DO HELENY, MARII I STANISŁAWA ZELWEROWICZÓW
Krynica 14/VII [19]53 r.

Najukochańsze moje potomki w Trójcy jedyne!
Miły Wasz liścik z dn. 27 z[eszłego] m[iesiąca] z płatakiem [?] koronacyjnym i klaczą i sławnym źrebakiem lotem błyskawicy dobiegł na Podkarpacie i już wczoraj, 13-go b. m. był w nieskończoność przeze mnie odczytywany. Tylko tak dalej! Cieszę się, że w całości otrzymaliście recenzje (i zacna Regina dosyła Wam sławiące mnie peany!?), a zwłaszcza istotnie nieprzeciętnie artystyczną głowę mojego „Dziadka”, do którego we wrześniu wrócę z całą rozkoszą. W listopadzie mam świętować 60-cio lecie aktorstwa i 35-cio lecie w szkolnictwie teatralnym. Zagram swojego Jaskrowicza w Grzechu. Będzie to niezawodnie ostatni a więc pożegnalny jubileusz w moim życiu.
Od 13-tu dni wypoczywam we wspaniałych warunkach na łonie cudnej podgórskiej przyrody. Współczuję Wam i Waszej duszności upalnej, bo tu przy największym skwarze dnia przychodzi chłodna noc i przy szeroko otwartym oknie balkonowym śpi się, wypoczywając cudownie.
Cieszę się, że Lena lepiej wygląda i że nie zaniedbuje swoich uzdolnień pisarskich. „Po wsjem prawiłam w litierator” . Lekarstwa więcej dla Maryny nie przysyłajcie — zakażenie ustąpiło, również nie potrzeba ostrza do golarskiej maszyny; natomiast co się dzieje z zapowiadanymi od trzech miesięcy cytrynowymi sokami? „Bujać to my, a nie nas!” We wrześniu w Warszawie miło nam będzie otrzymać ze 2 paczki żywnościowe: dużo kawy, kakao, ryżu, suszonych owoców, czekolady i trochę mniej herbaty i daktylowych niespodzianek, ale gdy się ma w Ameryce bogatych krewnych to człowiek „s żiru biesit- sa” — bo od czegóż są takie krezusy, obiecują, a człowiek czeka, jak kto głupi i nic nie dostaje!
Przekładam 4 opowiadania Czechowa i jedno Gorkiego; w jesieni zreferuję to w radio!
Idę na taras patrzeć na spacerujące tłumy i słuchać muzyczki, czego i Wam z całego serca życzę.
Całuję, tęsknię i... czekam Wasz Twórca