DO EDMUNDA I MARII WIERCIŃSKICH
Moskwa 25/V [19]46 r. Hotel Metropol 494
Kochani Dziuniowie!
Dosłownie utonąłem w powodzi wielkich wrażeń, jakich istotnie dostarcza ten egzotyczny, kipiący ruchem, życiem i pełen kontrastów olbrzym. Bardzo ciekawe teatry, fenomenalnie postawiony i prowadzony miejscowy PIST, gdzie bywam co dnia od 10.40 do 14, gdzie mam już moc przyjaciół i wśród profesorów i studentów, ale nade wszystko cały szereg ludzi niezwykle ciekawych, głębokich, bezpośrednich i pragnących nas (Polskę) poznać bliżej i dobrze zrozumieć. To olbrzymia frajda i zdobycz. Taki na prz[ykład] Obrazcow — twórca i kierownik słynnego teatru lalek, taki prof. Ignatow, Prezes Ogólnorosyjskiego Towarzystwa Teatralnego, prof. Popow, wiceprzewodniczący WOKS’u i cały, cały szereg innych. Te znajomości dały mi bardzo wiele radości i prawdziwej korzyści. Trzeba, kochany Dziuniu, koniecznie, abyś tu jesienią bodaj na miesiąc zaglądnął z Panią Marią, Zosią M[ałynicz], Korzeniewskim, Kreczmarem i Woszczerem, biorąc mnie, oczywiście, za cicerone! Rezerwuję sobie dosłownie parę godzin na zrelacjonowanie moich przeżyć i doznań, inaczej bowiem... trzasnę z przejedzenia!
Na zakończenie muszę powiedzieć, całkiem subiektywnie, że Elektrę naszą śmiało można by tu pokazać — lepszych widowisk nie widziałem!
Ucałowania i wyrazy tęsknoty dla Ciebie, Pani Marii, Panny Ewy i Cegliszki (oczywiście!, i wcale nie przepraszam za towarzystwo!)
Łączy  Oddany Al. Zelwerowicz
P.S. Zosi M[ałynicz] p. Korzeniewskiemu, Kreczmarowi, Woszczerowi i wszystkim „naszym” ludkom pozdrowienie ślę.