DO WŁADYSŁAWA ZAWISTOWSKIEGO
Marienbad 3 VIII [19J36 r.
Wielce Szanowny Panie Naczelniku!
W tej chwili otrzymałem list Jego z dn. 30 z.m. i od ręki odpowiadam. Tyle zasadniczych spraw wiąże się z propozycją TKKT, tyle zawiłych niejasności (przynajmniej dla mnie) tkwi u samych jej podstaw, że pomimo najszczerszych chęci — nie jestem w stanie w tej chwili i na dystans, bez otrzymania niezbędnych wyjaśnień, udzielić zasadniczej odpowiedzi. Natomiast, rozumiejąc nagłość sprawy i, chcąc dać dowód dobrej woli, skracam swój pobyt w Marienbadzie i już w niedzielę dn. 9 o godz. 12.18 w poł[udnie] będę w Warszawie. Uprzejmie proszę Pana Naczelnika o telefon do mnie od 14 począwszy z wiadomością, o której i gdzie mam się zgłosić; oczywiście dysponuję całym czasem i zostaję w Warszawie przez niedzielę, poniedziałek i wtorek. Przy sposobności (jeżeli to można nazwać sposobnością) muszę prosić W. Sz. Pana o skuteczną pomoc materialną. Zamiast gaży urlopowej, którą wedle umowy miałem otrzymać 3 lipca — do tej chwili córka moja wydostała 175 złp. — mam zamknięty gaz, telefon, nieopłacone mieszkanie i zaprotestowane dwa weksle. Przykro mi bardzo, że utrudzam W. Sz. Pana tymi okropnościami, ale naprawdę brak mi już cierpliwości w walce z tą jednak bezceremonialnością, jaką stosuje się wobec nieobecnych, a więc całkowicie bezbronnych pracowników. Bardzo serdecznie proszę W. Sz. Pana o skuteczną interwencję, dzięki której chciałbym w poniedziałek 10 otrzymać resztę zeszłosezonowej należności. Do miłego tedy zobaczenia się w niedzielę dn. 9 b.m. po południu.
Wyrazy szacunku i poważania
łączy
Al. Zelwerowicz