DO STANISŁAWY WYSOCKIEJ
Łaskawa Pani.
Zupełnie niezależnie od oficjalnego niejako (w najlepszym i najmniej oficjalnym tego wyrazu znaczeniu) listu związkowego, śpieszę prywatnie powiadomić Sz[anowną] Panią, że wybitnie interesuję się pedagogią naszego kunsztu w ogólności, a Pani pracą i planami specjalnie. Osobiście roszczę nie najmniejsze i myślę, że nie pozbawione pewnych racji, pretensje do powiedzenia tego i owego w sprawach szkolnictwa w aktorstwie i noszę się z wszelakimi w tym względzie projektami.
Byłbym rad niezmiernie i zaszczycony, gdyby Sz[anowna] Pani chciała powiadomić mnie o swoich zamierzeniach, a czułbym się szczęśliwy, gdyby okazała się możność współpracy.
Żałowałem niezmiernie, że nie mogłem porozmawiać z Sz[anowną] Panią w tej, i w wielu innych sprawach podczas Jej bytności w Warszawie.
W każdym razie, proszę na mnie i związkowo i prywatnie liczyć w każdym razie i wypadku.
Wyrazy szacunku i pozdrowienia Al. Zelwerowicz
Warszawa 22/II [19]20 r.