pl	Rymantas Černiauskas 
lt	Rymantas Černiauskas 

pl	Zwariowani nauczyciele 
lt	Pakvaišę mokytojai 

pl	DYREKTOR 
lt	DIREKTORIUS 

pl	Pewnego razu dzieci były grzeczne i posłuszne, a nauczyciele leniwi i krnąbrni. 
lt	Kitą kartą vaikai buvo geri ir paklusnūs, o mokytojai neklaužados ir tinginiai. 

pl	Kiedy dzieci i dżdżownice spieszyły na lekcje, aby nauczyć się czytać, pisać i liczyć na drewnianych patyczkach, nauczyciele chowali się w gabinecie dyrektora, bo nie chciało się im ich uczyć. 
lt	Jei vaikai ir sliekai skubėdavo į pamokas, kad išmoktų skaityti, rašyti ir skaičiuoti mediniais pagaliukais, tai mokytojai pasislėpdavo direktoriaus kabinete ir tingėdavo juos mokyti. 

pl	- Znudziło mi się, - skarżyła się Kobra, tak dzieci i dżdżownice nazywały nauczycielkę matematyki, która od liczenia stała się zła, zasuszona i sycząca, - sto lat wbijam im do głowy to samo, dzieci wyrastają, idą do rządu i nie umieją dodawać, tylko odejmować. 
lt	- Nusibodo, - skundėsi Kobra, taip vaikai ir sliekai vadindavo matematikos mokytoją, kuri nuo skaičiavimo tapo pikta, išdžiūvusi ir šnypšdavo nesustodama, - šimtą metų kalu jiems tą patį, vaikai užauga, ateina į vyriausybę ir nebemoka sudėti, tiktai atimti. 

pl	- I nie trzeba, - powiedział dyrektor, - dodawania możesz nie uczyć. 
lt	- Ir nereikia, - pasakė direktorius, - sudėties gali nebemokyti. 

pl	- A pisania? - wtrąciła się Przydawka, tak dzieci i dżdżownice nazywały nauczycielkę języka litewskiego. 
lt	- O rašybos? - įsiterpė Priesaga, taip vaikai ir sliekai vadindavo lietuvių kalbos mokytoją. 

pl	- Uczysz tych brzdąców ortografii, a one wyrastają, wychodzą na panów, a wtedy wszystko robią wynajęci ludzie. 
lt	- Mokai tuos bamblius, kur rašyti nosines, jie užauga, ateina į ponus, o tada viską daro samdyti žmonės. 

pl	Komu to potrzebne? 
lt	Kam to reikia? 

pl	- Niepotrzebne, - zgodził się dyrektor, - ortografii możesz nie uczyć. 
lt	- Nereikia, - sutiko direktorius, - nosinių gali nebemokyti. 

pl	- Myślę, że dzieci w ogóle nie warto uczyć, - powiedział nagle Profesor. 
lt	- Aš manau, kad iš viso vaikų neverta mokyti, - staiga pasakė Profesorius. 

pl	Tak dzieci i dżdżownice nazywały nauczyciela wychowania fizycznego, który zazwyczaj tylko siadywał na obrotowym krzesełku, obserwował bawiących się uczniów i coś zapisywał w swoim czarnym notesie. 
lt	Taip vaikai ir sliekai vadindavo fizinio lavinimo mokytoją, kuris paprastai tik sėdėdavo ant sukamos kėdutės, stebėdavo žaidžiančius mokinius ir kažką užsirašydavo juodame blanknotėlyje. 

pl	- Jak to? - zdziwił się dyrektor. 
lt	- Kaip tai? - nustebo direktorius. 

pl	- Bez dzieci w szkole jest spokojniej i ciszej, nikt nie biega, nie wzbija kurzu i nie potrzeba wietrzyć klas. 
lt	- Be vaikų mokykloje ramiau ir švariau, niekas nebėgioja, nekelia dulkių ir nereikia vėdinti klasių. 

