pl	 Goriot zamilkł na chwilę: zdawało się, że zbiera siły, żeby ból wytrzymać. 
lt	Gorijo valandėlę nutilo ir, atrodė, stengėsi sukaupti jėgas skausmui pakelti. 

pl	- Nie skarżyłbym się, gdyby one tu były - powiedział.  
lt	- Jei jos čia būtų, aš nesiskųsčiau,  -  tarė jis.  

pl	- Po cóż się skarżyć?  
lt	 -  Ko man tada skųstis?  

pl	Po tych słowach nastąpiło lekkie uśpienie, które trwało aż do powrotu Krzysztofa.  
lt	Jis prisnūdo ir ilgai šitaip gulėjo. Kristofas grįžo. 

pl	Rastignac sądził, że ojciec Goriot zasnął na dobre i pozwolił służącemu zdawać głośno sprawę ze swego poselstwa.  
lt	Rastinjakas, manydamas, kad tėvas Gorijo miega, leido tarnui balsu pasakoti apie savo žygio pasekmes.  

pl	- Poszedłem najpierw do pani hrabiny - mówił Krzysztof - ale nie mogłem się z nią widzieć, bo zajęta była wraz z mężem ważnymi jakimiś interesami.  
lt	- Pone,  -  tarė jis,  -  pirmiausia nuėjau pas ponią grafienę; bet su ja negalėjau pasikalbėti - ji turėjo labai svarbių reikalų su vyru.  

pl	Alem ja tak nastawał, że sam pan hrabia wyszedł do mnie i tak mi powiedział: „Pan Goriot umiera, to i dobrze! Nic rozumniejszego nie mógł zrobić. 
lt	Kai aš spyriausi, išėjo ponas de Resto pats ir man pasakė šitaip: "Ponas Gorijo miršta? Ką gi, tai yra visų geriausia, ką jis galėjo padaryti. 

pl	Pani de Restaud jest mi potrzebna, bo musimy pokończyć ważne interesy, pójdzie sobie wtedy, gdy wszystko będzie skończone”.  
lt	Ponia de Resto reikalinga man, turime baigti svarbius reikalus, ji ateis, kai viskas bus atlikta."  

pl	A taki był rozgniewany!  
lt	Jis atrodė piktas, tas ponas.  

pl	Miałem już wychodzić, aż tu pani hrabina wchodzi do przedpokoju jakimiś drzwiami, których pierwej nie widziałem. „Krzysztofie - zawołała - powiedz memu ojcu, że ja się posprzeczałam z mężem i nie mogę go zostawić; chodzi o śmierć lub życie moich dzieci; ale przyjdę natychmiast, gdy wszystko będzie skończone”. 
lt	Kai aš jau buvau beišeinąs, ponia įžengė į prieškambarį pro kažkokias dureles, kurių nebuvau pastebėjęs, ir man tarė: "Kristofai, pasakyk tėvui, kad aš labai susiginčijau su vyru ir negaliu išeiti; tai liečia mano vaikus -  žūti jiems ar būti; bet lig tik bus viskas baigta, aš ateisiu." 

pl	Z panią baronową to znów inna historia.  
lt	 O su ponia baroniene tai vėl istorija!  

pl	Nie widziałem jej wcale, ani mówić z nią nie mogłem.  
lt	Nesimačiau su ja ir negalėjau pakalbėti...  

pl	„A! - powiedziała mi pokojówka - pani śpi; wróciła dziś z balu po piątej i gniewałaby się, gdybym ją przed południem obudziła. 
lt	"Ak,  -  pasakė kambarinė,  -  ponia grįžo iš baliaus ketvirtis po penkių, ji miega; jei aš ją pažadinsiu prieš pusiaudienį, ji mane išbars.  

pl	Gdy zadzwoni na mnie, to wtedy powiem, że jej ojciec ma się gorzej.  
lt	Aš jai pasakysiu, kad jos tėvui blogiau, kai man paskambins.  

pl	Ze złą nowiną nie ma się czego śpieszyć, zawsze będzie czas ją powiedzieć”.  
lt	Blogą naujieną visada spėsi pasakyti." \ 

pl	Daremnie prosiłem!  
lt	Nieko nepadėjo mano maldavimai.  

pl	Ach! Prawda! Chciałem się widzieć z panem baronem, ale nie było go w domu. 
lt	Aha, beje, norėjau pasikalbėti su ponu baronu, bet jo namie nebuvo.  

pl	- Więc żadna z jego córek nie przyjdzie! - zawołał Rastignac. 
lt	- Nė viena duktė neateis! - sušuko Rastinjakas. 

pl	- Napiszę zaraz do obydwóch.  
lt	 -  Aš tuoj parašysiu abiem.  

pl	- Żadna - powtórzył starzec, podnosząc się na posłaniu.  
lt	- Nė viena,  -  atsiliepė senis pasikėlęs.  

pl	- Zajęte są, śpią, nie przyjdą.  
lt	 -  Turi svarbių reikalų, miega, neateis.  

pl	Ja to wiedziałem.  
lt	Aš tai žinojau.  

pl	Trzeba umrzeć, żeby poznać, czym są dzieci.  
lt	Reikia mirti, kad žinotum, kas yra vaikai.  

pl	Ach, przyjacielu!  
lt	Ak, mano mielas!  

pl	Nie żeń się, pozostań bezdzietny!  
lt	Neveskite pačios, neturėkite vaikų!  

pl	Dajesz dzieciom życie, a one ci śmierć dają.  
lt	Jūs jiems duodate gyvybę, o jie jums  -  mirtį.  

pl	Wprowadzasz je w świat, a one cię spychają do grobu.  
lt	Jūs juos įvedate į pasaulį, jie jus išgena iš jo.  

pl	Nie - one nie przyjdą.  
lt	Ne, jos neateis!  

pl	Wiedziałem o tym od lat dziesięciu.  
lt	Žinau šitai jau dešimt metų.  

pl	Powtarzałem to sobie niekiedy, ale sam wierzyć nie śmiałem.  
lt	Aš kartais tą pagalvodavau, bet nedrįsau tikėti.  

pl	Łzy zakręciły się w oczach jego otoczonych krwawą obwódką.  
lt	Abiejose akyse sušvito po ašarą ant raudonų vokų kraštų, bet nenuriedėjo.  

pl	- Ach! Gdybym był bogaty, gdybym miał całą fortunę, którą córkom oddałem, to i one byłyby tutaj i lizałyby mi twarz swymi pocałunkami! 
lt	- O, jei aš būčiau turtingas, jei būčiau išlaikęs turtą, jei nebūčiau joms atidavęs, jos būtų čia, jos laižytų skruostus bučiniais!  

pl	Mieszkałbym w pałacu w pięknych komnatach, miałbym sługi na zawołanie i ognia pod dostatkiem, a one tonęłyby we łzach, stojąc przy mym łożu z dziećmi i mężami swoimi.  
lt	Gyvenčiau rūmuose, turėčiau gražius kambarius, tarnų, ugnis kūrentųsi židinyje; ir jos ašaromis plūstų, su vyrais, su vaikais.  

pl	Tak, mógłbym mieć to wszystko, a nic nie mam, pieniądz daje wszystko, nawet córki.  
lt	Turėčiau visa tai. O dabar - nieko. Pinigas duoda viską, net dukteris. 

pl	O, moje pieniądze! Gdzież one? 
lt	O mano pinigėliai, kur jie?  

pl	Jakby one mnie pielęgnowały i doglądały, gdybym miał skarby do zostawienia; widziałbym je przy sobie, słyszałbym ich głos.  
lt	Jei palikčiau lobius, jos mane slaugytų, žiūrėtų; aš jas girdėčiau, jas matyčiau.  

pl	Ach! Dziecię moje, drogie, jedyne, moje dziecię! Wolę ja opuszczenie, wolę nędzę swoją! 
lt	Ak, mano brangus vaike, mano vienintelis vaike, man dar geriau, kad aš apleistas ir elgeta!  

pl	Gdy nieszczęśliwy jest kochany, to wie przynajmniej, że szczerze go kochają.  
lt	Kada tave myli nelaimingą, tai bent esi tikras, kad tave myli.  

pl	A jednak chciałbym być bogatym, żeby je zobaczyć.  
lt	Ne, aš norėčiau būti turtingas, aš jas matyčiau.  

pl	Słowo daję, kto wie?  
lt	Varge mano, kas gali žinoti?  

pl	One obie mają serca z głazu.  
lt	Jos abi akmens širdį turi.  

pl	Zanadtom je kochał, żeby one kochać mnie miały.  
lt	Per daug aš jas mylėjau, dėl to manęs ir nemyli.  

pl	Ojciec powinien być zawsze bogaty, powinien trzymać swe dzieci na wodzy, jak konie narowiste.  
lt	Tėvas turėtų būti visada turtingas, jis turėtų vaikus laikyti už brizgilo kaip kliautingus arklius.  

pl	A ja, nieszczęsny, klękałem przed nimi!  
lt	O aš puldinėjau ant kelių prieš jas.  

pl	Nędznice!  
lt	Niekšės!  

pl	Chcą godnie uwieńczyć swoje dziesięcioletnie postępowanie ze mną.  
lt	Gražiai apvainikuoja savo elgesį su manimi per dešimtį metų.  

pl	Gdybyś wiedział, jak one mi nadskakiwały zaraz po wyjściu za mąż!  
lt	Kad jūs žinotumėte, kaip jos ant pirštų aplink mane vaikščiojo iš pradžių, tik ištekėjusios!  

pl	(Och! cierpię mękę okrutną!)  
lt	(Oi, kaip baisiai skauda!)  

pl	Dałem wtedy każdej z nich do ośmiuset tysięcy franków, więc ani one, ani ich mężowie nie mogli obchodzić się ze mną niegrzecznie. 
lt	Joms ką tik buvau davęs kiekvienai mažne po aštuonis šimtus tūkstančių frankų, nei jos, nei jų vyrai negalėjo manęs per nieką laikyti.  

pl	A jak mnie przyjmowano: „Dobry ojcze, proszę tędy; proszę tamtędy, ojcze kochany”.  
lt	Priimdavo mane: "Tėtuk mielas, čionai! Tėtyte brangus, va šičia!" 

pl	Na stole ich było zawsze jedno nakrycie dla mnie.  
lt	Už jų stalo visada būdavo man vieta.  

pl	Obiadowałem z ich mężami, którzy okazywali mi głęboki szacunek.  
lt	Aš pietaudavau su jų vyrais, ir tie žiūrėdavo į mane su pagarba.  

pl	Zdawało się im, że ja mam jeszcze cośkolwiek.  
lt	Aš buvau panašus į žmogų, kuris dar šį tą turi.  

pl	A dlaczego?  
lt	Kodėl ne?  

pl	Jam nic nie mówił o swoich interesach.  
lt	Aš niekada nekalbėdavau apie savo reikalus.  

pl	Człowiek, dający swym córkom po osiemset tysięcy franków, wart jest zabiegów.  
lt	Žmogus, kuris duoda po aštuonis šimtus tūkstančių frankų dukterims, vertas atidumo.  

pl	Toteż nadskakiwano nie mnie, tylko moim pieniądzom.  
lt	Ir tūpčiodavo aplink mane, bet  -  dėl mano pinigų.  

pl	Świat nie jest piękny.  
lt	Pasaulis nėra gražūs.  

pl	Jam się o tym przekonał!  
lt	Aš pamačiau šitai.  

pl	Wożono mnie do teatru, zapraszano na zebrania, i siedziałem u nich, ile mi się podobało.  
lt	Mane karietomis vėžindavo į teatrus, ir jų vakaruose aš būdavau, kiek norėdavau.  

pl	Wreszcie one nie zapierały się, że są mymi córkami, uznawały mnie za ojca.  
lt	Žodžiu, jos sakydavosi esančios mano dukterys, neišsigindavo tėvo.  

pl	Cóż chcesz? Jam nie stracił jeszcze przenikliwości, nic nie uszło mojej uwagi. 
lt	Man dar pakanka jautrumo, nemanykite, ir niekas man nenueidavo nepastebėta.  

pl	Wszystko trafiało do celu i serce mi raniło.  
lt	Viskas pataikydavo į taikinį ir žeisdavo man širdį.  

pl	Widziałem doskonale, że wszystko to było udane; ale już rady nie było.  
lt	Aš gerai mačiau, kad viskas daroma iš apsimetimo; bet nebuvo vaisto šitam blogiui.  

pl	Nie byłem u nich tak swobodny, jak tu, przy naszym stole.  
lt	Aš pas jas taip jausdavausi nesavas kaip ir čia, apačioje, prie stalo.  

pl	Nie umiałem nic powiedzieć.  
lt	Aš nežinojau, ką kalbėti.  

pl	Toteż ludzie światowi pytali nieraz, pochylając się do ucha mych zięciów: „Kto jest ten jegomość?  
lt	Būdavo, kas nors iš tų diduomenės žmonių ir klausia patylomis mano žentą: "Kas toks tas ponas antai?"  

pl	- To ojciec z dukatami; bardzo jest bogaty.  
lt	 -  "Tai pinigingas tėtukas, jis turtingas."  -  

pl	- Ach! do licha!” - mówiono, patrząc na mnie z szacunkiem, jaki wzbudzało wspomnienie o dukatach. 
lt	 "A, po galais!"  -  sakydavo ir žiūrėdavo į mane su pagarba priklausančia pinigams.  

pl	Krępowałem i ich niekiedy, ale płaciłem drogo za swe błędy.  
lt	Bet jei dėl manęs joms ir buvo kiek nesmagu, tai savo trūkumus aš atpirkau keleriopai!  

pl	A zresztą, któż jest doskonały?  
lt	Pagaliau kas gi visai tobulas?  

pl	(Głowa moja jest jedną raną!)  
lt	(Galva mano  -  viena žaizda!) 

