DO HELENY, MARII I STANISŁAWA ZELWEROWICZÓW

Warszawa, dn. 25 V [19]53 r.

Cudy moje niedościgłe, których zarówno kształty, jak i dźwięki głosu, już się
zacierają poprzez mgły oceanu!
Droga Leno! Akurat przed trzema dniami t.j. w święto Twojej Patronki otrzymaliśmy Waszą kartę z trzema szwajcarskimi konisiami, z których najmniejszy, tłuściutki, w mojej wyobraźni reprezentuje akurat Ciebie. Zwracam się więc do niego i tak formułuję moje imieninowe życzenia: posyłam Ci całą bezmierną moją tęsknotę, wkraczającą stopniowo w stan beznadziejności, który jednak kończy okres szarpaniny, przechodząc w całkowitą obojętność i tym samym zrezygnowany spokój. Na nic więcej nie potrafię się zdobyć. Żeby jednak z racji Twojego święta wyjść z makabrycznego nastroju zawiadamiam, że w najbliższą sobotę mam premierę z cudowną, ale mocno trudną rolą właściwie odtwarzającą mnie samego, z jedyną różnicą środowiska. Jest to zgrzybiały 80-cioletni staruszek, zżarty długoletnią, ciężką pracą fabryczną, opanowany sklerozą i 100%-ym niedołęstwem, a jednak rwący się do życia i do działania na korzyść swojej klasy. Słowem, wciąż jeszcze chce, a tragedia jego polega na tym, że już nie może. Od jutra zaczynam generalne próby. Reżyseruje bardzo wnikliwie i pracowicie Sasza Bardini.
Jestem oczywiście całkowicie opanowany tym nowym zadaniem, które obok ustawicznej myśli o Was stanowi centralny punkt obecnego okresu mojego życia. Sytuację komplikuje choroba mojej żony, której nerwy znajdują się w groźnej sytuacji. Była już u internisty i ginekologa, a jutro zbada ją neurolog. Jej młode usposobienie utrudnia kurację, miejmy jednak nadzieję, że medycyna w tym wypadku potrafi wydajnie przyjść nam z pomocą.
W zeszłym tygodniu otrzymałem via Genewa słoik pełen Rutiny, za którą pięknie dziękuję, a o następnej porcji prawdopodobnie w końcu sierpnia zawiadomię. Niestety, wciąż nie nadchodzi zapowiadana przez Was paczka z cytrynowymi i pomarańczowymi sokami, bo drugą pyjamas otrzymałem i już ją wykorzystuję. Za cztery i pół tygodnia wyjeżdżamy do Krynicy, gdzie mamy zamiar pozostać od 2-go lipca do 27-go sierpnia; proszę więc pisać tam pod adresem: Krynica, Nowy Dom Zdrojowy, chociaż i [w] Warszawie w naszym mieszkaniu będzie ktoś stale, kto będzie nam nadchodzącą korespondencję przesyłał. Mamy tu nieludzkie wprost upały, czego i Wam nie życzę.
Całuję Was z całego serca i bardzo proszę o wzajemność
Wasz zdziecinniały staruszek Al. Zelwer