DO HELENY, MARII I STANISŁAWA ZELWEROWICZÓW
Warszawa, dn. 25 I [19]52 r.
Jedyna Trójco moja ukochana, utęskniona wieczyście!

List Wasz (ściśle mówiąc, list Leny) datowany 13-go I-go, stemplowany miejscową pocztą 14.1, naszą już 19 I (bravo!) doręczono nam-22-go. Proponuję, aby ten historyczny wyczyn wszystkich poczt świata uczcić zawarciem długoterminowego przymierza i nie utyskiwania na „żółwiowatość” akcji pocztowej naszej, waszej i ich. Tę „żółwiowatość” utrwalimy w transporcie paczek, które istotnie lecą, płyną, jadą i idą nieskończenie długo, wyostrzając nasze apetyty i doprowadzając nas do spazmatycznych ataków histerii.
Odpowiadam Lenie na Jej pytania: 1. adres Arciszewskiej, „Helena Arciszewska — Uścimów — koło Ostrowia Lubelskiego”, 2. gram bez ustanku Grzech, który w najbliższą niedzielę osiąga luksusową cyfrę 200-nego przedstawienia. Od połowy zaś lutego zaczynam próbować Lalkę Prusa (bardzo udana przeróbka), w której nie wiem jeszcze, jaką przeznaczą mi rolę, 3. rutinę otrzymałem przed 5-cioma tygodniami (co już w dwóch ostatnich listach stale powtarzałem), zaś na razie za nową porcję dziękuję aż do nowego odwołania.
W ogóle proponuję trochę więcej cierpliwości i zimnej krwi w oczekiwaniu odpowiedzi na zadawane pytania. Listy nasze często się mijają i niejednokrotnie dwa, albo nawet trzy razy domagacie się odpowiedzi, którą już od dawna posiadacie.
Po szeregu fatalnie słotnych rozdeszczonych dni mamy przedsmak milej, lekkiej zimy: słońce, czyste niebo, -9°C, do ideału brak tylko trochę puszystego śniegu, sanek, saneczek, nart i łyżew.
Podajemy rozmiary dostojnej objętości mojej magnifiki: długość przodu od ramienia do talii 50 cm, długość pleców do talii 46 cm, szerokość pleców 41 cm, szerokość talii 84 cm, obwód w biuście 107 cm (przez plecy razem), obwód w biodrach — 112 cm, długość rękawa od ramienia do dłoni 60 cm. Natomiast numer pończoch 9 i 1/2, a numer butów normalny 37.
W pierwszej części mojego listu wystąpiłem z pedagogiczną perorą, jak nie należy gorączkować się i szereg razy z rzędu pytać o to samo, kiedy na pewno odpowiedzi już są w posiadaniu pytającego. Żeby pokazać całą szkodliwość tego systemu, dla pouczającego przykładu tendencyjnie popełniam ten właśnie błąd, pytając ponownie: 1.: czy masz już pracę, jaką, gdzie, kiedy i za ile? 2.: czy wiesz ile kosztuje i czy jest praktyczna owa elektryczna maszyna do golenia? 3.: czy już masz jakieś zdanie o współczesnym amerykańskim teatrze dramatycznym?
Z utęsknieniem czekam na pociągi towarowe, wyładowane paczki „Zelwerowiczów” dla ubogich krewnych i całujemy Was serdecznie pojedynczo i w pełnym składzie „Trójcy”.
Al. Zelwerowiczowie