pl	Cierpię w tej chwili tyle, ile trzeba cierpieć, aby umrzeć; a jednak, drogi mój panie Eugeniuszu, to jedno nic wobec boleści, której doznałem, gdy Anastazja dała mi po raz pierwszy poznać spojrzeniem, żem powiedział głupstwo, które ją upokorzyło; wzrok jej otworzył mi wszystkie żyły.  
lt	Šią valandą aš kenčiu mirties kančias, brangusis Eugenijau. Taip! Bet tai niekis, palyginti su tuo skausmu, kur man uždavė pirmas Anastazijos žvilgsnis, bylojąs, kad pasakiau kvailybę, kuri ją žemina: jos žvilgsnis perskrodė man visas gyslas. 

pl	Zapragnąłem wszystko umieć, a pojmowałem jedno tylko, żem już zbyteczny na ziemi.  
lt	Norėjęs būčiau viską žinoti, o žinojau tik tą, kad esu nereikalingas žemėje.  

pl	Chcąc się pocieszyć, poszedłem nazajutrz do Delfiny i znowu popełniłem tam jakieś głupstwo, które ją rozgniewało.  
lt	Rytojaus dieną nuėjau pas Delfiną pasiguosti, ir štai padariau kokią kvailybę  -  ji supyko.  

pl	Myślałem, że rozum stracę.  
lt	Aš kone iš proto išsikrausčiau.  

pl	Przez cały tydzień nie wiedziałem, co mam z sobą robić.  
lt	Visą savaitę nebežinojau, ką daryti.  

pl	Nie śmiałem iść do nich, obawiając się wymówek.  
lt	Nedrįsau eiti pas jas, bijojau priekaištų.  

pl	I tak zostałem wygnany od mych córek.  
lt	Ir štai dukterys išmeta mane už durų.  

pl	O Boże mój!  
lt	Ak, tu dieve mano!  

pl	Ty znasz przecie nędzę i cierpienia, których ja wtedy doznałem. Tyś porachował, ile sztyletów przeszyło mnie w owym czasie, który mnie postarzył, zmienił, zabił, i po cóż każesz mi cierpieć jeszcze? 
lt	Tu juk žinai, kiek aš bėdų, kiek kančių prisikentėjau; tu juk suskaičiavai, kiek smūgių esu gavęs per tą laiką, kuris mane pasendino, permainė, užmušė, pražildė,  -  kam dar tu leidi man dabar kentėti?  

pl	Przecież odpokutowałem już za to, żem je kochał zanadto.  
lt	Aš jau su kaupu atbuvau atgailą už tą nuodėmę, kad jas per daug mylėjau.  

pl	One zemściły się za mą miłość, szarpały mnie jak katy rozpalonymi kleszczami!  
lt	Jos man piktai atkeršijo už mano meilę, jos mane replėmis draskė kaip budeliai.  

pl	I cóż powiesz?  
lt	Ir ką čia!  

pl	Ojcowie są tak głupi!  
lt	Tėvai juk tokie kvaili!  

pl	Kochałem je tak bardzo, żem powracał do nich jak szuler do gry.  
lt	Aš jas tiek mylėjau, jog vis prie jų grįždavau kaip lošikas prie lošimų.  

pl	Moje córki, to był mój występek, one mi były kochankami, wszystkim!  
lt	Dukterys buvo mano silpnybė; jos buvo mano meilužės, buvo man viskas!  

pl	Zdarzało się, że potrzebowały jakiegoś stroju, jakiejś ozdoby; pokojówki ich donosiły mi wnet o tym, a ja śpieszyłem z podarunkiem żeby zasłużyć na dobre przyjęcie!  
lt	Joms abiem, būdavo, reikia kokio daikto, papuošalo kokio, tai kambarinės man pasakydavo, ir aš juos nešdavau joms, kad būčiau geriau priimtas!  

pl	Pomimo to strofowały mnie po trosze za nieumiejętne moje znalezienie się w świecie.  
lt	Ir vis tiek jos mane mokydavo, kaip reikia mandagiai elgtis prie didelių ponų.  

pl	O! Nie odkładały nigdy lekcji do jutra. 
lt	O, jos nelaukdavo rytdienos.  

pl	Obie już zaczynały rumienić się za mnie.  
lt	Jos imdavo raudonuoti dėl manęs.  

pl	Oto co znaczy dać dzieciom dobre wychowanie.  
lt	Tai štai ką reiškia vaikus gerai išauklėti.  

pl	A przecie w moim wieku nie mogłem już iść do szkoły.  
lt	Būdamas tokio amžiaus, juk aš nebegalėjau eiti į mokyklą.  

pl	(Cierpię okrutnie! Boże mój! doktorów, doktorów! 
lt	(O, kaip baisiai skauda, dieve, dieve! Gydytoją! Gydytoją! 

pl	Cierpiałbym bez porównania mniej, gdyby mi głowę otwierano!)  
lt	Jei mano kiaušą atidarytų, ne taip skaudėtų.) 

pl	Córki moje, córki! Anastazjo! Delfino! 
lt	 Dukterys, dukterys mano, Anastazija, Delfina!  

pl	Chcę je widzieć.  
lt	Noriu jus matyti.  

pl	Poślijcie po nie żandarmów, niech je przyprowadzą przemocą.  
lt	Žandarą pasiųskite, kad atvestų, prievarta!  

pl	Sprawiedliwość jest po mojej stronie; natura, kodeks cywilny, wszystko za mną przemawia.  
lt	Įstatymai mano pusėje, viskas mano pusėje, gamta, civilinis kodeksas!  

pl	Protestuję.  
lt	Aš protestuoju!  

pl	Ojczyzna zginie, jeżeli ojców będą potrącać nogami.  
lt	Tėvynė pražus, jei tėvai spardomi kojomis.  

pl	To jasne przecie.  
lt	Aišku tatai.  

pl	Społeczeństwo, świat cały stoi na ojcostwie, wszystko więc runie, gdy dzieci nie będą ojców kochały.  
lt	Visuomenė, pasaulis stovi ant tėvų meilės  -  viskas sugrius, jei vaikai nustos tėvus mylėti.  

pl	O! Chcę je widzieć, słyszeć, mniejsza o to, co mi powiedzą, bylebym głos ich usłyszał, zwłaszcza głos Delfiny, bo to uśmierzy moje boleści. 
lt	O, kad tik jas pamatyčiau, kalbant išgirsčiau, nesvarbu, ką jos man pasakytų, kad tik balsą išgirsčiau, lengviau man paliktų. Labiausiai Delfiną. 

pl	Ale powiedzcie im, gdy przyjdą, żeby nie patrzyły na mnie ze zwykłą oziębłością.  
lt	Tik pasakykite joms, kai jos čia bus, kad nežiūrėtų į mane taip šaltai, kaip jos kad žiūri.  

pl	Ach! Panie Eugeniuszu, dobry mój przyjacielu! Nie wiesz, co to znaczy, gdy złoto spojrzenia zmienia się dla nas nagle w ołów szary. 
lt	Ak, mano gerasis bičiuli, pone Eugenijau, jūs nežinote, kas tai yra pajusti, kaip akių žvilgsnio auksas staiga pavirsta pilku švinu.  

pl	Wieczna zima otoczyła mnie od chwili, gdy oczy ich przestały oblewać mnie swymi promieniami, boleść sama była mym udziałem!  
lt	Nuo tos dienos, kai jų akys man nebespinduliuoja, man amžina žiema, nieko daugiau nebematau, tik sielvartus!  

pl	Żyłem po to, by znosić ciągłe upokorzenia.  
lt	Gyvenu tik tam, kad kęsčiau pažeminimus, skriaudas!  

pl	A kochałem je tak bardzo, że połykałem tysiąc zniewag, byle za tę cenę kupić sobie jaką biedną, ukradkową przyjemność.  
lt	Aš jas taip myliu, jog prarydavau visus akibrokštus, už kuriuos man jos gėdydamosi parduodavo truputėlį džiaugsmo.  

pl	Ja, ojciec, musiałem widywać swe córki po kryjomu!  
lt	Tėvas, kuris tik slaptai gali pamatyti savo dukteris!  

pl	Dałem im życie, a one nie dadzą mi dziś jednej godziny.  
lt	Aš joms atidaviau visą savo gyvenimą, jos man šiandien valandos neranda!  

pl	Pragnę i łaknę i serce mi się pali, a one nie przyjdą ochłodzić mego zgonu, bo umieram już, czuję to dobrze.  
lt	Aš trokštu" aš alkstu, širdis man dega, o jos neateina palengvinti mano agonijos, nes aš mirštu, jaučiu tai.  

pl	Ależ one nie wiedzą chyba, co to znaczy deptać po trupie ojca?  
lt	Bet jos juk nežino, ką reiškia mindžioti kojomis tėvo lavoną!  

pl	Jest Bóg w niebie: On mści się za ojców wbrew ich woli.  
lt	Yra dievas danguje, ir jis keršija už mus, už tėvus, ar mes norime, ar nenorime!  

pl	Och! One przyjdą! 
lt	O, jos ateis!  

pl	Przyjdźcie, moje ukochane, przyjdźcie ucałować mnie raz jeszcze! Dajcie ostatni pocałunek, jak wiatyk waszemu ojcu, który będzie modlić się za was do Boga i bronić was będzie, i powie, żeście były dobrymi córkami! 
lt	Ateikite, mano brangiosios, ateikite dar kartą manęs pabučiuoti, paskutinį kartą į kelionę palaiminti savo tėvo, ir jis melsis už jus, dievui sakys, kad jūs buvote geros dukterys, užtars jis jus!  

pl	Bo wyście przecie niewinne.  
lt	Kaip ten kada buvo  -  jūs nekaltos.  

pl	One niewinne, przyjacielu!  
lt	Nekaltos jos, mano drauge!  

pl	Powiedz to wszystkim, żeby nikt nie miał do nich żalu za mnie.  
lt	Jūs tai sakykite visiems žmonėms, kad jų nesmerktų dėl manęs.  

pl	Jam winien wszystkiemu, jam je przyzwyczaił do tego, żeby mnie nogami tratowały.  
lt	Dėl visko aš pats kaltas, aš jas įpratinau spardyti mane kojomis.  

pl	Mnie to przyjemność sprawiało.  
lt	Aš mėgau tai.  

pl	Cóż komu do tego? Nie należy to ani do ludzkiej, ani do boskiej sprawiedliwości. 
lt	Ir niekam tas nekliūva  -  nei žmonių įstatymams, nei dievo įstatymams.  

pl	Bóg byłby chyba niesprawiedliwy, gdyby je za mnie potępił.  
lt	Dievas būtų neteisingas, jei nubaustų jas dėl manęs.  

pl	Ja nie umiałem postępować, byłem tak głupi, żem się zrzekł praw swoich.  
lt	Aš nemokėjau elgtis, aš padariau kvailybę  -  atsisakiau sava teisių.  

pl	Ja byłbym się spodlił dla nich!  
lt	Aš dėl jų būčiau įmanęs save nieku paversti!  

pl	Cóż chcecie?  
lt	Ko jūs norite!  

pl	Najpiękniejsza natura, najlepsza dusza zepsułaby się pod wpływem takiej pobłażliwości ojcowskiej.  
lt	Geriausia prigimtis, gražiausios sielos būtų pasidavusios tos tėvo silpnybės gadinamajai įtakai.  

pl	Jam nędznik sprawiedliwie ukarany.  
lt	Aš  -  niekingas žmogus, ir teisingai esu nubaustas.  

pl	Sam popchnąłem córki do złego, sam je zepsułem.  
lt	Aš vienas esu kaltas dėl dukterų pasileidimo  -  aš jas ištvirkinau.  

pl	Dziś zachciewa się im przyjemności, jak dawniej cukierków się zachciewało.  
lt	Jos šiandien nori smagumų, kaip kitados norėdavo saldainių.  

pl	Pozwalałem im zadowalać wszystkie zachcianki dziecinne.  
lt	Aš joms visados leisdavau tenkinti visas savo mergiškas užgaidas.  

pl	W piętnastym roku miały już swój powóz!  
lt	Penkiolikos metų jos turėjo savo karietą!  

pl	Nic się im oprzeć nie mogło.  
lt	Niekur nesutikdavo nė kokio pasipriešinimo.  

pl	Ja jeden zawiniłem, lecz zawiniłem przez miłość.  
lt	Aš pats, aš vienas kaltas, bet kaltas iš meilės.  

pl	Ich głos otwierał mi serce.  
lt	Nuo jų balso man širdis atsiverdavo.  

pl	Słyszę je, już nadchodzą.  
lt	Aš girdžiu jas, jos ateina.  

pl	O, tak! One przyjdą! 
lt	Taip, jos ateis!  

pl	Prawo chce, żeby dzieci przychodziły do ojca umierającego. Prawo jest po mojej stronie. 
lt	Įstatymas reikalauja, kad vaikai ateitų pažiūrėti, kaip tėvas miršta, įstatymas mano pusėje.  

pl	Czyż to tak drogo kosztuje przyjechać?  
lt	Ir joms gi tereikia tik sėstis į karietą.  

pl	Ja sam zapłacę za kabriolet.  
lt	Aš už ją užmokėsiu.  

pl	Napisz im, że ja mam miliony!  
lt	Parašykite joms, kad aš joms paliksiu milijonus!  

pl	Słowo honoru!  
lt	Garbės žodis.  

pl	Pojadę do Odessy i będę tam wyrabiał makaron włoski.  
lt	Aš važiuosiu į Odesą makaronų gaminti.  

pl	Wiem, jak się to robi.  
lt	Žinau, kaip tas daroma.  

pl	Mam dobry plan, zdobędę sobie niejeden milionik.  
lt	Dirbant pagal mano projektą, galima milijonus pelnyti. Niekam dar tas į galvą neatėjo. 

pl	Makaron nie zepsuje się w czasie przewozu, jak zboże lub mąka.  
lt	Makaronai negenda gabenami, kaip kad grūdai arba miltai.  

pl	Ba! ba! A krochmal? 
lt	O dar krakmolas!  

pl	I on przyniesie miliony!  
lt	Čia bus milijonų.  

pl	Nie skłamiesz więc, mówiąc im o milionach. Niech sobie przyjdą przez chciwość, niech mnie oszukają, bylebym je zobaczył. 
lt	Jūs nepameluosite  -  sakykite joms: milijonų; ir tegu jos ateis, kad ir iš godumo, tegu aš ir apsigaudinėsiu, kad tik jas pamatyčiau.  

