DO HELENY ZELWEROWICZ-ORCHOŃ
Warszawa, dn. 28 II 1950

Droga moja, najpoetyczniejsza ukochana tęsknoto!
Śliczny, obszerny liścik imieninowy z bardzo pięknym i głębokim wierszem, który mnie do łez wzruszył otrzymałem i serdecznie za niego dziękuję. Przed tygodniem nadszedł również konisiowy kalendarz, który przeglądam dwa razy na dzień i partia wspaniałych grzebieni dla Maryny, z których jeden największy stał się moją własnością, a ponieważ przed tygodniem otrzymałem wzruszająco serdeczny list imieninowy od Stacha — jestem w 100% usatysfakcjonowany. Tylko tak dalej!
Ostatnio byłem tak mocno przepracowany i zgaszony psychicznie koniecznością opuszczenia Szkoły, że bliscy moi zgwałcili mnie na odbycie profilaktyczno-remontowej kuracji w luksusowej lecznicy pod czułą opieką znakomitości lekarskiej i przy zastosowaniu wszelkich najnowszych systemów badań klinicznych: kardiogram, rentgen, krwiobranie etc. Pierwszy raz w życiu wypoczywam na całego, a wszyscy tańczą koło mnie, jak koło najwyższego dostojnika. Za tydzień mam wyjść gruntownie odremontowany na froncie i w oficynach (jama ustna-protezy), odmłodzony i naoliwiony na nową porcję okresu roboczego. Bardzo to jest miłe i pożyteczne, ale trochę nudne. W każdym razie pewny jestem, że mnie pochwalisz, bo przyznaję, że sam z dobrawoli na pewno bym się na taki mądry krok nie zdobył. Do Horo wieża, Reni i Choroszczy napiszę w najbliższych dniach.
Całuję Was z całego serca i czekam na wiadomość w połowie marca
Wasz
Al. Zelwerowicz