DO HELENY ZELWEROWICZ-ORCHOŃ	
Warszawa, dn. 23 VI 1949 r.
Drogie moje, bajdurkowate, derby’ste utęsknione dziecko!	
Za mity list z dn. 18 b.m. pięknie dziękuję. Mniej za paczkę, choć i farba i krem i ostrza i mydło są bardzo fajne, natomiast szalika dla ciotki nie okazało się, zaś grzebyk będzie w przyszłości odesłany. Buciory, bluzka i wełna dla Natalii zostały momentalnie doręczone ku ogromnej radości i serdecznej wdzięczności obdarowanej, która specjalnie poleciła mi złożyć Ci dziękczynienia.
Z Twoich relacji odtworzyłem sobie dokładnie angielskie Derby, które w Warszawie (bez naszej obecności) wygrał łatwo na finiszu „Szczecin” pod Bogobowiczem, bijąc ogólnego faworyta „Brześcia”. Przed czterema dniami sprzedałem się na bardzo dobrych warunkach do teatru Schillera, przy czym zaznaczam, że sytuacja, a raczej ogólna „polityka teatralna” zaczyna nas, ludzi teatru, mocno niepokoić. W szkole od jutra zaczynamy dwutygodniową serię egzaminów. Kończy w tym roku siedem niewiast i trzech chłopców. Klasę derby’stów reprezentują Krasnodębska, Klukowska i Polkowski, potem ewentualnie: Przesmycka i Urbanowiczówna, a reszta to patałachy bez miejsca. Jednocześnie zaczynamy przyjmować zapisy na rok przyszły. Mamy prawo przyjąć 17 chłopców i 13 kobiet, a już po 6-ciu dniach zapisów mamy 18 niewiast i 8 chłopców; w tym roku stanowczo przekroczymy 100-kę kandydatów. Wszyscy chcą być aktorami. a któż będzie publicznością?
Przed trzema dniami otrzymałem dziękczynne pokwitowanie od Pana Skrzypka z Jordanowa, zaś owe 21.000- złp. chętnie i bez najmniejszego wysiłku wyślę dopiero 6-go lipca, o ile do tego czasu otrzymam czytelne nazwisko i dokładny adres owego wybrańca losu. Na taką sumę miesięcznie możesz liczyć stale.
9-go lipca wyjeżdżamy do Łańcuta. Jeszcze raz podaję dokładny adres: „Łańcut, województwo rzeszowskie, Zamek, Ośrodek Muzealny, A.Z.”. W Łańcucie będziemy do 12-go sierpnia; dalszą marszrutę ujawnię z Łańcuta.	
Jutro, a najpóźniej do soboty włącznie wyślę Ci 2 tomy Psychologii Witwickiego.	
Helutyczka jest już z ciotką Anielką w Prabutach (dokładny adres „Prabuty Sanatorium”); to posunięcie ciotki jest wielkim błogosławieństwem: ma ciszę, spokój, znacznie mniej pracy i znacznie większe zarobki. Korespondujemy ze sobą stale. Reszta rodziny w porządku. Krajewski skończył karierę w Oryszewie i na razie „rozgląda się”. Czarnecki poważnie chory, bardzo się o niego niepokoję. Horowicz dawno wrócił z Italii; nie mam zielonego pojęcia dlaczego ten arcysolidny facet nie odpisuje Wam. Obsztorcuj Renię, która od dwóch miesięcy nałogowo obiecuje mi obszerny list.
Kuzynka Myszki (świnka) dotąd się nie pokazała. O Sarnakerowej, która mnie kosztowała i kosztuje dużo nerwów — nie chcę słyszeć.
Całuję Was serdecznie i czekam na wiadomości odwrotnie
Wasz
Al. Zelwerowicz