pl	Chcę moich córek!  
lt	Aš reikalauju dukterų!  

pl	One są moim dziełem!  
lt	Aš joms gyvybę daviau!  

pl	One do mnie należą! - wołał, podnosząc się na posłaniu i ukazując Eugeniuszowi głowę pokrytą siwym, najeżonym włosem, głowę, która groziła wszystkim, co mogło groźbę wyrażać. 
lt	Mano jos! - tarė jis, sėsdamasis guolyje, priešais Eugenijų, ir jo galva su išdrikais žilais plaukais, grasino visais bruožais, kurie tik galėjo reikšti grasinimą. 

pl	- Połóż się, dobry mój ojcze Goriot - rzekł Eugeniusz. - Ja do nich zaraz napiszę. 
lt	-  Gulkit,  -  tarė jam Eugenijus,  -  gulkite, gerasis mano tėve Gorijo, aš tuoj parašysiu joms.  

pl	Czekam tylko Bianchona; pójdę do nich sam, jeżeli tu nie przyjdą.  
lt	Kai tik Bjanšonas grįš, aš eisiu pas jas, jeigu jos neateis.  

pl	- Jeżeli nie przyjdą? - powtórzył starzec ze łkaniem. 
lt	- Jeigu jos neateis? - pakartojo senis raudodamas. 

pl	- Ależ ja umrę, umrę tymczasem w przystępie szaleństwa, szaleństwa!  
lt	 -  Bet aš numirsiu, numirsiu iš pasiutimo!  

pl	Szaleństwo mnie ogarnia!  
lt	Jau mane ima pasiutimas!  

pl	Widzę w tej chwili całe moje życie.  
lt	Regiu dabar visą savo gyvenimą.  

pl	Jam głupiec!  
lt	Aš apgautas!  

pl	One mnie nie kochają, one mnie nigdy nie kochały!  
lt	Jos manęs nemyli, jos manęs niekados nemylėjo!  

pl	Przecie to jasne, jeżeli dotąd nie przyszły, to wcale już nie przyjdą.  
lt	Aišku. Jeigu jos neatėjo, tai ir nebeateis. 

pl	Im dłużej będą zwlekały, tym bardziej nie zechcą sprawić mi tej radości.  
lt	Kuo jos labiau vėlinasi, tuo mažiau jos nori man suteikti tą džiaugsmą.  

pl	Znam je; nigdy nie umiały one przeczuwać potrzeb, trosk i boleści moich, toteż i śmierci mej nie przeczują. One nie pojmują nawet mej miłości. 
lt	Aš jas pažįstu. Niekada jos nenujautė mano sielvartų, mano skausmų, mano reikalų, jos nenujaus, nė kad aš mirštu; net mano meilės paslapties jos nežino. 

pl	Tak, widzę teraz, że wszystko, co dla nich robiłem, wydawało im się rzeczą małej wagi, bo wiedziały, żem ja gotów dla nich wnętrzności sobie otworzyć!  
lt	Taip, matau: jos paprato, kad aš dėl jų visados būčiau pasiryžęs paskutinį kvapą išleisti.  

pl	Gdyby zapragnęły wyłupić mi oczy, to ja bym powiedział: „Wyłapcie je!” Zanadtom głupi.  
lt	Jei būtų panorėjusios man akis išbadyti, būčiau sakęs: "Badykite!" Aš paskutinis kvailys.  

pl	A im się zdaje, że wszyscy mają takich ojców jak one.  
lt	Jos mano, kad visi tėvai tokie pat kaip jų.  

pl	Trzeba zawsze kazać siebie cenić.  
lt	Reikia taip gyventi, kad visuomet vertę turėtum.  

pl	Dzieci ich pomszczą się za mnie.  
lt	Jų vaikai atkeršys joms už mane.  

pl	Ależ własny interes każe im przyjść do mnie.  
lt	Tik jų pačių reikalas  -  ateiti čia.  

pl	Ostrzeż je, proszę, że nie chcąc uszanować moich chwil ostatnich, przygotowują sobie zgon niedobry.  
lt	Įspėkite jas, kad jos kompromituoja savo mirties valandą.  

pl	W tej jednej zbrodni popełniają wszystkie inne.  
lt	Visas nuodėmes, kokių tik yra, jos padaro ta viena nuodėme.  

pl	Idźże do nich, powiedz im prędzej, że nieobecnością swoją ojcobójstwo popełniają!  
lt	Eikite gi, sakykite joms, kad neateiti  -  reiškia tėvą žudyti!  

pl	Dość ich i bez tego popełniły.  
lt	O jos mane žudė gana jau ir be to.  

pl	Krzyczże, krzycz tak jak ja: „Hej! Naściu! hej! 
lt	Rėkite joms, kaip aš rėkiu: "Nazi!  

pl	Delfino! pójdźcie do ojca, który był dla was tak dobry, a teraz cierpi okrutnie!”  
lt	Delfinai Eikite pas tėvą, kuris toks geras jums buvo ir kuris kenčia!"  

pl	Nic z tego, nikt nie przychodzi. 
lt	Niekas, nieko.  

pl	Mamże umrzeć, jak pies jaki?  
lt	Negi teks nusibaigti kaip šuniui?  

pl	Więc opuszczenie jest moją nagrodą!  
lt	Štai man atpildas  -  aš apleistas.  

pl	Ależ to są nikczemnice, zbrodniarki! Przeklinam je! Brzydzę się nimi! Podniosę się w nocy z trumny, żeby je przekląć raz jeszcze, bo, powiedzcież przyjaciele, czy ja nie mam słuszności? 
lt	Niekšės jos, nenaudėlės; aš bjauriuosi jomis, aš jas prakeikiu, aš naktimis iš grabo kelsiuosi ir vėl jas keiksiu, dėl to, kad - argi aš neteisus, mano mieli?  

pl	Wszak one bardzo źle postępują, nieprawdaż?  
lt	Juk jos labai blogai daro, argi ne?  

pl	Co ja mówię?  
lt	Ką aš kalbu?  

pl	Powiedzieliście mi przecie, że Delfina przyszła.  
lt	Jūs gi jau sakėte, kad Delfina čia!  

pl	Ona jest lepsza od tamtej.  
lt	Ji geresnė už seserį.  

pl	Tyś synem moim, Eugeniusza!  
lt	Jūs mano sūnus, Eugenijau, jūs!  

pl	Kochaj ją, bądź dla niej ojcem.  
lt	Mylėkite ją, būkite jai kaip tėvas.  

pl	Druga jest bardzo nieszczęśliwa!  
lt	Antroji labai nelaiminga.  

pl	A ich fortuna!  
lt	O jų turtas!  

pl	Ach! Boże mój! 
lt	Ak, dieve mano!  

pl	Umieram, cierpię za wiele: oderżnijcie mi głowę, zostawcie tylko serce.  
lt	Mirsiu, nebeatlaikysiu, kaip skauda! Nukirskite man galvą, tik palikite širdį. 

pl	- Krzysztofie, biegnij po Bianchona i sprowadź mi kabriolet! - zawołał Eugeniusz przerażony gwałtownością skarg i krzyków starego. 
lt	- Kristofai, eikite kviesti Bjanšono,  -  sušuko Eugenijus, įbaugintas senio aimanų ir šauksmų,  -  ir pašaukite vežiką.  

pl	- Pojadę po córki twoje, dobry ojcze Goriot, i przywiozę je tutaj.  
lt	Važiuosiu ieškoti jūsų dukterų, gerasis tėve Gorijo, aš atvešiu jas pas jus.  

pl	- Przemocą!  
lt	- Prievarta!  

pl	Przemocą!  
lt	Prievarta!  

pl	Wezwij na pomoc straż, armię, wszystko, wszystko! - zawołał, rzucając na Eugeniusza ostatnie spojrzenie, w którym zaświeciła jeszcze iskra rozumu. 
lt	Šaukitės gvardiją, armiją, visus sujudinkite, visus! - tarė jis, mesdamas į Eugenijų paskutinį žvilgsnį, kuriame dar žymėjo proto. 

pl	- Udaj się do władz, do prokuratora królewskiego, powiedz, żeby mi je tutaj przyprowadzili, bo ja tego żądam!  
lt	 -  Pasakykite vyriausybei, karaliui, prokurorui, kad man atsiųstų jas  -  aš reikalauju!  

pl	- Ależ przeklinałeś je, ojcze.  
lt	- Bet jūs jas prakeikėte.  

pl	- Któż to powiedział? - zawołał starzec zdumiony. 
lt	- Kas jums sakė? - tarė senis nustebęs. 

pl	- Wiesz przecie, że je kocham, ubóstwiam!  
lt	 -  Jūs gerai žinote, kad aš jas myliu, aš jas dievinu!  

pl	Ozdrowieję natychmiast, gdy je zobaczę… 
lt	Aš pagysiu, jei tik jas pamatysiu...  

pl	 Idź, dobry sąsiedzie, idź, drogie moje dziecię; jesteś taki dobry, chciałbym ci podziękować, ale nic ci dać nie mogę oprócz błogosławieństwa umierającego.  
lt	Eikite, mano gerasis kaimyne, mano vaike brangusis, eikite, jūs esate geras, norėčiau jums atsidėkoti, bet nebeturiu ko padovanoti, nebent mirštančiojo palaiminimą.  

pl	Ach, chciałbym widzieć choć Delfinę! Powiedziałbym jej, żeby ci za mnie zapłaciła. 
lt	O kad taip dar pamatyčiau nors Delfiną, pasakyčiau jai, kad ji atsilygintų jums.  

pl	Choć tę mi przyprowadź, jeżeli druga przyjść nie może.  
lt	Jeigu anoji negali, atveskite man bent šitą.  

pl	Powiedz, że przestaniesz ją kochać, jeżeli przyjść nie zechce.  
lt	Sakykite, kad jūs nebemylėsite jos, jei nenorės eiti.  

pl	Ona cię tak kocha, że przyjdzie niezawodnie.  
lt	Ji jus taip myli, kad būtinai eis.  

pl	Pić!  
lt	Gerti!  

pl	Wnętrzności mi płoną!  
lt	Viduriai man dega!  

pl	Przyłóżcie mi cokolwiek do głowy.  
lt	Uždėkite man ką nors ant galvos.  

pl	Dajcie tu rękę mej córki, to mnie zbawi, czuję… 
lt	Mano dukterų rankos  -  tos išgelbėtų mane, aš jaučiu...  

pl	 Mój Boże!  
lt	Dieve mano!  

pl	Któż im powróci dobrobyt, gdy ja umrę?  
lt	Kas atves į tvarką jų turto reikalus, jei manęs nebebus?  

pl	Chcę pojechać dla nich do Odessy! Do Odessy robić makaron włoski. 
lt	Aš noriu važiuoti į Odesą, dėl jų, į Odesą, makaronų gaminti. 

pl	- Napij się, ojcze - rzekł Eugeniusz, podnosząc chorego. Objął go lewem ramieniem, a drugą ręką podniósł mu do ust filiżankę pełną tyzanny. 
lt	 - Išgerkite,  -  tarė Eugenijus, kiek pakėlęs mirštantįjį ir prilaikydamas jį kairiąja ranka, o dešiniąja keldamas jam prie lūpų puodelį su vaistais.  

pl	- O, ty musisz kochać ojca swego i matkę swoją! - mówił starzec, ściskając słabnącymi rękami dłoń Eugeniusza. 
lt	- O, jūs tai turbūt mylite savo tėvą, motiną, jūs! - kalbėjo senis, spausdamas silpstančiomis rankomis Eugenijaus rankas. 

pl	- Czy ty pojmujesz, że ja umrę, nie zobaczywszy mych córek?  
lt	 -  Ar jūs suprantate, kad aš numirsiu, jų nepamatęs?  

pl	Życie moje było od lat dziesięciu ciągłym, nieugaszonym pragnieniem… 
lt	Amžinai trokšti ir niekad negauti gerti  -   toks buvo mano gyvenimas visą tą dešimtį metų...  

pl	 Zięciowie zabili mi córki.  
lt	Mano žentai nugalabijo mano dukteris.  

pl	Tak jest, nie miałem już córek od czasu, jakem je za mąż powydawał.  
lt	Taip, dukterų aš nebeturėjau po to, kai jos ištekėjo.  

pl	Ojcowie, powiedzcie izbom, że potrzeba nowego prawa o małżeństwie!  
lt	Tėvai, sakykite Atstovų rūmams, kad išleistų santuokos įstatymą! 

pl	Albo nie wydawajcie córek za mąż, jeżeli je kochacie.  
lt	Neleiskite tekėti savo dukterims, jeigu jas mylite!  

pl	Zięć - to nikczemnik, który psuje nam córkę.  
lt	Žentas yra nenaudėlis, kuris sudarko gatavai jūsų vaiką, supurvina ją visą.  

pl	Dosyć małżeństw!  
lt	Šalin santuoką!  

pl	One wydzierają nam dzieci i nie mamy ich później przy sobie w ostatniej godzinie.  
lt	Tai ji atima iš mūšų dukteris, ir mes jų nebeturime nė mirties valandą.  

pl	Wydajcie prawo o śmierci ojców.  
lt	Išleiskite įstatymą dėl tėvų mirties!  

pl	To rzecz okropna!  
lt	Tai baisu!  

pl	Zemsty!  
lt	Keršto!  

pl	Zięciowie nie puszczają mych córek do mnie.  
lt	Tai žentai neleidžia joms eiti.  

pl	Zabijcie ich!  
lt	Užmuškite juos!  

pl	Na śmierć Restauda, na śmierć Alzatczyka, to są moi mordercy!  
lt	Mirtis tam Resto, mirtis tam elzasiečiui  -  jie mano žudikai!  

pl	Dajcie mi śmierć lub córki!  
lt	Mirtis - arba tegu čia bus mano dukterys! 

pl	Ach! Już po wszystkim, umieram bez nich! 
lt	Ak, baigta, numirsiu be jų! Be jų! 

pl	Naściu! Fifinko! Prędzej, chodźcie! 
lt	Nazi, Fifina, kurgi jūs, eikite šen!  

pl	Tatko wasz umiera…  
lt	Jūsų tėtė išeina...  

