DO MARIANA WYRZYKOWSKIEGO

Łódź 10/X [19]46 r.
Drogi Wyrzyku!
Dowiedziałem się, że łącznie z Elżunią i Jankiem K[reczmarem] stanowisz cząstkę organizatorów mojego pogrzebu teatralnego, który ma się odbyć dnia 8 listopada b. r. W obawie i dla uniknięcia nieporozumień (które przy uroczystościach pogrzebowych mają specjalnie przykry wydźwięk) chcę was prosić o uzgadnianie swoich poczynań z Łodzią (Schiller, Korzeniewski i Pietraszkiewicz). Poza tym podaję trzy punkty zasadnicze mojej ostatniei woli”:
1. Mam zuchwałą ambicję (której się zresztą wstydzę!), aby czoło komitetu honorowego stanowili luminarze: Bierut, Osóbka, Żymierski, Rzymowski i Kowalski.
2. Błagam o minimum „mów” i kwiatów. Myślę, że wystarczyłyby cztery:
Państwo, miasto, Z[arząd] ZASP i Dyrekcja.
3. Od najbliższego sezonu chciałbym „fungować” w teatrze przez 7 zimowych miesięcy (październik — kwiecień), a całych 5 (maj — wrzesień) żyć wolnym życiem plenerowym na Dolnym Śląsku, gdzie chciałbym otrzymać od Państwa zezwolenie na wynajęcie (broń Boże, nie otrzymanie na własność!) willi, czy dworku podmiejskiego z ogródkiem i skrawkiem ziemi koło Wałbrzycha, Solić, Jeleniej Góry, czy gdzieś w tamtych uroczych stronach i nie wiem do kogo z wpływowych osób, czy miarodajnych instytucji, należałoby się zwrócić z delikatnym podszepnięciem tego mego „ostatniego pragnienia”; bardzo Was proszę o zainicjowanie i lansowanie tej sprawy, jeżeli w ogóle nie uważacie tego za nonsens, czy bezczelność z mojej strony. Identyczny (a może i idiotyczny!?) list wysyłam do Janka K[reczmara],
Serdeczne pozdrowienia dla Was i Waszej pociechy łączę