DO HELENY ZELWEROWICZ-ORCHOŃ

Warszawa 7 XI 1949 r. Al. Szucha 11 m 26 — III p.

Dziecko moje utracone!
Niedziela, 18-ta, jestem sam, cisza — kuję rolę dobrą, ale trudną w lichej sztuce radzieckiej Dwa obozy. Od dwóch dni pracuję nadaną po pięć godzin poza próbami. Pracuję z furiacką pasją, tak by się chciało za wszelką cenę dać żywy rumieniec tej dość papierowej, a jednak ciekawej i nawet dość bliskiej mi postaci i solidnie opracować całą tendencyjną, programową sztukę. Pomaga mi kapitalne, naprawdę piękne mieszkanie, samotność i fakt, że mam dużo wolnych wieczorów (w Polskim idzie Na dnie i Kumoszki z Windsoru, a w Kameralnym Mąż i żona) poza radiem (2 audycje w tygodniu) i szkołą dość wolnego czasu. Cieszy mnie bardzo, że jest we mnie jeszcze tyle pasji; jak ów stary, wyranżerowany koń kawaleryjski — na głos trąbki alarmowej — świata nie , widzę poprzez rolę. Widać jeszcze nie opanowała mnie skleroza duchowa! Premiera 19-go. Zobaczymy: proszę o westchnienie do patrona komediantów! Jeżeli potrafisz na terenie Londynu osiągnąć taki specyfik leczniczy: „Beller- gal” — to nabądź 3 pruwetki à 100 pastylek i prześlij mi poleconą paczką z dobrym opakowaniem. Meller rozbija się za tym środkiem, ponoć cudownie działającym na dolegliwości woreczka żółciowego, wątroby, czy innego jakiego paskudztwa! Równowartość wpłacę Pani Rakowskiej za pokwitowaniem. Właśnie wczoraj ta dostojna matrona otrzymała swoją miesięczną porcję, co załączonym własnoręcznym kwitem stwierdza.
Bardzo mi tęskno do pisma od, a przynajmniej do wiadomości o Reni Wasiutyńskiej. Proszę Cię bardzo, Leno, napisz słów kilkoro do Ceziów (Żoliborz ul. Sułkowskiego 4 m. 6) i do Reginy Krzyżanowskiej (Jelenia Góra ul. 1-go maja 43 c mieszkanie Pani Iwańskiej — on umarł w lecie!). Posyłam Ci wierszyk tej wiecznie młodej Reginy i najserdeczniejsze ucałowania dla Was obojga.
Wasz
Al. Zelwerowicz