DO STANISŁAWA ZELWEROWICZA
Łotwa, Rigas, Jurmala, Dubulti 11 VII [19]37 r.
Kochany Stachu!
Z gazet dowiedziałem się, że po fatalnym pożarze (musiał być istotnie fatalny!) i reperacji w New Yorku — 13-go lipca przychodzicie do Gdyni — korzystam więc z okazji aby Cię zobaczyć (duchowo) i pogwarzyć z Tobą (również właściwie tylko duchowo) tym bardziej, że jestem w doskonałym nastroju i uczuwam głęboką potrzebę wewnętrzną zetknięcia się Tobą.
Otóż tedy po pięciu miesiącach ciężkiej choroby (chroniczny katar grubej kiszki i neurastenia) — nareszcie wygrzebałem się zupełnie — od 31 maja mogę się uważać za całkowicie uzdrowionego — jem, trawię — śpię — chodzę - słowem żyję normalnie!
Straciłem 19 1/2 kilo i było ze mną całkiem krucho! Oczywiście, z odzyskaniem zdrowia i nerwy poprawiły się kolosalnie; tym bardziej, że od 31 maja do 31 sierpnia zrobiłem sobie trzymiesięczne wakacje. Najpierw tedy byłem 25 dni na kuracji w Ciechocinku z... Natalią!
Miałem olbrzymią frajdę dając tej zacnej niewieście pierwszy w Jej życiu odpoczynek i zaznanie beztroskich, wygodnych wakacji. Jestem wprost szczęśliwy i dumny ze siebie z tej racji. Potem, po obejrzeniu (już bez Natalii) Torunia i Bydgoszczy (nie znałem Pomorza) pojechałem do Prusinowic, dokąd nazajutrz przyjechała z Warszawy Lena! Tam były cuda - po 13 latach obejrzeliśmy wszystkie bliższe i dalsze kąty i wszystkich ludzi (Józio z żoną i dwojgiem dzieci, Henio etc., etc). Pogoda była szatańska i te 12 dni zbiegło nam jak w marzeniach - oczywiście mówiliśmy dużo o Tobie! Potem byliśmy 5 godzin w Łodzi na grobie Waszej Mamusi i na grobie Żurowskiego (Lena znalazła ten grób na ślepo — bez informacji). Nazajutrz wyjechałem na Łotwę do moich serdecznych teatralnych przyjaciół. No, tutaj po prostu noszą mnie na rękach — siedzę nad morzem w małym domku w lesie i robimy wypady na całą niemal Łotwę, gdzie spędzają wakacje różne koleżanki i koledzy! Takiego raju dawno nie zaznałem — 25 jadę do Wilna (tego samego dnia przyjeżdża tam z Warszawy i Lena) gdzie spędzimy na łonie rodziny 10 dni, potem przez Grodno do Warszawy — i już z całą famułą w pełnym składzie (Lena, Natalia, Orchoń i Bożo) walimy na 24 dni do Kazimierza nad Wisłą. Tak tedy wyglądają tegoroczne nasze wakacje!
Tak często rozmawiam z Tobą myślowo, że nawet nie proszę o odpowiedzi i wiadomości. (Nie znaczy to, oczywiście, że nie byłoby mi strasznie miło otrzymać kiedyś od Ciebie i paru słów pisanych!).
Za chwilę jadę do Rygi (22 kil.) — a o 12-tej dalej nad morze do miłego kolegi.
Całuję Cię bardzo, bardzo serdecznie Twój Al. Zelwerowicz