DO HELENY, MARII I STANISŁAWA ZELWEROWICZÓW
Warszawa, dn. 18 II [19]54 r.
Najukochańsi mój!
Już po pogrzebie! Odbyło się z paradą, honorami i efektami. Muzyczka grała poloneza, a goście wstały i klaskały. Przyczepili wspaniałą Polonię I-szej klasy ze wstęgą, nagadali wiele mów (przeważnie banały) nachwalili, zasypali kwiatami, dali wiele upominków, wycałowali i poszli do domu. Jak to na pogrzebie. O pierwszej w nocy zmordowany leżałem już w łóżku. To wszystko! Skończyło się.
Dziękuję za liścik jubileuszowy z 30-go z[eszłego] m[iesiąca].
Namiętnie czekamy na pas gumowy! pas! pas!
Rutinkę otrzymałem.
Za tydzień wysyłamy Wam całą literaturę, artykuły, i fotosy jubileuszowe.
Do Zylberszaców piszę i wysyłam swój fotos.
A teraz spać, spać i odpoczywać.
Najgorętsze ucałowania dla całej Trójki.
Wasz czcigodny jubilat — stare piemiczysko.
Al. Zelwerowicz