pl	- Uspokój się, dobry ojcze Goriot, nie wzruszaj się, nie myśl.  
lt	- Gerasis tėve Gorijo, nusiraminkite, gana, nesijaudinkite, negalvokite.  

pl	- Nie widzieć ich - to śmierć moja!  
lt	- Nematyti jų  -  štai agonija.  

pl	- Zaraz je zobaczysz.  
lt	- Tuoj pamatysite.  

pl	- Doprawdy! - zawołał starzec obłąkany. 
lt	- Tikrai? - suriko apdujęs senis. 

pl	- O! Zobaczyć je! 
lt	 -  O, pamatysiu?  

pl	Ja je zobaczę, posłyszę ich głos.  
lt	Pamatysiu jas, girdėsiu jų balsą.  

pl	Umrę szczęśliwy.  
lt	Numirsiu laimingas.  

pl	A tak, nie proszę o dłuższe życie, nie dbałem już o nie, bo troski moje rosły z dniem każdym.  
lt	Ką gi! Nieko man nebereikia iš gyvenimo, nebebrangus jis man, mano kančios tolydžio didėja. 

pl	Ale zobaczyć je, dotknąć się ich sukien, ach, tylko sukien, to tak niewiele; lecz dość, bym wziął w ręce jaki przedmiot, który do nich należy.  
lt	Tik jas pamatyti, paliesti jų drabužį, ak, nieko kito, kaip tik drabužį, juk tai taip maža; kad tik jausčiau nors kokį jų daiktelį!  

pl	Pozwólcie mi wziąć włosy… sy…  
lt	Leiskite man paliesti jų plaukus... plau... 

pl	Upadł na poduszkę, jak gdyby powalony uderzeniem maczugi.  
lt	Jis krito ant priegalvio kaip mietu trenktas.  

pl	Ręce jego zaczęły coś chwytać po kołdrze; widocznie szukał włosów swych córek.  
lt	Jo  rankos krutėjo ant antklodės, lyg siekdamos paglostyti dukterų plaukus.  

pl	- Błogosławię je - wyrzekł z wysiłkiem - błogosławię…  
lt	- Aš laiminu jas,  -  tarė iš paskutiniųjų,  -  laiminu.  

pl	I osłabł raptownie.  
lt	Ir staiga apmirė.  

pl	Bianchon ukazał się w tej chwili we drzwiach.  
lt	Tuo momentu įėjo Bjanšonas.  

pl	- Spotkałem Krzysztofa, zaraz ci fiakra sprowadzi - powiedział.  
lt	- Buvau sutikęs Krištofą,  -  tarė,  -  jis tuoj tau pakvies vežiką.  

pl	Popatrzył na chorego, podniósł mu przemocą powieki i obaj studenci ujrzeli oko, w którym już ani blasku, ani ciepła nie było.  
lt	Paskui jis pažiūrėjo į ligonį, pakėlė akies voką, ir abu studentai pamatė pastėrusią, drumzliną akį.  

pl	- Zdaje mi się, że to już nie przejdzie - rzekł Bianchon.  
lt	- Jis nebeatsigaus,  -  tarė Bjanšonas,  -  nebetikiu.  

pl	Wziął starego za puls, następnie przyłożył mu rękę do serca.  
lt	Paėmė pulsą, palaikė, uždėjo ranką ant senio širdies.  

pl	- Maszyna jeszcze iść nie przestała; ale w takim stanie, w jakim on się znajduje, jest to prawdziwe nieszczęście. Lepiej byłoby, gdyby umarł. 
lt	- Mašina dar tebeina; bet jo būklėje tai tik vargas, geriau jau numirtų.  

pl	- To prawda - rzekł Rastignac.  
lt	- Žinoma,  -  tarė Rastinjakas.  

pl	- Co tobie?  
lt	- Kas tau?  

pl	Jesteś blady jak śmierć.  
lt	Tu išbalęs kaip drobė.  

pl	- Ach, przyjacielu, słuchałem wciąż skarg i krzyków.  
lt	- Drauge mielas, kokių šauksmų, kokių aimanų aš girdėjau!...  

pl	Jest Bóg!  
lt	Yra dievas!  

pl	O, tak! Jest Bóg i jest świat lepszy, który On dla nas przygotował, bo inaczej ziemia nasza byłaby nonsensem. 
lt	Taip, arba yra dievas, ir jo sutvertasis pasaulis turėtų būti geresnis, arba mūsų žemė  -  nesąmonė.  

pl	Tonąłbym we łzach, gdyby to było mniej tragiczne, ale coś mi okropnie ściska serce i żołądek.  
lt	Jei nebūtų taip tragiška, aš būčiau ėmęs verkti, bet man ir širdis, ir visi viduriai sugniaužti.  

pl	- Słuchaj, trzeba będzie wiele rzeczy; skądże weźmiemy pieniędzy?  
lt	- Klausyk, reikės daug ko, iš kur imsime pinigų?  

pl	Rastignac wyciągnął zegarek.  
lt	Rastinjakas išsitraukė laikrodį.  

pl	- Masz, zastaw to prędko.  
lt	- Te, užstatyk jį tučtuojau.  

pl	Ja nie mogę zatrzymać się po drodze, bo każda chwila jest droga, a teraz czekam Krzysztofa.  
lt	Aš nenoriu stabčioti pakeliui, nes bijau prarasti bent minutę, aš laukiu Kristofo.  

pl	Nie mam ani szeląga; trzeba będzie zapłacić woźnicy, gdy odwiezie mnie z powrotem.  
lt	Neturiu nė liaro, o vežikui reikės grįžus užmokėti.  

pl	Rastignac zbiegł pędem po schodach i pojechał na ulicę du Helder, do pani de Restaud.  
lt	Rastinjakas galvotrūkčiais nukūrė laiptais ir išvažiavo į Helderio gatvę, pas ponią de Resto.  

pl	W drodze, wyobraźnia uderzona straszliwym obrazem, na który patrzył przed chwilą, podniecała coraz bardziej jego oburzenie.  
lt	Važiuojant jam akyse tebestovėjo ką tik matytas baisus reginys, ir vis labiau ėmė jį apmaudas.  

pl	Na zapytanie, czy może się widzieć z panią hrabiną, odpowiedziano mu, że pani nie przyjmuje nikogo.  
lt	Kai įėjo į prieškambarį ir paklausė ponios de Resto, jam buvo pasakyta, kad ji nieko nepriimanti.  

pl	- Ależ - powiedział Eugeniusz do kamerdynera - ja przychodzę od ojca pani hrabiny, który jest umierający.  
lt	- Bet aš atvykau nuo jos mirštančio tėvo,  -  tarė jis tarnui.  

pl	- Pan hrabia zakazał nam najsurowiej.  
lt	- Pone, mums pono grafo griežčiausiai prisakyta...  

pl	- Jeżeli pan de Restaud jest w domu, to proszę powiedzieć mu, w jakich okolicznościach znajduje się teść jego oraz oświadczyć, że ja potrzebuję koniecznie rozmówić się z nim w tej chwili.  
lt	- Jei ponas de Resto yra, tai praneškite jam, kokioje būklėje jos tėvas, ir pasakykite, kad man reikia tučtuojau su juo pasikalbėti.  

pl	Eugeniusz czekał długo, nie mogąc pozbyć się myśli straszliwej, że stary może umrzeć tymczasem.  
lt	Eugenijus laukė ilgai. "Gal šiuo metu anas jau miršta", - galvojo jis. 

pl	Kamerdyner wprowadził go do pierwszego salonu, gdzie pan de Restaud stał przed wygasłym kominkiem. Hrabia przywitał studenta ozięble i nie prosił go siadać. 
lt	Liokajus įvedė jį į pirmąjį saloną, ten ponas de Resto priėmė studentą stovėdamas, nepaprašęs sėstis, priedais židinį, kuriame ugnis nesikūreno.  

pl	- Panie hrabio - powiedział Rastignac - teść pański kona w tej chwili w nędznej dziurze i nie ma szeląga jednego na drzewo. Pragnie widzieć się z córką, bo ostatnia jego godzina się zbliża…  
lt	- Ponas grafe,  -  tarė jam Rastinjakas,  -  jūsų gerbiamas uošvis šią valandą miršta vargingame urve, neturėdamas už ką malkų nusipirkti; jam tiktai valandėlė beliko gyventi, ir jis būtinai nori pasimatyti su dukteria...  

pl	- Mój panie - odparł ozięble hrabia de Restaud - mogłeś pan zauważyć, że ja nie mam zbyt wiele sympatii dla pana Goriot. 
lt	- Pone,  -  šaltai atsakė jam grafas de Resto,  -  jūs galėjote įsitikinti, kad aš nedaug simpatijų teturiu ponui Gorijo.  

pl	Naraził mi się przez swoje postępowanie z panią de Restaud, zakłócił szczęście mego życia, jednym słowem, widzę w nim nieprzyjaciela mojego spokoju.  
lt	Jis nemokėjo elgtis su ponia de Resto, dėl jo mano gyvenimas susidėjo nelaimingai, aš žiūriu į jį kaip į savo rimties priešą.  

pl	Może sobie umierać lub żyć, wszystko mi to jedno.  
lt	Ar jis numirs, ar jis paliks gyvas, man tas visiškai vis tiek.  

pl	Oto jakie są moje uczucia dla niego.  
lt	Štai kokie jausmai šiuo atžvilgiu.  

pl	Świat może mnie ganić, ja gardzę opinią.  
lt	Visuomenė gal mane smerks, tik aš nieku laikau jos nuomonę.  

pl	Mam w tej chwili zbyt ważne rzeczy do spełnienia, żeby zajmować się tym, co pomyślą o mnie głupcy lub obojętni.  
lt	Turiu šiuo metu apsispręsti dėl svarbesnių reikalų, negu rūpintis, ką apie mane pamanys kvailiai ar abejingi žmonės.  

pl	Pani de Restaud nie jest w stanie wyjść z domu.  
lt	O dėl ponios de Resto, tai ji dabar negali vykti.  

pl	Zresztą, ja nie chcę, żeby się teraz oddalała.  
lt	Kita vertus, aš nė nenorėčiau, kad ji išeitų iš namų.  

pl	Proszę oświadczyć jej ojcu, że przyjdzie do niego wtedy, gdy spełni swe obowiązki względem mnie i względem mego dziecka.  
lt	Pasakykite jos tėvui, kad ji, ligi tik bus atlikusi priedermę man ir mano kūdikiui, ateis jo aplankyti.  

pl	Jeżeli kocha ojca, to może być swobodna za chwilę… 
lt	Jei ji myli savo tėvą, ji gali būti laisva po kelių akies mirksnių...  

pl	 - Panie hrabio, nie do mnie należy sądzić postępowanie pańskie, jesteś panem swej żony; lecz mogę rachować na pańską uczciwość i proszę, żebyś mi przyrzekł jedno tylko, że powiesz hrabinie, iż ojciec jej nie przeżyje dnia dzisiejszego i przeklął już ją za to, że nie przyszła czuwać u jego wezgłowia!  
lt	- Ponas grafe, man nedera spręsti apie jūsų elgesį, jūsų žmona - jūsų valia; bet gal aš galiu tikėtis jūsų gerumo? Tad prašom pažadėti jai tiktai pasakyti, kad jos tėvas nebeišgyvens nė dienos ir kad jis jau prakeikė ją, nematydamas prie savo mirties patalo! 

pl	- Powiedz jej pan to osobiście - rzekł hrabia, tknięty wyrazem oburzenia, które dźwięczało w głosie Eugeniusza.  
lt	- Pasakykite jai tatai patys,  -  atsakė ponas de Resto, sujudintas apmaudo, pasigirdusio Eugenijaus balse.  

pl	Rastignac wszedł z nim do salonu, w którym hrabina zwykle przebywała, znalazł ją zalaną łzami i zagłębioną w fotelu z takim jakimś wyrazem przygnębienia, jak gdyby śmierci już tylko wyglądała.  
lt	Rastinjakas, grafo lydimas, įėjo į saloną, kur paprastai būdavo grafienė: jis rado ją ašarose paskendusią, susitraukusią ant krėslo, tartum mirties trokštančią.  

pl	Żal mu się jej zrobiło, gdy podniosła na męża wzrok bojaźliwy, w którym malował się zupełny upadek sił wyczerpanych tyranią moralną i fizyczną.  
lt	Jam pagailo jos. Prieš pažiūrėdama į Rastinjaką, ji metė vyrui baukštų žvilgsni, kuris rodė visišką jėgų išsekimą dėl moralinės ir fizinės tironijos. 

pl	Hrabia skinął głową, znak ten ośmielił ją do mówienia.  
lt	Grafas linktelėjo galvą, ji pamanė, kad tuo jis leidžia jai kalbėti.  

pl	- Słyszałam wszystko - wyrzekła.  
lt	- Pone, aš girdėjau viską.  

pl	- Powiedz pan ojcu, że przebaczyłby mi, gdyby wiedział, w jakim położeniu ja się znajduję.  
lt	Pasakykite mano tėvui, kad jei jis žinotų, kokioje būklėje aš esu, tai atleistų: man...  

pl	Nie spodziewałam się tej męczarni, przechodzi ona moje siły, lecz pomimo to wytrwam do końca - mówiła zwracając się do męża.  
lt	Tokios kankynės aš nesitikėjau, ji viršija mano jėgas. Bet aš išlaikysiu iki galo, - tarė ji vyrui. 

pl	- Matką jestem.  
lt	 -  Aš esu motina.  

pl	Powiedz pan memu ojcu, żem nie zasłużyła na jego wyrzuty, chociaż pozory mnie potępiają - wykrzyknęła z rozpaczą.  
lt	Pasakykite mano tėvui, jog aš prieš jį esu be priekaišto, kad ir kaip tas kam atrodys,  -  sušuko ji studentui, nevilties pagauta.  

pl	Eugeniusz złożył ukłon i cofnął się zdumiony, odgadując, jak straszliwie hrabina cierpiała w tej chwili.  
lt	Eugenijus nusilenkė grafams, numanydamas, kokią baisią krizę gyvena žmona, ir išėjo kaip apsvaigęs.  