pl	- Święta prawda, - zgodził się dyrektor, - szkoła jest najlepsza, gdy nie ma dzieci. 
lt	- Tikra tiesa, - sutiko direktorius, - geriausia mokykla, kada nėra vaikų. 

pl	- To co robimy? - spytała Boża Krówka. 
lt	- Tai ką darome? - paklausė Boružėlė. 

pl	Tak dzieci i dżdżownice nazywały katechetkę. 
lt	Taip vaikai ir sliekai vadindavo katekizmo mokytoją. 

pl	- Uczniowie i tak przyjdą do szkoły. 
lt	- Mokiniai vis vien ateis į mokyklą. 

pl	- Nie pozwolimy im, - obruszył się Profesor, popatrzył na zachmurzone twarze nauczycieli i coś podkreślił w swoim notesie. 
lt	- Neleisime, - krustelėjo Profesorius, peržvelgė blausius mokytojų veidus ir kažką pasibraukė savo blanknotėlyje. 

pl	- Jak?! - zapytali wszyscy razem. 
lt	- Kaip?! - paklausė visi kartu. 

pl	- Na to jest wiele sposobów, ale nie musimy stosować wszystkich od razu. 
lt	- Tam yra daug būdų, bet nebūtina visus panaudoti iš karto. 

pl	- Co masz na myśli? - zapytał dyrektor. 
lt	- Ką turi galvoje? - pasiteiravo direktorius. 

pl	- Można dzieci pogubić w lesie, zastawić na nie sidła, poszczuć psami, wyłapać na pętlę, zarazić grypą albo ogłosić naszą szkołę strefą zagrożenia. 
lt	- Galima vaikus paklaidinti miške, paspęsti jiems spąstus, užpjudyti šunimis, išgaudyti kilpomis, susargdyti gripu ar paskelbti mūsų mokyklą pavojaus zona. 

pl	- Nieźle, - zgodził się dyrektor, - rozumujesz lepiej niż Kobra. 
lt	- Neblogai, - sutiko direktorius, - tu mąstai geriau negu Kobra. 

pl	- Jak wspaniale! - zaklaskała w ręce Boża Krówka. 
lt	- Kaip smagu! - suplojo rankomis Boružėlė. 

pl	- W szkole będzie cicho, dzieci nie będą biegać po korytarzach i nie trzeba będzie wietrzyć klas. 
lt	- Mokykloje bus tylu, vaikai nelakstys koridoriais ir nereikės vėdinti klasių. 

pl	- Zobaczymy, - zasyczała Kobra, lecz nikt jej już nie słuchał. 
lt	- Pamatysim, - sušnypštė Kobra, bet niekas jos nesiklausė. 

pl	Ustawiwszy się w kółku nauczyciele tańczyli już taniec radości dookoła Dyrektora Szkoły, którego dzieci, dżdżownice i nawet nauczyciele nie śmieli nazywać inaczej. 
lt	Sustoję rateliu mokytojai jau šoko džiaugsmo šokį apie mokyklos direktorių, kurį vaikai, sliekai ir net mokytojai kitaip nedrįso vadinti. 

pl	A on był Cwany, znał sto języków, umiał dodawać, odejmować i nawet napisał podręcznik do arytmetyki z którego dżdżownica Zygmuś nauczył się tabliczki mnożenia przez jeden. 
lt	O jis buvo Pašiotas, mokėjo šimtą kalbų, sudėti, atimti, ir net parašė aritmetikos vadovėlį, iš kurio sliekas Zigmutis mokėsi ir išmoko daugybos lentelę iš vieneto. 

pl	LEŚNA SZKOŁA 
lt	Miško mokykla 

pl	Był piękny dzień. 
lt	Buvo graži diena. 

