DO HELENY, MARII I STANISŁAWA ZELWEROWICZÓW

Warszawa dn. 23 III [19]52r.
Tęsknoty moje ukochane, dalekomorskie moje trojaczki!
List Wasz (a właściwie Leny, bez Waszego dopisku) z dnia 5-go otrzymaliśmy normalnie 15-go b. m. i serdecznie dziękujemy.
Odpowiadam na pytania i poszczególne referaty — szydełko dawno nadeszło, jużeśmy nawet o nim zapomnieli. Najniepotrzebniej robisz widły z igły w sprawach rysunków i p. Cieszkowskiej. Pierwsze musiały się komuś podobać (czemu się nie dziwię) i zabrał je sobie, a druga jest zwyczajna Świnia bez względu na hierarchię społeczną i nie należy zawracać nią sobie głowy. Napisałem jej impertynencki list, który jej na pewno poszedł aż w pięty i na tym koniec. Jeszcze raz powtarzam z całym naciskiem, że obie te sprawy nie mają najmniejszego ciężaru gatunkowego, a są zwykłymi plewami.
Chcemy zrobić Wam, jak myślę, wielką frajdę i z inicjatywy Maryny posyłamy jednocześnie Grzech w wydaniu książkowym, które stanowi nienaruszalny tekst i układ naszego przedstawienia teatralnego. Są tam poza tym różne zdjęcia ze sztuki. Od 1-go kwietnia (prima aprilis) zaczynam próby z dość zręcznie przerobionej na scenę Lalki Prusa, w której gram soczysty, a bardzo wygodny epizod Marszałka.
W zdrowiu Cioci Kasiuni obserwujemy stałą poprawę i, jak już pisałem, nie ma mowy o złośliwym nowotworze.
Dzisiaj, w pierwszym dniu kalendarzowej wiosny, mamy zawieję śnieżną i 4 stopnie niżej zera.
Otrzymaliśmy dzisiaj prospekty z Węgier i list z naszej tam ambasady, zapewniający najdalej idącą pomoc i opiekę. Na razie to chyba wszystko, prócz jak zawsze najgorętszych i najszczerszych ucałowań dla całej Waszej trójki, ciągle wzrastającej tęsknoty i ustawicznego wyczekiwania na wieści od Was.
Wasz
Olek