pl	Z mowy pana de Restaud pojął, że usiłowanie jego było daremne i że Anastazja nie była już swobodna.  
lt	Pono de Resto tonas jam rodė, koks bergždžias buvo tas jo apsilankymas, ir jis suprato, kad Anastazija nebėra laisva.  

pl	Pośpieszył z kolei do pani de Nucingen, którą znalazł w łóżku.  
lt	Jis nuskubėjo pas ponią de Nusingen ir rado ją lovoje.  

pl	- Jestem cierpiąca, biedny mój przyjacielu - powiedziała Delfina.  
lt	- Aš negaluoju, vargše mano drauge,  -  tarė ji.  

pl	- Zaziębiłam się przy wyjściu z balu i obawiam się, czy nie dostałam kataru płuc.  
lt	 -  Nušalau vakar, parvažiuodama iš baliaus, ir bijau, kad nebūtų plaučių uždegimo.  

pl	Czekam doktora…  
lt	Laukiu gydytojo...  

pl	- Choćbyś pani stała jedną nogą w grobie, to i tak powinna byś zawlec się do ojca.  
lt	- Kad ir mirtis ant slenksčio būtų,  -  tarė Eugenijus, pertraukdamas ją,  -  jums vis tiek reikia kaip nors važiuoti pas tėvą.  

pl	On woła ciebie, pani!  
lt	Jis šaukia jus!  

pl	Zapomniałabyś pewnie o swym cierpieniu, gdybyś mogła słyszeć najsłabszy krzyk jego.  
lt	Jei jūs išgirstumėte nors vieną, nors pačią mažiausią jo aimaną, jūs nebejaustumėte savo ligos.  

pl	- Eugeniuszu, ojciec mój nie jest może tak chory, jak ty mówisz; ale chcę być w twych oczach bez zarzutu i postąpię według twej woli.  
lt	- Eugenijau, mano tėvas gal nėra toks sunkus ligonis, kaip kad jūs sakote. Bet man būtų baisiai liūdna, jei jums pasirodytų, kad aš neteisingai elgiuosi, todėl darysiu taip, kaip jūs norėsite. 

pl	Wiem, że ojciec umarłby sam ze zmartwienia, gdybym ja, wyszedłszy z domu, naraziła się na śmiertelną chorobę.  
lt	Jis, žinau, numirtų iš sielvarto, jei mano liga paaštrėtų po šito išvažiavimo.  

pl	Pomimo to pójdę, tylko muszę zobaczyć się wpierw z doktorem.  
lt	Tad gerai, aš važiuosiu, kai tik sulauksiu gydytojo...  

pl	Ach! Dlaczegóż to nie masz zegarka? - zapytała - widząc, że na piersi Eugeniusza nie ma złotego łańcuszka. 
lt	O kodėl jūs be laikrodėlio? - tarė ji, nematydama grandinėlės. 

pl	Eugeniusz się zarumienił.  
lt	Eugenijus paraudo.  

pl	- Eugeniuszu! Eugeniuszu! Jeżeliś go już sprzedał lub zgubił… o! To byłoby bardzo niedobrze. 
lt	- Eugenijau! Eugenijau, jeigu jau pardavėte jį, pametėte... o, tai būtų baisu! 

pl	Student pochylił się nad łóżkiem Delfiny i szepnął jej do ucha: - Chcesz wiedzieć? dobrze więc, słuchaj! 
lt	Studentas pasilenkė prie Delfinos lovos ir tarė jai į ausį: - Norite žinoti? Gerai, žinokite! 

pl	Ojciec twój nie ma za co kupić sobie całunu, w który go dziś jeszcze uwiną.  
lt	Jūsų tėvas neturi kuo nusipirkti net drobulės, į kurią jį suvynios šį vakarą.  

pl	Zastawiłem twój zegarek, bom nie miał już nic więcej.  
lt	Jūsų laikrodėlis užstatytas; nes nieko jau nebeturėjau.  

pl	Delfina wyskoczyła nagle z łóżka i pobiegła do biurka. - Jadę, jadę natychmiast, Eugeniuszu - zawołała podając mu sakiewkę, którą z biurka wyjęła. 
lt	Delfina staiga pašoko iš lovos, prilėkė prie savo rašomojo stalelio, išėmė piniginę ir padavė ją Rastinjakui.  

pl	Zadzwoniła. - Pozwól mi się ubrać; byłabym chyba potworem, gdybym nie pojechała! 
lt	Ji paskambino ir sušuko: - Aš važiuosiu, aš važiuosiu, Eugenijau. Leiskite man apsivilkti. Kitaip aš būčiau paskutinis gyvulys! 

pl	Idź, ja cię uprzedzę!  
lt	Eikite, aš atvyksiu pirma jūsų.  

pl	Tereso - zawołała na pokojową - powiedz panu de Nucingen, żeby przyszedł natychmiast rozmówić się ze mną.  
lt	Terese! - pašaukė ji kambarinę. - Pasakykite ponui de Nusingenui, kad tuojau ateitų su manim pasikalbėti. 

pl	Eugeniusz był tak uszczęśliwiony dobrą nowiną, którą miał zwiastować umierającemu, że powrócił prawie wesół na ulicę Neuve-Sainte-Geneviève.  
lt	Eugenijus, laimingas, kad mirštančiajam galės praneštų jog viena jo duktė atvyksta, nuvažiavo beveik linksmas į Nev Sent Ženevjevos gatvę.  

pl	Stanąwszy przed domem, sięgnął co prędzej do sakiewki, żeby zapłacić woźnicy.  
lt	Jis atidarė piniginę, norėdamas tuoj užmokėti vežikui.  

pl	Niestety! Sakiewka bogatej i eleganckiej baronowej zawierała tylko sześćdziesiąt sześć franków. 
lt	Tos jaunos, turtingos, elegantiškos ponios piniginėje buvo septyniasdešimt frankų.  

pl	Eugeniusz wbiegł szybko na schody i stanął przy łóżku Goriota. Bianchon podtrzymywał w tej chwili chorego, a felczer szpitalny przypalał mu plecy moksą według wskazówki lekarza. Ostatni ten środek, na jaki nauka mogła się zdobyć, nie wywierał już żadnego skutku. 
lt	Užlėkęs laiptais aukštyn, jis pamatė Bjanšoną, laikantį tėvą Gorijo, kuriam ligoninės felčeris, gydytojui prižiūrint, darė kaitinimus  -  taikė paskutinę, jau nebereikalingą mokslo priemonę.  

pl	- Czy pan czujesz palenie? - pytał lekarz. 
lt	- Jaučiate? - klausė gydytojas. 

pl	Ojciec Goriot spostrzegł w tej chwili studenta i powiedział: - Przyjdą, nieprawdaż?  
lt	Tėvas Gorijo, pamatęs studentą, atsakė: - Jos atvažiuoja, tiesa?  

pl	- Kiedy mówi, to jeszcze nadzieja nie stracona - rzekł felczer.  
lt	- Gali dar išsiristi,  -  tarė felčeris,  -  jis kalba.  

pl	- Tak - odparł Eugeniusz - Delfina wnet przyjdzie.  
lt	- Taip,  -  atsakė Eugenijus,  -  Delfiną važiuoja paskui mane.  

pl	- Ba! - rzekł Bianchon - on mówił o swych córkach, których pragnie, jak człowiek wbity na pal pragnie wody…  
lt	- Na mat,  -  tarė Bjanšonas,  -  jis taip kalba apie  savo dukteris, taip jas šaukia, kaip kad, sako, žmogus, ant baslio pamautas, šaukia vandens...  

pl	- Przestań - rzekł lekarz do felczera - to próżna robota, nic mu już nie pomoże. 
lt	- Sustokit,  -  tarė gydytojas felčeriui,  -  nebėra prasmės ką nors daryti, nebeišgelbėsime.  

pl	Bianchon i felczer złożyli znów chorego na wstrętnym barłogu.  
lt	Bjanšonas ir felčeris vėl paguldė mirštantįjį ant jo bjaurios lovos.  

pl	- Należałoby jednak zmienić mu bieliznę - rzekł lekarz.  
lt	- Reikėtų vis dėlto jam pakeisti baltinius,  -  tarė gydytojas.  

pl	- Nie ma już wprawdzie żadnej nadziei, ale trzeba uszanować w nim ludzką naturę.  
lt	 -  Kad ir nėra jokios vilties išgelbėti, tačiau turime gerbti žmogaus prigimtį.  

pl	Powrócę tu jeszcze - rzekł do Bianchona.  
lt	Aš dar grįšiu, Bjanšonai,  -  tarė jis studentui.  

pl	- Jeżeli zacznie znów narzekać, to przyłóż mu pan kompres z opium.  
lt	 -  Jei dar skųsis, dėkite opiumo ant diafragmos.  

pl	Po tych słowach lekarz wyszedł z felczerem.  
lt	Gydytojas ir felčeris išėjo.  

pl	- No, synu, odwagi! - rzekł Bianchon do Rastignaca gdy pozostali sami - trzeba mu włożyć czystą koszulę i pościel odmienić. 
lt	- Na, Eugenijau, drąsos, bernužėli! - tarė Bjanšonas Rastinjakui, kai jie paliko vieni. - Reikia jam užvilkti švarius marškinius ir pakeisti patalynės skalbinius. 

pl	Powiedz Sylwii, niech weźmie czyste prześcieradła i przyjdzie nam dopomóc.  
lt	Eik pasakyti Silvijai, kad atneštų paklodes ir ateitų mums padėti.  

pl	Eugeniusz zeszedł na dół i zastał panią Vauquer, i Sylwię zajęte nakrywaniem stołu.  
lt	Eugenijus nulipo ir rado ponią Vokė su Silvija dengiančias stalą.  

pl	Przy pierwszych słowach Rastignaca, wdowa zbliżyła się do niego ze słodkokwaskowatą miną podejrzliwej kupcowej, która nie chciałaby ani stracić pieniędzy, ani obrazić kupującego.  
lt	Sulig pirmais Rastinjako žodžiais našlė priėjo prie jo su aitriai saldžia mina kaip įtaringa prekiautoja, kuri nenorėtų nei nuostolio turėti, nei kliento įžeisti.  

pl	- Kochany panie Eugeniuszu - wyrzekła - wiesz pan równie dobrze jak ja, że ojciec Goriot nie ma już ani grosza.  
lt	- Brangusis pone Eugenijau,  -  atsakė ji,  -  jūs žinote, kaip ir aš, kad tėvas Gorijo neturi nė skatiko.  

pl	Jak ja dam prześcieradło człowiekowi, który już oczy zawraca, to mogę być pewna, że nic za nic nie dostanę, a przecie i tak trzeba będzie poświęcić jedno z nich na całun.  
lt	Duoti paklodes žmogui, kurio jau viena koja grabe, reiškia jas prarasti, o juk ir šiaip vieną reikės paaukoti lavonui suvynioti.  

pl	Winniście mi już panowie sto czterdzieści cztery franki; proszę teraz dodać czterdzieści franków za prześcieradła, za różne drobiazgi i za świecę, którą Sylwia da panom, wszystko to wyniesie przynajmniej dwieście franków, których ja, biedna wdowa, wyrzec się nie mogę.  
lt	Ir dar, matote, jūs man skolingi šimtą keturiasdešimt keturis frankus, pridėkime keturiasdešimt už paklodes ir visas smulkmenas, už žvakę, kur Silvija jums atneš, tai susidarys mažiausia du šimtai frankų, kurių vargšė našlė, kaip aš, negi gali nustoti.  

pl	Chciej pan być sprawiedliwy, panie Eugeniuszu, dość już ja straciłam od czasu, jak nieszczęścia zagościły w mym domu.  
lt	Sutiksite, ponas Eugenijau, kad jau aš ir taip daug nuostolių turėjau nuo to laiko, kai ta bėda į mano namus įsisuko.  

pl	Dałabym z chęcią dziesięć talarów, żeby tylko ten stary wyniósł się był ode mnie wówczas, kiedyście to panowie projektowali zmienić mieszkanie.  
lt	Būčiau davusi dešimt ekiu, kad tas senis būtų išsinešdinęs tomis dienomis, kaip kad ponas tada sakėte.  

pl	To przeraża wszystkich moich stołowników.  
lt	Tas blogai veikia gyventojus.  

pl	Kazałabym go przewieźć do szpitala za bardzo niewielkie wynagrodzenie.  
lt	Sakyčiau, reikia jį išgabenti į ligoninę.  

pl	Wreszcie, chciej pan wejść w moje położenie.  
lt	Jūs tik pažiūrėkite mano akimis.  

pl	Ja muszę się troszczyć przede wszystkim o swój zakład, bo to jest życie moje.  
lt	Mano namai  -  man viskas, tai mano gyvenimas.  

pl	Eugeniusz pobiegł szybko na górę do Goriota.  
lt	Eugenijus greit užlipo pas tėvą Gorijo.  

pl	- Bianchon, gdzie są pieniądze, któreś wziął za zegarek?  
lt	- Bjanšonai, pinigai už laikrodėlį?  

pl	- Na stole. Po zapłaceniu wszystkiego, cośmy byli winni, pozostało jeszcze trzysta sześćdziesiąt kilka franków. 
lt	- Ant stalo, liko trys šimtai šešiasdešimt ir keli frankai. Užmokėjau visa, ką buvome skolingi. 

pl	Pokwitowanie z lombardu leży pod pieniędzmi.  
lt	Lombardo kvitas -  po pinigais.  

pl	- Możemy załatwić rachunki - rzekł Eugeniusz zbiegłszy ze schodów z uczuciem wstrętu.  
lt	- Imkite, ponia,  -  tarė Rastinjakas, nubildėjęs  laiptais su pasibaisėjimu,  -  kad mūsų sąskaitos būtų išlygintos.  

pl	- Pan Goriot niedługo już pozostanie u pani, a ja… 
lt	Ponas Gorijo nebeilgai pas jus begyvens, o aš...  

pl	 - A tak, nieborak wyjdzie nogami naprzód - mówiła pani Vauquer - rachując pieniądze z wyrazem na wpół smętnym, a na wpół wesołym.  
lt	- Taip, jis, vargšas, išeis iš tų namų kojomis į priekį,  -  tarė ji, skaičiuodama du šimtus frankų, pusiau linksmai, pusiau melancholiškai.  

