ) w cyklicznym turnieju Cracovia w Krakowie ( wypełniając trzecią normę na tytuł arcymistrza ) . W 2013 r . zdobył brązowy medal ( w klasyfikacji drużynowej ) letniej uniwersjady w Kazaniu oraz zwyciężył w otwartym turnieju w Poznaniu . Reprezentował Polskę w turniejach drużynowych , m . in . : oraz , zdobywając wspólnie z drużyną złoty medal . Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 września 2013 r . , z wynikiem 2583 punktów zajmował wówczas 11 . miejsce wśród polskich szachistów . Bibliografia Linki zewnętrzne
Temsa – turecki producent autobusów i samochodów ciężarowych z siedzibą w Adanie . Przedsiębiorstwo założone zostało w 1968 roku i należy obecnie do tureckiego konglomeratu przemysłowo - finansowego Sabancı Holding . Posiada dwie fabryki : w Adanie ( produkującą autobusy ) i w Adapazari . Autobusy Temsa Diamond Opalin Prestij Safari Safir Tourmalin
Siddeley Autocar Company Ltd . ' ' ' – dawne brytyjskie przedsiębiorstwo zajmujące się produkcją samochodów . Istniało w latach 1902 – 1905 z siedzibą w Coventry . Zostało założone przez Johna Davenporta Siddeley'a , który po nabyciu doświadczenia w trakcie pracy w branży motoryzacyjnej zaczął samodzielnie montować samochody osobowe . W 1905 roku jego zakład został wykupiony przez Wolseley'a . Wówczas stworzono spółkę Wolseley - Siddeley . Początkowo montowano jednocylindrowy model 6 HP o pojemności 1319 cm³ ; czterocylindrowy 18 HP ( 3238 cm³ ) ; 25 HP ( 5276 cm³ ) oraz 32 HP . W 1905 pojawił się ulepszony model 6 HP o zwiększonej pojemności 1194 cm³ , jak również dwucylindrowy 12 HP ( 2388 cm³ ) , 13 HP , czterocylindrowy 15 HP ( 3142 cm³ ) , 18 HP ( 4154 cm³ ) oraz 32 HP ( 5401 cm³ / 7060 cm³ ) . Plik : Siddeley 1904 vvl.JPG | Siddeley model 1904 Linki zewnętrzne
