DO HELENY ZELWEROWICZ-ORCHOŃ

Warszawa, dn. 12 II [19]51 r. 
Moje Ty cudowne, wędrujące dziecko!
Pięknie dziękuję za uroczą zbiorową kartę z Komwalii, gdzie jak piszesz rosną palmy i kaktusy, a Wy sterczycie na nich w charakterze małp. Koleżance Temé i koledze Skwierczyńskiemu za pamięć podziękuj.
Melduję, że punktualnie 3-go b. m., tym razem o godz. 18-ej p. R. otrzymała normalny zastrzyk, na co formalny dokument przechowuję w archiwum.
Dnia 1-go b. m. o godzinie 9-ej rano wprzągłem się przy świadkach w jarzmo małżeńskie i odbywam miodowe miesiące, których i wrogom swoim nie życzę. Panna młoda otrzymała liczne dary (brylanty, kwiaty, czekoladę, buty i ćwiartkę... cielęciny). Przez trzy doby żarliśmy rachityczne indyczki, popijając kwaśnymi lurami produkcji krajowej i bułgarskiej. Twoje dary ślubne panna młoda całymi dniami nakłada na oblicze, starając się tynkiem, pudrem i kolorami zagłuszyć jadowitą jędzowatość swojej twarzyczki.
W teatrze z namiętna pasją próbuję doskonałą rolę w nieznanej sztuce Żeromskiego p.t. Grzech, jednocześnie współreżyseruję to z Bohdanem Korzeniewskim, a od najbliższego wtorku rozpoczynam próby z Biada rozumowi Gribojedowa, gdzie w reżyserii dyr. Dąbrowskiego gram kapitalny epizod księcia Tugouchowskiego.
Ciocia Zosia po udanej operacji zdjęcia zaćmy w Gdańsku powróciła do Torunia. Aha! Zawiadamiam, że od dwóch miesięcy jesteśmy posiadaczami telefonu nr 8-55-53 czynnego od godz. 16-ej do 9-ej rano. Proponuję, abyś po powrocie z tournee, któregoś z góry zawczasu omówionego poniedziałku, koło godz. 10-ej wiecz[orem] próbowała zadzwonić: zobaczymy, co z tego wyniknie.
Czekam na dokładne relacje z drugiego turnusu wycieczki artystycznej i całuję Was z całej mocy.
Al. Zelwerowicz