HELENY ZELWEROWICZ-ORCHOŃ
Warszawa, dn. 14 III [19]48 r.
Najdroższa moja tęsknoto!
Miły liścik z 9-go b.m. (czemu nie na maszynie?) otrzymałem. Nigdy nie myślałem, żebyś pisała tylko raz w miesiącu, koło 10-go; rozumiałem „przynajmniej” raz; milo jest w pewnym określonym terminie czekać na Twoje słowa. Dwie imieninowe książki otrzymałem. W okresie ferii świątecznych poczytam Cyrk i Zacconiego, już się cieszę na konisie! Pani Słuczańska-Nowicka nie była, natomiast Maryna była u niej i przyniosła książki.
I jeszcze z jednej racji nie mam sumienia namawiać Cię do częstszej korespondencji, która grubo kosztuje, a przecież Wasz potencjał finansowy jest wprost tkany. Przeraża mnie pytanie, z czego będziecie żyli za parę lat i w ogóle co z Wami i z Was będzie?
Zbliża się wiosna, a z nią perspektywy wakacji i ewentualnego oglądania Was. Dopiero w końcu kwietnia będę wiedział, czy koniec lipca, lub koniec sierpnia będzie datą naszego kilkudniowego spotkania w Paryżu. Ordyński, który przyjechał na stałe do kraju, niepokojąco wyrażał się o wyglądzie i psychicznym stanie Stacha. Cóż bym dał za to, żeby wiedzieć, jak sobie i oni układają przyszłość na emigracji (!?).
Nareszcie złapałem Ceziów. Łajdacy siedzieli w Warszawie i, wiedząc z gazet i afiszów o mojej egzystencji, nie odezwali się, czekając aż ja ich wyszperałem, zaprosiłem na Pana Inspektora i zawiozłem do domu na oryginalną kawę za śmietanką i ciacha od Gajewskiego. Wyglądają znakomicie mimo że przeszli i przechodzą prawdziwe tragedie. Iza umarła w sybirskich tajgach, jej czternastoletni syn oślepł i stracił lewą dłoń w zabawie z granatem; jest w „latarni” w Laskach pod Warszawą. Cezio pracuje w Ministerstwie Rolnictwa, Starość zbliża się do mnie z szybkością rewolwerowej kuli; kisnę, tetryczeję i wyraźnie tracę radość życia, którą tak hojnie obdarowała mnie natura, paroksyzmy smutku wywołuje świadomość, że na finiszu nie tylko będę bez Was, ale zwłaszcza to, że Wy, na których tak bardzo liczyłem, wyskoczyliście za burtę w chwili, kiedy miotany burzą statek tak bardzo aktywnych i uczciwych ludzi potrzebuje. I to akurat Zelwerowicze!
Całuję Was najserdeczniej, proszę o wzajemność i błagam, abyście raz jeszcze poddali wnikliwej kontroli swoje zamiary
Wasz Al. Zelwer