DO HELENY I STANISŁAWA ZELWEROWICZÓW
Saltsjobadens Badhotell Saltsjobaden 7/IX [19]54 r.
Radośnie ukochani! Dzisiaj, po 15 dniach ciężkiego wypatrywania — nadpłynął z zachodu miły Wasz liścik z 2 b. m. Dziękuje się pięknie! To ciekawe: ile razy zapowiadacie, że „teraz pisać będziemy często” — następuje dłuższa i ciężka dla mnie przerwa. I w tym liście jest ta złowieszcza zapowiedź. Czyżby się znowu miało sprawdzić!?! Zobaczymy.
A więc, jak pisałem, jeszcze 3 tygodnie tych skandynawskich rozkoszy — 27 uciekamy na południe i we środę 29 b. m. o [godzinie] 7.58 mamy zamiar stanąć na naszych starych, kochanych śmieciach. Liczę „na pe”, że zastanę tam Wasz list, rutinę i obfitą paczkę żywnościową z dodatkiem jakiejś drobnostki dla Maryny.
Tęskno mi już trochę do pracy, do terminów i obowiązków, i gdyby nie czarująca Szwecja — dawno bym się urwał. Ale... ale... już trzeci raz zapytuję, czy znalazłaś Zapomnienie Żeromskiego, i czyście to cudo przeczytali? Odpisz mi na to pytanie!
Wiele zyskałem na zdrowiu — zwłaszcza świetnie mi robi „gimnastyka lecznicza” stosowana przez uroczą-ładną, zgrabną, kulturalną i inteligentną młodą (24 lata) mężatkę, świetnie władającą francuskim. Poza tym, co drugi dzień mam gorące kąpiele morskie w wannie, gdzie mam 2 przyjaciółki (tu kąpielowymi są starsze niewiasty!) A powietrze! Miody! Śpi się jak suseł. Żarcia tylko grubo za wiele i za smakowite — trzeba staczać boje z łakomstwem i obżarstwem.
Na dzisiaj dosyć, bo chcę jeszcze napisać do Helutyczki i do mego lekarza w Warszawie.
Całuję Was gorąco i jak zwykle ... czekam
Wasz Al. Zelwer.
P.S. Już zaczynam tęsknić do konisiów!
Sznukównę i Blichewicza uściskaj ode mnie.