pl	- Kończmy teraz - rzekł Rastignac.  
lt	- Baikime! - tarė Rastinjakas. 

pl	- Sylwio, daj prześcieradła i idź pomóc tym panom.  
lt	- Silvija, duokite paklodes ir eikite padėti ponams: tenai, viršuje.  

pl	- Nie zapomnij pan o Sylwii - szepnęła pani Vauquer do ucha Eugeniuszowi - ona czuwała dwie noce.  
lt	- Jūs neužmirškite Silvijos,  -  tarė ponia Vokė į ausį Eugenijui,  -  jau dvi naktys ji be miego.  

pl	Widząc, że Eugeniusz zwraca się ku schodom, stara podbiegła co prędzej do kucharki i szepnęła: - Weź prześcieradła przeszywane, numer siódmy.  
lt	Ligi tik Eugenijus nusigręžė, senė pribėgo prie virėjos: - Imk tas lopytas paklodes, numeris septintas.  

pl	Na Boga! Przecie to aż nadto dobre dla nieboszczyka. 
lt	Dievaži, numirėliui jos dar pakankamai geros,  -  pasakė jai į ausį.  

pl	Eugeniusz wbiegł już na schody i nie mógł słyszeć słów gospodyni.  
lt	Eugenijus, pašokėjęs jau kelias pakopas, nebegirdėjo šių senės šeimininkės žodžių.  

pl	- Zmieńmy mu koszulę - rzekł Bianchon. 
lt	- Na,  -  tarė Bjanšonas,  -  vilkime marškinius.  

pl	 - Trzymaj go prosto.  
lt	Laikyk tiesiai.  

pl	Rastignac stanął u wezgłowia i podniósł chorego, a Bianchon zdjął z niego koszulę.  
lt	Eugenijus atsistojo galvūgalyje ir laikė mirštantį, o Bjanšonas vilko marškinius.  

pl	Stary zrobił ruch, jak gdyby chciał przycisnąć coś do piersi, wydając przy tym żałosne jakieś i niewyraźne okrzyki, przypominające głos zwierząt, które chcą boleść wielką wyrazić.  
lt	Senis mostelėjo, lyg slėpdamas kažką ant krūtinės, ir gailiai kažką suvebleno lyg gyvulys, reikšdamas didelį skausmą.  

pl	- Och! och! - zawołał Bianchon - on szuka łańcuszka z włosów i medalionu, któreśmy mu zdjęli przed chwilą, gdy felczer mu plecy przypalał. 
lt	- O, matai, jis pasigenda plaukų grandinėlės ir medaliono, kurį pirma nukabinome, kai darėme kaitinimus.  

pl	Biedny człowiek!  
lt	Vargšas žmogelis!  

pl	Trzeba mu je oddać.  
lt	Reikia ją užkabinti.  

pl	Leżą tam na kominku.  
lt	Ji tenai, ant židinio.  

pl	Eugeniusz wziął w ręce łańcuszek wypleciony z włosów złocistopopielatych; były to zapewne włosy pani Goriot.  
lt	Eugenijus paėmė grandinėlę, supintą iš pilkai šviesių plaukų, veikiausiai ponios Gorijo.  

pl	Z jednej strony medalionu wyryte było imię Anastazja, z drugiej - Delfina.  
lt	Vienoje pusėje medaliono perskaitė "Anastazija", kitoje  -  "Delfina".  

pl	Tak więc człowiek ten nosił zawsze na piersi wierny obraz serca swojego.  
lt	Jo širdies paveikslas visada gulėjęs prie jo širdies.  

pl	Włosy zamknięte w medalionie były tak cienkie, że musiały należeć do młodziuchnych główek dziecinnych.  
lt	Garbanos medalione buvo tokios plonytės, jog turėjo būti nukirp-tos mergaitėms dar visai jaunutėms tebesant.  

pl	Przy dotknięciu medalionu, z piersi starca wyrwało się westchnienie przeciągłe, świadczące o głębokim zadowoleniu.  
lt	Ligi tik medalionas palietė krūtinę, senis pratisai atsiduso, ir tuo atodūsiu buvo išreikštas pasitenkinimas, kurio negalėjai stebėti nedrebėdamas.  

pl	W westchnieniu tym był ostatni oddźwięk uczucia, które zdawało się cofać do owego środka nieznanego, z którego wychodzą i ku któremu zwracają się nasze sympatie.  
lt	Tai buvo viena iš paskutinių jo pojūtinio gyvenimo prošvaisčių; jo pojūčiai, rodės, traukėsi į kažkokį nežinomą centrą, iš kur išeina ir kur nueina mūsų simpatijos.  

pl	Twarz jego konwulsyjnie skrzywiona, przybrała wyraz radości chorobliwej.  
lt	Jo veidas, mėšlungių suremtas, reiškė ligūstą džiaugsmą.  

pl	Ten wybuch potężnego uczucia, które przetrwało nawet myśl samą, wzruszył do głębi obu studentów; z oczu ich popłynęły łzy gorące i spadły na umierającego, który wydał przeraźliwy okrzyk zadowolenia.  
lt	Abu studentai, sujaudinti to baisaus sąmonę pergyvenusių jausmų sujudimo, pabėrė po kelias karštas ašaras ant mirštančio senelio, ir jam iš krūtinės ištrūko skardus džiaugsmo šūksnis.  

pl	- Naściu!  
lt	- Nazi!  

pl	Fifinko! - zawołał. 
lt	Fifina! - tarė jis. 

pl	- Żyje jeszcze - rzekł Bianchon.  
lt	- Jis dar gyvas,  -  pasakė Bjanšonas.  

pl	- Do czego mu się to zdało? - zapytała Sylwia. 
lt	- Kas jam iš to? - tarė Silvija. 

pl	- Żeby cierpieć - odparł Rastignac.  
lt	- Kančia,  -  atsakė Rastinjakas.  

pl	Bianchon ukląkł po jednej stronie łóżka i wziął chorego pod kolana, a Rastignac ukląkł z drugiej strony i podsunął mu ręce pod plecy.  
lt	Davęs ženklą draugui daryti taip kaip jis, Bjanšonas atsiklaupė ir pakišo rankas po ligonio kojomis; Rastinjakas iš kitos lovos pusės irgi pakišo rankas po nugara.  

pl	Obaj unieśli go w górę, a Sylwia ściągnęła brudne prześcieradła i zastąpiła je czystymi.  
lt	Silvija stovėjo čia pat, pasiruošusi nutraukti paklodes, kai ligonį iškels, ir jų vietoje užties tas, kurias atsinešė.  

pl	Goriot, zwiedziony zapewne łzami studentów, zebrał resztki sił i wyciągnął ręce, a napotkawszy dwie głowy po obu stronach łóżka, schwycił je gwałtownie za włosy, przy czym usta jego wyszeptały słabo: - Ach!  
lt	Gorijo turbūt užkritusių ašarų suklaidintas, paskutinėmis išgalėmis ištiesė rankas, aptiko iš abiejų lovos pusių studentų galvas, stvėrė jas ūmai už plaukų, ir pasigirdo silpnas balsas: - Ak!  

pl	Moje anioły!  
lt	Mano angelai!  

pl	Były to niby słowa, niby szmer jakiś, z którym i dusza razem uleciała.  
lt	Sušnabždėjusi šiuos du žodžius, siela išskrido.  

pl	- Biedny, kochany człowiek - zawołała Sylwia, wzruszona tym wykrzyknikiem, w którym malowało się najwyższe uczucie, obudzone po raz ostatni kłamstwem najstraszliwszym i najniewinniejszym zarazem.  
lt	- Vargšas, geras žmogelis,  -  tarė Silvija, sugraudinta to šūksnio, kuriame buvo sukauptas aukščiausias jausmas, paskutinį kartą įaudrintas tos visų baisiausios, nė mažiausiai nenorėtos apgaulės.  

pl	Ostatnie westchnienie tego ojca miało być westchnieniem radości.  
lt	Paskutinis šio tėvo atodūsis buvo džiaugsmo atodūsis.  

pl	Było w nim streszczenie życia całego; człowiek ten mylił się jeszcze, mylił się po raz ostatni.  
lt	Sis atodūsis buvo viso jo gyvenimo išraiška; jis dar vis tebeklydo.  

pl	Studenci złożyli go ze czcią na posłaniu.  
lt	Tėvas Gorijo buvo pagarbiai paguldytas ant lovos.  

pl	Od tej chwili twarz jego wyrażała wciąż walkę bolesną między życiem a śmiercią, która toczyła się w machinie pozbawionej już tego rodzaju samowiedzy mózgowej, z której wynika dla istoty ludzkiej wrażenie przyjemności i bólu.  
lt	Nuo to momento jo veide įtviro išraiška, bylojanti apie skausmingą kovą, ėjusią tarp gyvybės ir mirties šioje mašinoje, jau nebeturinčioje sąmoningos nuovokos, iš kurios žmogiškajai būtybei kyla malonumo arba skausmo jausmas.  

pl	Zniszczenie zupełne było już tylko kwestią czasu.  
lt	Galutinis jos suirimas bebuvo laiko klausimas.  

pl	- Pozostanie tak kilka godzin, nie będzie nawet chrapał i skona nieznacznie.  
lt	- Taip pabus dar kelias valandas ir numirs nepastebimai, net nevaitodamas.  

pl	Mózg musi być zupełnie zaatakowany.  
lt	Smegenys, matyt, visiškai apimtos.  

pl	W tej chwili dały się słyszeć szybkie kroki młodej kobiety.  
lt	Tuo momentu ant laiptų pasigirdo priilsusios jaunos moters žingsniai.  

pl	- Za późno przychodzi - rzekł Rastignac.  
lt	- Per vėlai ateina,  -  tarė Rastinjakas.  

pl	Zamiast Delfiny ukazała się we drzwiach pokojówka jej, Teresa.  
lt	Tai buvo ne Delfina, o Teresė, jos kambarinė.  

pl	- Panie Eugeniuszu - wyrzekła zdyszana - wynikła u nas gwałtowna scena między panem i panią z powodu pieniędzy, których biedna moja pani żądała dla swego ojca.  
lt	- Ponas Eugenijau,  -  tarė ji,  -  kilo audringa scena tarp pono ir ponios dėl pinigų, kurių ta vargšė ponia paprašė savo tėvui.  

pl	Pani zemdlała, sprowadzono doktora, trzeba było krew jej puszczać, a ona ciągle krzyczała: „Ojciec mój umiera, chcę go zobaczyć!” 
lt	Ponia nualpo, atėjo gydytojas, reikėjo kraują nuleisti, ji šaukė: "Mano tėvas miršta, aš noriu matyti tėtę!" 

pl	 Serce pękało słuchając tych krzyków.  
lt	 Žodžiu, šaukė taip, kad širdis plyšo...  

pl	- Dosyć, Tereso.  
lt	- Gana, Terese.  

pl	Pani nie miałaby już po co przychodzić, bo pan Goriot stracił przytomność.  
lt	Kad ji dabar būtų ir atėjusi, visa veltui, ponas Gorijo nebeturi sąmonės.  

pl	- Biedny, kochany pan! Czyż on już taki słaby! - rzekła Teresa. 
lt	- Vargšas ponas, kaip jam bloga! - tarė Teresė. 

pl	- Ja tu nie potrzebna, pójdę lepiej doglądać obiadu, bo już pół do piątej - powiedziała Sylwia zwracając się ku schodom, gdzie omal nie potrąciła pani de Restaud.  
lt	- Jums manęs jau nebereikia, tai eisiu prie pietų, jau pusė penktos,  -  tarė Silvija, kuri išeidama vos nesusidūrė ant laiptų su ponia de Resto.  

pl	Hrabina ukazała się jak zjawisko pełne grozy i powagi.  
lt	Sunkus ir kraupus buvo grafienės pasirodymas.  

pl	Zwróciła oczy na łoże śmierci, oświetlone niepewnym blaskiem jednej świecy i zalała się łzami na widok zmienionej twarzy ojca, po której przechodziły jeszcze ostatnie dreszcze życia.  
lt	Ji pažiūrėjo į mirties patalą, prastai apšviestą vienintelės žvakės, ir apsipylė ašaromis, žiūrėdama į persimainiusį savo tėvo veidą, kur dar laikėsi paskutinis gyvybės virpesys.  

pl	Bianchon wycofał się dyskretnie.  
lt	Bjanšonas diskretiškai pasitraukė.  

pl	- Nie wymknęłam się dość wcześnie - rzekła hrabina do Rastignaca.  
lt	- Neištrūkau anksčiau,  -  tarė grafienė Rastinjakui.  

pl	Student odpowiedział jej pełnym smutku skinieniem.  
lt	Studentas liūdnai linktelėjo galvą.  

pl	Pani de Restaud ujęła rękę ojca i przycisnęła ją do ust.  
lt	Ponia de Resto paėmė tėvo ranką, pabučiavo ją.  

pl	- Przebacz mi, ojcze!  
lt	- Atleiskit man, tėve!  

pl	Mówiłeś, że głos mój wywołałby cię z grobu; wróć więc, wróć na chwilę do życia, by pobłogosławić twą córkę skruszoną.  
lt	Jūs sakėte, kad mano balsas prikelsiąs jus iš kapų; tad prisikelkit valandėlę, palaiminkit atgailojančią dukterį.  

pl	Usłysz mnie!  
lt	Išklausykit mane!  

pl	To coś okropnego!  
lt	Tai baisu!  

pl	Twoje błogosławieństwo jest jedynym, jakie ja mogę otrzymać tu na ziemi.  
lt	Jūsų palaiminimas  -  vienintelis, kurį aš nuo šiol begaliu gauti šiame pasaulyje.  

pl	Wszyscy mnie nienawidzą, ty jeden mnie kochasz.  
lt	Visi manęs nekenčia, jūs vienas mane mylite.  

pl	Nawet dzieci własne nienawidzić mnie będą.  
lt	Net mano vaikai neapkęs manęs.  

