Zagadnienie tremy przed mikrofonem
(Odpowiedź na ankietę „Anteny”]
Świetny artysta i wychowawca już kilku pokoleń aktorskich, dyr. Aleksander Zelwerowicz tak odpowiada na nasze pytanie:
- Oczywiście, że odczuwam tremę przy każdym występie przed mikrofonem. Sądzę, że składają się na to trzy czynniki. Po pierwsze, mówiąc do mikrofonu, nie mogę oprzeć się wrażeniu, że mówię w próżnię. Nie widzę słuchaczy, nie czuję też Ich reakcji, nie wiem, jak przyjmują moje produkcje, nie mam więc tego skutecznego sprawdzianu i potężnego bodźca, jakim jest możność skontrolowania wrażenia wywieranego na słuchaczy. Po drugie, przed mikrofonem czytam tekst, nie mówiąc go z pamięci. Jest zaś o wiele trudniej nadać należyty wyraz i ton fragmentowi czytanemu, niż opanowanemu pamięciowo. Po trzecie – emocja aktorska ponosi mnie, mimo woli, dość często i nagle w czasie audycji łapię się na graniu mimiką, na „robieniu min”... przed ścianą – bo przecież widzów nie ma. Muszę się wtedy „wycofać”, powściągać siłą. Miarą mojej tremy niech będzie fakt, że zdarza mi się uciekać na drugą stronę ulicy, gdy spotkam czyjś nieżyczliwy, czy nachmurzony wzrok: zdaje mi się wtedy, że to jeden z radiosłuchaczy, którzy mieli nieszczęście słuchania moich produkcji...

1939