DO HELENY ZELWEROWICZ-ORCHOŃ
Warszawa, dn. 3 III [19]49 r.
Ukochana, niedosiężna Leno!
Pięknie dziękuję za miły liścik imieninowy, który akurat w sobotę rano otworzyłem. Dziękuję bardzo za zestawienie budżetowe, z którego jednak wynika wyraźnie, że miesięcznie brak Wam 10-ciu funtów, tj. prawie połowę sumy potrzebnej na pokrycie wydatków. Dopóki nie dowiem się, że znajdziecie jakąkolwiek możność załatania tej budżetowej dziury — nie zaznam spokoju. Oczywiście moje finanse mogą to bez najmniejszego uszczerbku wyrównać, ale jak? Koniecznie wyszukajcie na gwałt kogoś, komu mógłbym w kraju wpłacać równoważnik za dostarczone Wam funty. Zróbcie to jak najprędzej dla uśmierzenia mego niepokoju.
Dzień moich imienin przeszedł bardzo miło. Rano w szkole miałem bardzo zabawne widowisko imieninowe, szczere i bezpośrednie, pełne humoru i dowcipnej satyry i bardzo starannie, a konspiracyjnie przygotowane. Wśród dnia odwiedzili mnie Czarneccy w prawie pełnym składzie i dwoje Dąbrowszczaków. Cały szereg różnych uczennic i uczni nadesłało mi miłe depesze, lub listy, względnie kwiatki. Otrzymałem szereg ładnych książek; słowem żyć nie umierać i obchodzić imieniny!
Zapowiedź kryzysu teatralnego wciąż trwa i wygląda, że będzie trwała aż do skutku, t.j. do sierpnia. Moje plany mogą się skrystalizować dopiero po podniesieniu kurtyny: oczywiście raczej wolałbym zostać na starych śmieciach i współpracować z Szyfmanem, chociaż nie wykluczam również i innych kombinacji. Rozpocząłem wielką akcję w celu zorganizowania w pierwszej dekadzie maja wielkiej wycieczki szkolnej do Moskwy. Przedsięwzięcie jest kuszące ze względu na teatry i na ichni Państwowy Instytut Sztuki Teatralnej, ale ogromnie trudne zarówno ze względów finansowych i proceduralnych. Ano, zobaczymy! Przed trzema dniami p. Kocięcka za pośrednictwem p. Morawskiej otrzymała transzę lutową, na co mam pokwitowanie, a w końcu bieżącego tygodnia otrzyma również zgodnie z Twoją wolą pożegnalną porcję w wysokości 10.000.- tysięcy. Zapytujesz o Horowicza. Otóż po dwunastodniowej gościnie wrócił do Paryża a w przyszłym miesiącu jedzie do Palermo, gdzie na festiwalu operowym reżyseruje Króla Rogera Szymanowskiego. Orkiestrą dyryguje Miecio Mierzejewski. Kilkunastodniowy pobyt w Warszawie wywarł na Horowiczu bardzo głębokie, dodatnie wrażenie, z którego resume za specjalnym uwzględnieniem odcinka teatralnego i bezstronnego oświetlenia mojej osoby ma Ci niebawem w obszernym liście dostarczyć.
Maryna przepisała dla Ciebie Moralność pani Dulskiej, a Lusia która właśnie przed chwila zjechała mi na kark, wciąż obiecuje, że wynajdzie te książki, o które prosiliście; Maryna ma się niebawem zabrać do przepisania Szkoły żon. Gruntowne milczenie Stacha nie sprawia mi już najmniejszej prywacji.
Całuję Was najserdeczniej i czekam na wiadomości
Wasz
Al. Zelwerowicz