pl	Słonko świeciło, w powietrzu fruwały pajęczyny, niebo pełne było białych obłoczków, które przepychały się, bawiły i skakały po niebie jak zające po żółtej od podbiałów łące. 
lt	Švietė saulutė, skraidė voratinkliai, dangus buvo pilnas baltų debesėlių, kurie stumdėsi, žaidė, ritinėjosi dangumi, kaip kiškiai po geltoną šalpusnių pievą. 

pl	Ale dzieciom nie w głowie były zabawy. 
lt	Bet vaikams linksmybės nerūpėjo. 

pl	Szły sobie grupką do Starej Szkoły. 
lt	Jie traukė sau būreliu į senąją mokyklą. 

pl	Chłopcy maszerowali w pięknie wyprasowanych spodniach, dziewczynki z kokardami wpiętymi w warkoczyki. Nagle zobaczyli staruszka. 
lt	Berniukai ėjo su naujai išlygintom kelnėm, mergaitės įsipynusios kaspinus į kaseles ir pamatė senelį. 

pl	Staruszek stał pośrodku ścieżki i uśmiechał się chytrze. 
lt	Senelis stovėjo ant tako vidurio ir gudriai šypsojosi. 

pl	- Dokąd idziecie dzieci? - zapytał staruszek, który nazywał się nie inaczej jak Mon Spod Lasu. 
lt	- Kur keliaujat, vaikučiai? - paklausė senelis, kurio vardas, tiesą sakant, buvo Monas iš Pašilės. 

pl	Do szkoły, - bardzo poważnie odrzekła dziewczynka imieniem Weronika. 
lt	- Į mokyklą, - labai rimtai atsakė Veronika. 

pl	Tą ścieżką nie dojdziecie, - wyjaśnił staruszek. Ta ścieżka służy do gubienia w lesie dzieci i dżdżownic. 
lt	- Tuo taku nenueisite, - paaiškino senelis, - tas takas padarytas vaikams ir sliekams klaidinti. 

pl	- Dotąd zawsze dochodziliśmy, - zdziwił się chłopiec o imieniu Kazik. 
lt	- Visą laiką nueidavome, - nustebo berniukas vardu Kaziukas. 

pl	- A teraz nie dojdziecie, - uśmiechał się Mon Spod Lasu - szkoły już tam nie ma. 
lt	- O dabar nenueisite, - šypsojosi senelis Monas iš Pašilės, - mokyklos ten nebėra. 

pl	- A gdzie jest? - przestraszyły się dzieci. 
lt	- O kur? - nusigando vaikai. 

pl	- Pokażę wam, - mrugnął do nich staruszek, po to właśnie tu stoję, żeby was zaprowadzić do szkoły. 
lt	- Aš jums parodysiu, - mirktelėjo senelis, - tam čia ir stoviu, kad nuvesčiau jus į mokyklą. 

pl	- A jeśli szanowny pan nas pogubi? - zaniepokoił się Jurek. 
lt	- O jeigu tamsta mus paklaidinsi? - suabejojo Jurgutis. 

pl	- Co ty opowiadasz? - obraził się staruszek, - przeżyłem sto lat i znam wszystkie leśne ścieżki. 
lt	- Ką tu sakai, - įsižeidė senelis, - nugyvenau šimtą metų ir žinau visus miško takus. 

pl	- Wstydziłbyś się Jurku, ofuknęła przyjaciela Weronika, - staruszek właśnie po to tu stoi, żeby nas zaprowadzić do szkoły. 
lt	- Gėdykis, Jurguti, - subarė draugą Veronika, - senelis tam čia ir stovi, kad nuvestų mus į mokyklą. 

pl	- Święta prawda, - przytaknął staruszek, - jak dwa razy dwa jest siedem. 
lt	- Tikra tiesa, - pritarė senelis, - kaip du kart du - septyni. 

pl	- Ile? - zdziwił się Jurek, ale staruszek mu nie odpowiedział. 
lt	- Kiek? - nustebo Jurgutis, bet senelis jam neatsakė. 