pl	Uprowadź mnie z sobą, ojcze, ja cię otoczę miłością i staraniem.  
lt	Pasiimkit mane su savimi, aš jus mylėsiu, rūpinsiuos jumis.  

pl	On już nie słyszy, jam szalona!  
lt	Jis nebegirdi... aš išeisiu iš proto. 

pl	Upadła na kolana i patrzyła nań nieprzytomnie.  
lt	Ji puolė ant kelių ir žiūrėjo į merdintį kūną paklaikusi.  

pl	- Niczego nie brak do mego nieszczęścia - mówiła zwracając się do Eugeniusza.  
lt	- Nieko netrūksta mano nelaimei,  -  tarė ji žvilgtelėjusi į Eugenijų.  

pl	- Pan de Trailles odjechał pozostawiając tu długi ogromne, a ja dopiero teraz się przekonałam, że mnie oszukiwał.  
lt	 -  Ponas de Trajis dingo, palikęs galybę skolų, ir aš sužinojau, kad jis nebuvo man ištikimas.  

pl	Mąż trzyma w ręku cały mój fundusz i nie przebaczy mi nigdy mego postępowania.  
lt	Mano vyras neatleis man niekados, ir aš atidaviau jo valiai savo turtą.  

pl	Pierzchły wszystkie moje złudzenia. Niestety! 
lt	Žuvo mano visos iliuzijos.  

pl	Dla kogóż zdradziłam jedyne serce - wskazała na ojca - które mnie ubóstwiało!  
lt	Oi varge, dėl kokio žmogaus aš apvyliau vienintelę širdį (parodė į tėvą), kuri mane dievino!  

pl	Zapomniałam go, odepchnęłam, wyrządzałam mu krzywd tysiące, o ja niegodziwa!  
lt	Aš nuo jos nusigręžiau, aš ją atstūmiau, aš jai tiek pikta padariau, kokia aš niekšinga!  

pl	- On wiedział o tym - wyrzekł Rastignac.  
lt	- Jis tai žinojo,  -  tarė Rastinjakas.  

pl	W tej chwili ojciec Goriot otworzył oczy wskutek drgnienia konwulsyjnego.  
lt	Šiuo momentu tėvas Gorijo atmerkė akis, tačiau tai buvo tik veido konvulsija.  

pl	Poruszenie, którym hrabina zdradziła budzącą się nadzieję, sprawiało nie mniej okropne wrażenie, jak wyraz umierającego.  
lt	Judesys, kuriuo grafienė išreiškė viltį, buvo ne mažiau baisus kaip ir mirštančio akys.  

pl	- Miałżeby mnie usłyszeć? - krzyknęła. 
lt	- Nejau būtų mane išgirdęs? - sušuko grafienė. 

pl	- Ale nie! - wyrzekła po chwili siadając przy łóżku. 
lt	 -  Ne,  -  tarė ji sau, sėsdamasi prie lovos.  

pl	Eugeniusz zostawił panią de Restaud przy ojcu, a sam zbiegł na dół, żeby się trochę posilić.  
lt	Ponia de Resto sakėsi norinti pabūti prie tėvo, ir Eugenijus nulipo žemyn užvalgyti.  

pl	Stołownicy byli już zgromadzeni.  
lt	Visi stalo bendrai jau buvo susirinkę.  

pl	- No, cóż? - rzekł malarz - będziemy mieli podobno małą śmiercioramę tam na górze? 
lt	- Na, kaip? - tarė jam dailininkas. - Atrodo, kad ten, viršuje, turėsime šiokią tokią lavonoramą? 

pl	- Karolu - zawołał Eugeniusz - zdaje mi się, że mógłbyś obrać sobie mniej posępny przedmiot do żartów.  
lt	- Šarli,  -  tarė Eugenijus,  -  manau, jūs galėtumėt juokauti iš ko nors, kas ne tiek kraupu.  

pl	- Czy już tu nie wolno będzie się zaśmiać? - zapytał malarz. 
lt	- Tai jau čia ir pasijuokti nebegalima? - atsakė dailininkas. 

pl	- Cóż to szkodzi? przecie Bianchon powiada, że stary jest nieprzytomny. 
lt	 -  Kas gi, juk Bjanšonas sakė, kad tas žmogelis jau be sąmonės.  

pl	- W takim razie - podchwycił urzędnik z Muzeum - nieborak umrze tak, jak żył.  
lt	- Ir tegu sau,  -  pridūrė muziejaus tarnautojas,  -  kaip gyveno, taip ir numirė.  

pl	- Mój ojciec umarł! - krzyknęła hrabina. 
lt	- Tėvas mirė! - suklykė grafienė. 

pl	Na ten krzyk straszliwy, Sylwia, Rastignac i Bianchon rzucili się na górę. Hrabina leżała zemdlona. 
lt	Sulig tuo baisiu klyksmu Silvija, Rastinjakas ir Bjanšonas užlipo į viršų ir rado ponią de Resto nualpusią.  

pl	Zaczęto ją cucić i przeniesiono do fiakra, który czekał u drzwi gospody.  
lt	Atgaivinę ją nunešė į jos karietą, kuri laukė prie vartų.  

pl	Eugeniusz powierzył hrabinę pieczy Teresy, zalecając, by ją odwiozła do pani de Nucingen.  
lt	Eugenijus ją pavedė globoti Teresei, liepdamas vežti pas ponią de Nusingen.  

pl	- O! Teraz już umarł rzeczywiście - rzekł Bianchon schodząc na dół. 
lt	- Taip, tikrai miręs,  -  tarė Bjanšonas, lipdamas žemyn.  

pl	- Panowie, siadajmy do stołu, bo zupa ostygnie - zawołała pani Vauquer.  
lt	- Tai, ponai, prašom prie stalo,  -  tarė ponia Vokė,  -  sriuba aušta.  

pl	Dwaj studenci siedli obok siebie.  
lt	Abu studentai susėdo greta.  

pl	- Cóż teraz zrobimy? - rzekł Eugeniusz do Bianchona. 
lt	- Ką dabar reikės daryti? - tarė Eugenijus Bjanšonui. 

pl	- A cóż? Zamknąłem mu oczy i położyłem go jak się należy. 
lt	- Aš jam užspaudžiau akis ir paguldžiau kaip pridera.  

pl	Pójdziemy teraz do ratusza, donieść o jego śmierci, dostaniemy poświadczenie lekarza, po czym zaszyją trupa w całun i pogrzebią.  
lt	Kai miesto gydytojas konstatuos mirtį, apie kurią mes nueisime pranešti, jį apsius drobule ir palaidos.  

pl	A cóż z nim więcej robić?  
lt	O ko gi tu daugiau norėtum?  

pl	- Nie będzie już wąchał chleba w ten sposób - rzekł jeden ze stołowników, naśladując grymas starego.  
lt	- Nebeuostys daugiau duonos, va šitaip,  -  tarė vienas valgytojas, pamėgdžiodamas žmogelio mostą.  

pl	- Do licha, panowie -- zawołał korepetytor - dajcież pokój ojcu Goriot i nie traktujcie nas ciągle tym samym; dość go już mamy, bo od dwóch godzin o niczym więcej nie mówicie.  
lt	- Po šimts, ponai, - tarė repetitorius, - palikite pagaliau ramybėje tą tėvą Gorijo, nebevaišinkite juo mūsų! Jau visa valanda, kaip jį kaišiojate su visokiais padažais. 

pl	Jest to jeden z przywilejów dobrego miasta Paryża, że można się w nim urodzić, żyć i umrzeć nie zwracając niczyjej uwagi.  
lt	Viena šauniojo Paryžiaus miesto privilegijų yra ta, kad čia galima gimti, amžių nugyventi ir numirti, ir niekas į jus dėmesio neatkreips.  

pl	Korzystajmyż z wygód cywilizacji.  
lt	Tad ir naudokimės civilizacijos patogumais.  

pl	Sześćdziesiąt osób umarło dziś w mieście, czyż będziecie się rozczulali nad tymi hekatombami paryskimi?  
lt	Šešiasdešimt žmonių mirė šiandie, tai gal norėsite juos visus apgailėti prie Paryžiaus hekatombų?  

pl	Ojciec Goriot przeniósł się na tamten świat, tym lepiej dla niego!  
lt	O kad tėvas Gorijo pakratė kojas, juo geriau jam!  

pl	Jeżeli go ubóstwiacie, to siedźcie sobie przy nim, a nam pozwólcie jeść spokojnie.  
lt	Jei labai jį garbinate, eikite budynių prie jo sėdėti, o mums duokite ramiai valgyti.  

pl	- O tak! - rzekła wdowa - lepiej mu, że umarł. 
lt	- Iš tikrųjų,  -  tarė našlė,  -  juo geriau jam, kad numirė!  

pl	Zdaje się, że nieborak miał w swym życiu wiele nieprzyjemności.  
lt	Atrodo, vargšas, per visą savo gyvenimą bus daug visokių nesmagumų matęs.  

pl	Była to jedyna mowa pogrzebowa nad zwłokami istoty, która była dla Eugeniusza uosobieniem ojcostwa.  
lt	Tai buvo vienintelė laidotuvių prakalba žmogui, kuris, Eugenijaus akimis žiūrint, buvo tėvystės įsikūnijimas.  

pl	Piętnastu stołowników zaczęło rozmawiać zwykłym trybem.  
lt	Penkiolika valgytojų ėmė šnekėtis visai taip kaip visada.  

pl	Skończywszy jeść, Eugeniusz i Bianchon nie mogli znieść panującej wrzawy; brzęk widelców i łyżek, rozmowa przeplatana śmiechem, wesołość biesiadujących, wszystko to przejmowało zgrozą naszych studentów.  
lt	Kol Eugenijus ir Bjanšonas pavalgė, šakučių ir šaukštų tarškesys, juokavimai, tų ėdrių ir abejingų veidų visokio išraiškos, jų nerūpestingumas kėlė jiedviem šiurpą.  

pl	Wstali obaj od stołu i poszli po księdza, który miał czuwać i modlić się w nocy przy umarłym.  
lt	Jie išėjo paieškoti kunigo, kuris budėtų ir melstųsi prie numirėlio per naktį.  

pl	Musieli stosować ostatnią posługę, którą mieli oddać staremu, do niewielkiego zapasu pieniędzy.  
lt	Jiems reikėjo rengti paskutinius patarnavimus velioniui iš turimų kuklių išteklių.  

pl	Około dziewiątej wieczorem położono ciało na ramie od łóżka, między dwiema świecami, w pustym pokoju, w którym tylko ksiądz pozostał przy nieboszczyku.  
lt	Apie devynias vakaro kūnas buvo padėtas ant lentų pakylos, tarp dviejų žvakių, tame pačiame plikame kambaryje, ir kunigas atėjęs atsisėdo prie jo.  

pl	Przed odejściem na spoczynek, Rastignac zapytał duchownego, ile będzie kosztowało nabożeństwo i pogrzeb, po czym napisał parę słów do barona de Nucingen i do hrabiego de Restaud, prosząc, by zechcieli przysłać swych pełnomocników, dla zaspokojenia wszystkich kosztów pogrzebu.  
lt	Prieš eidamas gulti, Rastinjakas paklausė kunigą, kiek reikės mokėti už apeigas ir už palydėjimą į kapus, parašė po porą žodžių baronui de Nusingenui ir grafui de Resto, prašydamas atsiųsti savo patikėtinius apmokėti laidotuvių išlaidų.  

pl	Posłał listy przez Krzysztofa, a sam położył się i usnął prędko po całodziennym znużeniu.  
lt	Su laiškais išsiuntė Kristofą, po to atsigulė ir užmigo nuvargęs.  

pl	Nazajutrz rano Rastignac i Bianchon musieli pójść sami zawiadomić o śmierci, którą zaświadczono około południa.  
lt	Kitą rytą Bjanšonas ir Rastinjakas gavo patys eiti pranešti apie mirtį, kuri buvo konstatuota apie pusiaudienį.  

pl	Czekali następnie dwie godziny, lecz zięciowie nie przysyłali ani pieniędzy, ani pełnomocnika upoważnionego do działania w ich imieniu i Rastignac musiał zapłacić księdzu z własnej kieszeni.  
lt	Dar dvi valandos praėjo  -  nė vienas iš žentų neatsiuntė pinigų, niekas neatėjo jų vardu kalbėti, ir Rastinjakas turėjo pats iš savo kišenės užmokėti kunigui.  

pl	Sylwia podejmowała się zaszyć nieboszczyka w całun za dziesięć franków, lecz Eugeniusz i Bianchon zmiarkowali, że i bez tego trudno im będzie podołać kosztom, jeżeli krewni nieboszczyka umyją ręce od wszystkiego.  
lt	Kai Silvija pareikalavo dešimties frankų už lavono suvyniojimą ir apsiuvimą drobule, Eugenijus ir Bjanšonas paskaičiavo, kad jeigu velionio giminės nenori niekur kištis, tai jiems vargiai išteks pinigų visam kam apmokėti.  

pl	Student medycyny postanowił w końcu, że sam złoży nieboszczyka do trumny żebraczej, którą kupił w swym szpitalu za tanie pieniądze.  
lt	Taigi studentas medikas apsiėmė pats įdėti lavoną į vargšų grabą, parsigabentą iš savo ligoninės, kur jį gavo nebrangiai.  

pl	- Wypłataj tym łotrom figla - mówił do Eugeniusza.  
lt	- Žinai, tu iškirsk pokštą tiems nenaudėliams,  -  tarė jis Eugenijui.  

pl	- Kup na Père-Lachaise kawałek ziemi na pięć lat i zamów obrządek pogrzebowy trzeciej klasy.  
lt	 -  Užpirk Per Lašezo kapinėse žemę penkeriems metams ir užsakyk trečiosios klasės apeigas bei laidotuves.  

pl	Jeżeli zięciowie i córki nie zechcą ci kosztów powrócić, to każ wyryć na grobie: „Tu spoczywa pan Goriot, ojciec hrabiny de Restaud i baronowej de Nucingen, pochowany kosztem dwóch studentów”.  
lt	Jei žentai ir dukterys tau atsisakytų atlyginti, tu liepsi iškalti antkapyje: "Čia ilsisi ponas Gorijo, grafienės de Resto ir baronienės de Nusingen tėvas, palaidotas dviejų studentų lėšomis." 

