DO HELENY I STANISŁAWA ZELWEROWICZÓW

Warszawa 6 I [19]55 r.

Dzidźki moje maleńkie!
Wczoraj spadla nam wraz ze śniegiem miła paczka, a w niej 3 śliczne Pears’y moje ulubione i wspaniała, anielskiej barwy niezapominajek z cudownymi szamerowaniami i obszyweczkami z nylonu — lizetka dla Maryny, która sprawiła Jej wielką radość, i za co jestem Ci, Leno, nieskończenie wdzięczny. Chcielibyśmy oboje wiedzieć, co też taki mebel kosztuje w krainie dolara? Ale dlaczego tym razem paczka adresowana była na moje, a nie na Maryny imię — tego nikt chyba, prócz Ciebie, wytłumaczyć nie potrafi. Umowa była między nami wyraźna, że wszystko będzie adresowane na Jej imię. Ja mam mniej czasu i trudniej jest mi łazić po zakamarkach ulicy Żelaznej ze schodkami, korytarzami, i labiryntem zawiłych przejść. Proszę się radykalnie poprawić przy ekspediowaniu następnych paczek, a więc i tej żywnościowej, na którą z drżeniem serca czekam (tylko przez Boga, bez masła i margaryny!?!).
A teraz cudowna, radosna nowina: wczoraj zadzwonił do mnie Erwin Axer (obecnie dyrektor Współczesnego i Narodowego), zapytał, czy nie zagrałbym, w najbliższej Jego premierze miedzy 15 a 20 marca tytułowej roli w doskonałej klasycznej sztuce z lat 80tych XIX stulecia, Sałtykowa-Szczedrina pod tytułem Smiert’ Pazuchina. Ż entuzjazmem przyjąłem zaproszenie: jestem w siódmym niebie — rola trudna ale myślę, że leży w moich możliwościach. Próby od przyszłego piątku. Reżyserem je[st] kol. Rakowiecki. Ta radość wiąże się jeszcze z faktem, że w tym roku pracuje mi się ciekawie i wyjątkowo owocnie z I-szym rokiem w szkole, gdzie prowadzę przedmiot „mówienie proza”.
Leno, prosiłbym Cię bardzo, abyś chciała rychło napisać ciepłą kartkę do 
Ciotki Linetki. Oto Jej adres:
A.p. — Frombork — Szpital Wojewódzki, jak również do Reginy Krzyżanowskiej] — Jelenia Góra, al.l Maja 43 c, mieszkanie ob. Iwańskiej.
Proszę Cię bardzo o te dwie sprawy.
Jestem już tak „naPazuszony”, że trudno mi mówić o czym innym. A więc do „przeczytania” niebawem. A piszcie, bo wezmę i wydziedziczę!
Całuję, czekam i tęsknię Wasz Pazuchin — ociec w postaci Al. Zelwerowicza