DO HELENY I STANISŁAWA ZELWEROWICZÓW

Warszawa 13/1 [19]54 r. 

Lube zjankesiałe bachorkinsy!
Wasz liścik „opłatkowy” z dn. 8 z[eszłego] m[iesiąca] nadleciał dopiero wczoraj po długim błąkaniu się po świecie. Serdeczne dzięki za gorące życzenia wigilijne, nota bene poparte miłą paczką, która właśnie nadbiegła dzisiaj, a zawierała 1 puszkę „lemon” soczku i parę wspaniałych południowych fruktów, cudownie obsuszonych. Teraz tylko wieczna ondulacja i pas, na miłość Boga pas dla mojej połowicy. Ale przede wszystkim i nade wszystko koniecznie choć trochę częstsze i obszerniejsze listy!
Nasze aktory starszego pokolenia wymierają wprost seryjnie. Po Bogusińskim Kazio Gembicki — stary pijus wykitował w tych dniach. Zaczynam się liczyć poważnie, że moja kolejka zbliża się gwałtownie, a wciąż się jakoś dziwnie nie chce wynosić się z tego cudownego świata. Ano! zobaczymy!
Mój „mały remoncik” w lecznicy przed świętami był raczej zwyczajną kontrolą i zarazem wypoczynkową wizytką, tym razem osiemnastodniową, w miłej mojej lecznicy, w której naprawdę czuję się jak we własnym domu.
Czy Lena pisała do Reni Wasiut[yńskiej]? Nie zapomnij przy sposobności odesłać mi tego pięknego, smutnego Jej listu.
Otrzymałem miłe powinszowania noworoczne z Paryża od Horowicza i od Reni W[asiutyńskiej],
Mój „jubiliej” ma się ostatecznie odbyć 15 lutego. Czy aby?!?
Całuję Was z mocą dwudziestu koni parowych i błagam o listy i wiadomości.
Wasz Twórca.