pl	Eugeniusz nie chciał pójść za radą przyjaciela, póki nie spróbował udać się nadaremnie do państwa de Nucingen i państwa de Restaud.  
lt	 Eugenijus pasekė draugo patarimu tik po to, kai bergždžios pasirodė visos jo pastangos įsismelkti pas ponus de Nusingenus ir pas ponus de Resto.  

pl	Nie chciano go za próg wpuścić; odźwierni mieli surowe rozkazy.  
lt	Toliau kaip ligi slenksčio jis neįėjo. Abejur tarnai durininkai buvo griežtai prigrasinti neleisti. 

pl	- Państwo nie przyjmują nikogo - powiadali - stracili ojca i pogrążeni są w najgłębszej boleści.  
lt	- Ponas nei ponia nepriima nieko; - sakė jie. - Mirė jų tėvas, ir jie dabar giliai liūdi. 

pl	Eugeniusz znał już tak dobrze świat paryski, że pojął, iż nie było po co dłużej nastawać.  
lt	Eugenijus pakankamai pažino aukštąją Paryžiaus visuomenę ir žinojo, kad spyriojimasis nieko nepadės.  

pl	Serce ścisnęło mu się boleśnie, gdy zobaczył, że nie ma sposobu dostać się do Delfiny.  
lt	Širdį jam keistai suspaudė, kai pamatė, kad neįmanoma prieiti prie Delfinos.  

pl	„Sprzedaj pani jaki klejnot - pisał do niej w mieszkaniu odźwiernego - żeby ojciec twój mógł być przyzwoicie odprowadzony na miejsce wiecznego spoczynku”.  
lt	"Parduokite kokį papuošalą,  -  rašė jis jai per tarną durininką,  -  kad jūsų tėvą būtų galima prideramai palydėti į paskutinio poilsio vietą." 

pl	Zapieczętował kartkę prosząc odźwiernego, żeby oddał ją Teresie dla wręczenia pani baronowej; lecz odźwierny odniósł ją do samego barona, który po przeczytaniu wrzucił ją do ognia.  
lt	 Jis užantspaudavo tą laiškiuką ir paprašė barono tarną paduoti Teresei, kad įteiktų poniai; bet tarnas padavė baronui de Nusingenui, o šis įmetė į ugnį.  

pl	Spełniwszy wszystko, co było potrzeba, Eugeniusz wrócił do domu około trzeciej po południu i uronił łzę na widok trumny zaledwie przykrytej czarnym suknem, którą postawiono przy drzwiach, wśród pustej ulicy.  
lt	Viskuo pasirūpinęs, Eugenijus grįžo apie trečią valandą į pensioną ir negalėjo sulaikyti ašarų, pamatęs prie vartelių grabą, vos pridengtą juoda marška, padėtą ant dviejų kėdžių tuščioje gatvėje.  

pl	Przy trumnie w miedzianym posrebrzanym półmisku znajdowała się woda święcona, a w niej mizerne kropidełko, którego nikt jeszcze nie poruszył.  
lt	Prastas šlakstytuvas, dar niekieno nepaliestas, tebemirko variniame sidabruotame dubenėlyje su švęstu vandeniu.  

pl	Nawet drzwi kirem nie pokryto.  
lt	Net durys nebuvo gedulingai  uždengtos.  

pl	Była to śmierć biedaków nie znająca ani wystawy, ani orszaku, pozbawiona przyjaciół i krewnych!  
lt	Taip miršta varguoliai  -  be šermenų, be palydų, be draugų, be giminių.  

pl	Bianchon musiał odejść do szpitala i zostawił tylko parę słów do Eugeniusza, donosząc mu, że był w kościele i dowiedział się, że zakupienie mszy przechodziło ich środki, trzeba więc było poprzestać na mniej kosztownym nabożeństwie nieszpornym. Donosił mu też, że przed wyjściem posłał Krzysztofa do Bractwa Pogrzebowego. 
lt	Bjanšonas, kuriam būtinai reikėjo būti ligoninėje, parašė Rastinjakui laiškiuką, pranešdamas, ką susitarė bažnyčioje. Jis rašė, kad mišios jiems per brangu, kad reikėsią pasitenkinti pigesnėmis gedulingų mišparų apeigomis ir kad pasiuntęs Kristofą su laišku į laidotuvių įstaigą. 

pl	Skończywszy czytać bazgraninę Bianchona, Eugeniusz spostrzegł w ręku pani Vauquer medalion oprawny w złoto, w którym były włosy córek Goriota.  
lt	Baigdamas skaityti Bjanšono nukraigliotas eilutes, Eugenijus pamatė ponios Vokė rankose medalioną su aukso rėmeliu, kuriame buvo abiejų dukterų plaukai.  

pl	- Jak pani mogłaś wziąć ten medalion? - zawołał. 
lt	- Kaip jūs drįsote šitą nuimti? - tarė jis. 

pl	- Masz tobie! - rzekła Sylwia - alboż mieliśmy go z tym pochować? 
lt	- Še tai tau! Negi su juo į žemę kas? - atsakė Silvija. 

pl	Przecie to złoto.  
lt	 -  Juk jis auksinis.  

pl	- Naturalnie! - odparł Eugeniusz z oburzeniem - niech zabierze z sobą choć to jedno, co może przypomnieć jego córki. 
lt	- Žinoma! - apmaudžiai atsakė Eugenijus. - Tegu jis pasiima bent vieną daiktą, kuris jam primintų dukteris. 

pl	Gdy karawan zajechał, Eugeniusz kazał wnieść trumnę na powrót do mieszkania, odbił wieko i złożył ze czcią na piersi starego pamiątkę z owych czasów, kiedy Anastazja i Delfina były młodymi, niewinnymi dziewicami i *nie rozumowały* jeszcze, jak to powiedział ojciec w przedśmiertnej godzinie.  
lt	Kai laidotuvių vežimas atvažiavo, Eugenijus liepė įnešti grabą atgal, atmušė viršų ir pagarbiai uždėjo seneliui ant krūtinės atminimą iš tų laikų, kada Delfina ir Anastazija dar nesamprotavo, kaip pasakė tėvas, kliedėdamas mirties valandą.  

pl	Oprócz dwóch żałobników, tylko Eugeniusz i Krzysztof odprowadzili trumnę biedaka do kościoła Saint-Etienne-du-Mont, położonego w pobliżu ulicy Neuye-Sainte-Genevieve.  
lt	Rastinjakas ir Kristofas vienudu su dviem laidotuvių palydais ėjo paskui vežimą, kuris nugabeno vargšą žmogelį į Sent Etjeno diu Mon bažnyčią, esančią netoliese nuo Nev Sent Ženevjevos gatvės.  

pl	Wniesiono ciało do niskiej i ciemnej kapliczki, w której oczy Eugeniusza szukały na próżno córek lub zięciów Goriota.  
lt	Ten nuvažiavus, kūnas buvo padėtas mažoje koplytėlėje, žemoje ir tamsioje, kur studentas veltui dairėsi tėvo Gorijo dukterų ar jų vyrų.  

pl	Nie było nikogo, prócz Krzysztofa, który uważał za obowiązek oddać ostatnią posługę zmarłemu, może dlatego, że z jego łaski otrzymał nieraz suty tryngielt.  
lt	Buvo jie vienudu su Kristofu, kuris jautė pareigą atlikti paskutinę paslaugą žmogui, kitados duodavusiam gerų arbatpinigių.  

pl	Czekając przyjścia księży, chłopaka z chóru i posługacza kościelnego, Eugeniusz wzruszony uścisnął w milczeniu dłoń Krzysztofa.  
lt	Laukdamas dviejų kunigų, ministranto ir zakristijono, Rastinjakas paspaudė ranką Kristofui, negalėdamas nė žodžio ištarti.  

pl	- Tak, panie Eugeniuszu - powiedział Sabaudczyk - był to człowiek dobry i poczciwy, który nigdy słowa za głośno nie powiedział, nic złego nie zrobił i nikomu nie zaszkodził.  
lt	- Taigi, ponas Eugenijau,  -  tarė Kristofas,  -  geras buvo žmogus, teisingas, niekad niekam žodžio pakeltu balsu nepasakė, niekam neužkliuvo, niekam blogo nepadarė.  

pl	Dwaj księża, chłopak z chóru i posługacz kościelny przyszli, by dać wszystko, co można mieć za siedemdziesiąt franków w epoce, kiedy religia nie jest dość bogata, by modlić się darmo.  
lt	Atėjo du kunigai, ministrantas ir zakristijonas ir atbuvo visa, kiek įgalima norėti už septyniasdešimt frankų tokiais laikais, kai bažnyčia nėra tokia turtinga, kad melstųsi už dyką.  

pl	Odśpiewano psalm Libera i De profundis.  
lt	Kunigai atgiedojo vieną psalmę, Libera ir De profundis.  

pl	Nabożeństwo trwało dwadzieścia minut.  
lt	Pamaldos truko dvidešimt minučių.  

pl	Był tylko jeden powóz żałobny dla księdza i chłopaka z chóru, którzy zgodzili się zabrać z sobą Eugeniusza i Krzysztofa.  
lt	Buvo tiktai viena palydų karieta  -  kunigui su ministrantu, kurie sutiko pavėžinti ir Eugenijų su Kristofu.  

pl	- Nie ma żadnego orszaku - rzekł ksiądz - pojedziemy prędzej, żeby się nie spóźnić, bo już jest pół do szóstej.  
lt	- Lydėtojų nėra,  -  tarė kunigas,  -  galime važiuoti greičiau, kad ilgai negaištume, jau pusė šeštos.  

pl	W chwili jednak, gdy trumna stanęła na karawanie, dwa próżne powozy przyłączyły się do orszaku pogrzebowego i odprowadziły go aż do Père-Lachaise. Na jednym powozie był herb hrabiego de Restaud, na drugim - barona de Nucingen. 
lt	Tačiau kai grabą įkėlė į laidotuvių vežimą, atvyko dvi karietos su herbais, bet tuščios,  -  viena grafo de Ręsto, kita barono de Nusingeno,  -  ir palydėjo ligi pat kapinių.  

pl	O szóstej wieczorem ciało ojca Goriot zostało spuszczone do dołu w obecności sług Anastazji i Delfiny, którzy odeszli za księdzem zaraz po odmówieniu krótkiej modlitewki, jaka się należała staremu za pieniądze studenta.  
lt	Šešiomis tėvo Gorijo kūnas buvo nuleistas į duobę, aplink kurią stovėjo jo dukterų tarnai; jie dingo kartu su kunigais, kai tik už velionį buvo sukalbėta trumpa malda, apmokėta studento pinigais.  

pl	Dwaj grabarze rzucili trochę ziemi na trumnę i przyszli do Rastignaca, prosząc, by im dał na piwo.  
lt	Duobkasiai, pažėrę keletą kastuvų žemių ant grabo, sustojo, ir vienas iš jų, kreipdamasis į Rastinjaką, paprašė arbatpinigių.  

pl	Eugeniusz sięgnął do kieszeni, lecz nic w niej nie znalazł i musiał pożyczyć dwadzieścia soldów u Krzysztofa.  
lt	Eugenijus išrausė kišenes ir nieko neberado  -  turėjo pasiskolinti iš Kristofo dvidešimt sū.  

pl	Drobna ta okoliczność obudziła w sercu studenta uczucie głębokiej żałości.  
lt	Šis įvykis, šiaip jau toks menkas, baisiai nuliūdino Rastinjaką.  

pl	Zmrok zapadał, powietrze wilgotne rozstrajało nerwy; Eugeniusz zwrócił oczy na grób świeży i pogrzebał w nim ostatnią łzę młodzieńczą, wywołaną świętym wzruszeniem serca niepokalanego, jedną z tych łez, co upadłszy na ziemię wytryskują z niej aż ku niebiosom.  
lt	Buvo jau vakaras, drėgnos sutemos erzino nervus; jis pažiūrėjo į kapą ir palaidojo jame paskutinę jauno vyro ašarą, šventų jausmų išspaustą iš tyros širdies, vieną tų ašarų, kurios, kritusios ant žemės, ištrykšta ligi pat dangaus.  

pl	Krzysztof odszedł z wolna pozostawiając studenta w głębokiej zadumie, z rękoma skrzyżowanymi i wzrokiem wzniesionym ku górze.  
lt	Jis susinėrė ant krūtinės rankas ir susimąstęs žiūrėjo į debesis. Kristofas nebelaukė jo. 

pl	Rastignac postąpił kilka kroków ku brzegom cmentarza, skąd odkrywał się Paryż rozłożony nierówno po obu stronach Sekwany. Światła połyskiwały już gdzieniegdzie. 
lt	Restinjakas, likęs vienas, žengė kelis žingsnius į aukštesnę kapinių vietą ir išvydo visą Paryžių, vingiuojantį abipus Senos krantų, kur jau pradėjo švisti žiburiai.  

pl	Oczy studenta zatrzymały się chciwie pomiędzy kolumną placu Vendôme a kopułą Inwalidów, w miejscu, gdzie żyło towarzystwo wykwintne, do którego on dostać się usiłował.  
lt	Jo akys beveik godžiai kibo į vietas tarp Vandomo kolonos ir Invalidų rūmų, kur gyveno ta rinktinė diduomenė, kurion jis ketino skverbtis.  

pl	Zmierzył ten ul brzęczący spojrzeniem, które zdawało się od razu wszystek miód z niego wysysać, i wyrzekł te wielkie słowa: - Teraz my się spróbujemy!  
lt	Jis aprėpė tą ūžiantį avilį žvilgsniu, lyg iš anksto traukdamas medų, ir tarė šiuos didingus žodžius: -  Na, o dabar grumsimės!  

pl	Rzuciwszy światu takie wyzwanie, Rastignac poszedł na obiad do pani de Nucingen.  
lt	Ir, iššaukęs į kovą Visuomenę, Rastinjakas pirmuoju žygiu nuėjo pietų pas ponią de Nusingen.  

pl	Sache, we wrześniu 1834.  
lt	Rugsėjo 1834 metų. 