DO BRONISŁAWA HOROWICZA
Warszawa, dnia 13 V [19]48 r. Filtrowa 62 m. 50 parter albo Państwowy Teatr Polski Karasia 2
Szanowny Panie Bronisławie!
Od Ordyńskiego i Izy Faleńskiej dowiedziałem się, że Sz. Pan nie tylko przetrwał i żyje, ale że rozrósł się Pan artystycznie i zajmuje wybitne stanowisko w paryskim Radio z marką wielkiego speca i wytwornego znawcy sprawy muzycznych. Z tego tytułu wyrażam szczerą moją radość.
Pamiętam, jak w czasie mojego pobytu w Paryżu w kwietniu 39 roku ułatwiał mi Pan życie nad Sekwaną, okazując przemiłą i niezwykle dla mnie cenną życzliwość i opiekę.
Ponieważ 20-go lipca, albo 20-sierpnia (decyzja zapadnie za 18 dni) mam zjechać się na dziesięć dni w stolicy świata z moimi dziećmi, które wciąż jeszcze tkwią za granicą, — chcę najserdeczniej prosić Pana o następujące informacje: 1. w jakiej relacji oficjalnie i na czarnym rynku znajduje się nasz złoty do waszego franka i ich dolar do tegoż franka? 2. gdzie i za ile mogę otrzymać dwa skromne, schludne pokoiki dla: a) córki i mojej sekretarki i b) zięcia i mojej osoby? 3. ile muszę zapłacić za skromne śniadanie: kawa, herbata, mleko, pieczywo, jaja, ser? 4. ile i gdzie za równie skromny obiad: przystawki, zupa, mięso lub ryba, sałaty i jarzyny i za takąż kolację? 5. co przeciętnie może kosztować bilet do teatru w środkowych rzędach parteru? 6. jakie produkty żywnościowe, a podstawowe są najdroższe i najtrudniej osiągalne — innymi słowy, co należy przywieźć ze sobą?
Czy zna Pan Zenona Choroszczę i jeżeli tak, to jak brzmi jego adres?
Czy zna Pan p. Jerzego Zagórskiego w naszej ambasadzie i czy ten człowiek może mi ułatwić kontakty z teatrami, ze szkolnictwem teatralnym i ze światem naszych emigrantów na terenie Francji?
Dla większej pewności pozwalam sobie wysłać ten list w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach pod adresem Radia i prywatnego Pańskiego mieszkania. Wyrazy głębokiego szacunku, serdeczne pozdrowienia i gorącą prośbę o życzliwą pomoc łączę, czekając na rychłą odpowiedź
Al. Zelwerowicz