DO HELENY ZELWEROWICZ-ORCHOŃ
Warszawa, dn. 28 III [19]49 r.
Dziecko moje ukochane!
Za list z dnia 12-go b.m. pięknie dziękuję. Dzisiaj wysłałem 15.000 p. Skrzypkowi, od którego za tydzień dostanę potwierdzenie odbioru z podziękowaniem. Wczoraj otrzymałem zwrot poleconego listu mojego do Horowicza, który w Palermo na Międzynarodowym Festiwalu reżyseruje Króla Rogera Szymanowskiego, a że żona jego w okresie jego nieobecności przeniosła się do swoich rodziców, więc list mi zwrócono. Tym się tłumaczy, że dotąd nie otrzymałaś od Niego obszernego, a dla mnie niesłychanie ważnego listu ze sprawozdaniem o tym, co widział w kraju, w moim domu i w mojej osobie; musicie więc cierpliwie poczekać jeszcze parę tygodni na otrzymanie tego dokumentu. Mój wyjazd zagraniczny jest z wielu względów pod znakiem zapytania: wzrastające z każdym niemal dniem trudności wizowe i walutowe, rozsądna potrzeba przeprowadzenia remontowej, profilaktycznej kuracji, komplikacje dyrekcyjne (w zasadzie nie wątpię, że w każdym razie pozostanę w Warszawie bądź w Polskim, bądź też w Narodowym), możliwość wyjazdu ze szkołą na letni obóz, albo ze szkolną imprezą Objazdowo-teatralną (Mąż i żona, Z dobrego serca, Majster i czeladnik i Marcowy kawaler) — komplikują mocno realizację naszego spotkania; ostateczną w tym względzie decyzję zakomunikuję Wam wraz po świętach koło 20-go kwietnia, — tym bardziej, że właśnie dzisiaj zaistniała możliwość, iż osoba moja znajdzie się w grupie polskiej delegacji na Paryski Kongres zwolenników pokoju, choć to jeszcze bardzo problematyczne i nie najłatwiejsze do zrealizowania.
Miły p. Florczak niestety nie ujawnił się, czego bardzo żałuję, bo to wysoce sympatyczny i kulturalny obywatel.
Projektowana od dawna, wymarzona wycieczka szkolna do Moskwy spaliła na panewce, między innymi brak funduszów, gdyż Departament Szkolnictwa Artystycznego przy Ministerstwie Kultury i Sztuki projektuje na koniec września b.r. zorganizowanie na terenie wystawy w Poznaniu Festiwalu i ogólnopolskiego zjazdu wyższych szkół artystycznych (muzyka, plastyka, teatr i film), co po ciągnie olbrzymie koszta, tym bardziej że będą zaproszeni delegaci z całego szeregu państw demokratycznych w osobach pedagogów i studentów.
Ten list piszę w kilku etapach. Od dwóch dni zaistniała możliwość, a nawet prawie pewność, że 20-go, 21-go, 22-go kwietnia będę przez 3 doby w Paryżu gdyż zostałem wybrany do składu delegacji polskiej, udającej się do Paryża na Kongres obrońców pokoju; (nie rób ironicznie — złośliwej miny, że taki właśnie skład pokoju oczywiście nie obroni.) Stawiam tedy realne pytanie, na które proszę o najszybszą odpowiedź, czy na te 3 dni moglibyście, a w razie wielkich trudności czy mogłabyś w ostateczności Ty sama przyjechać do Paryża. Niestety Horowicz, który jest w Palermo, nie będzie mógł skutecznie działać w sprawie uzyskania wizy dla Was. Myślę, czy Renia nie mogłaby tu przyjść z pomocą przy swoich stosunkach.
Myśl o możliwości zobaczenia Was tak bardzo mnie pochłania, że już o niczym więcej nie mogę pisać.
Całuję Was serdecznie i czekam, czekam, czekam, na wieść choćby telegraficzną. 
Wasz
Al. Zelwerowicz