pl	Skinął ręką i wszystkie dzieci ruszyły za nim. 
lt	Jis pamojo ranka ir visi vaikai patraukė jam iš paskos. 

pl	Przeszli obok Błękitnego Świerka, Grubego Dębu, w którym mieszkał Uczony Puchacz, zawalonej chatki wiedźmy, wielkiego mrowiska, pnia na którym drzemała żmija, znów obok tego samego Błękitnego Świerka, Dębu Puchacza, chatki wiedźmy, mrowiska i pnia na którym drzemała żmija. 
lt	Jie praėjo pro mėlynąją eglę, storą ąžuolą, kur gyveno mokytas Poška, apgriuvusią laumės trobelę, didelį skruzdėlyną, kelmą, ant kurio susirangiusi snaudė gyvatė, vėl tą pačią mėlyną eglę, Poškos ąžuolą, laumės trobelę, skruzdėlyną ir kelmą, ant kurio snaudė gyvatė. 

pl	- Zabłądziliśmy, - powiedział Jurek, - dwa razy dwa jest cztery. 
lt	- Mes paklydom, - pasakė Jurgutis, - du kart du yra keturi. 

pl	- Siedem, - zmarszczył się staruszek, - w mojej szkole więcej uczą. 
lt	- Septyni, - susiraukė senelis, - mano mokykloje moko daugiau. 

pl	- W jakiej szkole? - zdziwiły się dzieci. 
lt	- Kokioje? - nustebo vaikai. 

pl	- W mojej leśnej szkole. 
lt	- Mano miško mokykloje. 

pl	- Czyżbyś dziadku pogubił nas w lesie? - cicho spytała Weronika. 
lt	- Nejaugi, seneli, jūs mus paklaidinote? - tyliai paklausė mergaitė Veronika. 

pl	- Święta prawda, - odpowiedział Mon Spod Lasu i z zadowoleniem poskubał sobie wąsy. 
lt	- Tikra tiesa, - atsakė Monas iš Pašilės ir patenkintas papešiojo sau ūsus. 

pl	- Ale dziadku, - zasmuciła się Weronika, dlaczego tak zrobiłeś? 
lt	- Bet, seneli, - nuliūdo Veronika, - kodėl jūs taip padarėt? 

pl	- Sam nie wiem, - uśmiechnął się staruszek, jak tylko widzę dzieci od razu nachodzi mnie chęć je pogubić. 
lt	- Aš ir pats nežinau, - šypsojosi senelis, - vos pamatau vaikus - užeina noras juos paklaidinti. 

pl	- Jak nieładnie, - westchnęła smutna dziewczynka Ewunia, - myśleliśmy, że jesteś naszym przyjacielem? 
lt	- Kaip negerai, - atsiduso liūdnoji mergaitė Ievutė, - mes galvojom, kad jūs mūsų draugas? 

pl	- Nie może być, - zamrugał staruszek, naprawdę tak myśleliście? 
lt	- Negali būti, - sumirksėjo senelis, - jūs taip galvojote? 

pl	Ale ze mnie przebrzydły, niedobry i zły dziadek, - rozpłakał się Mon Spod Lasu. 
lt	Koks aš bjaurus, koks negeras, koks nedoras senelis, - ėmė verkti Monas iš Pašilės. 

pl	- Przestań płakać, - pogłaskała go po głowie Ewunia, - coś wymyślimy. 
lt	- Liaukitės, - paglostė jo galvą Ievutė, - mes ką nors sugalvosime. 

pl	I dzieci zamyśliły się. 
lt	Ir vaikai susimąstė. 

pl	Marszczyły czoła, zagryzały usta, obgryzały paznokcie, dłubały w uszach, lecz nic mądrego nie wymyśliły. 
lt	Raukė kaktas, kramtė lūpas, griaužė nagus, krutino ausis, bet nieko doro nesugalvojo. 

pl	W tym czasie nieopodal przechodził Uczony Puchacz z koszykiem pełnym brązo - wych dębowych żołędzi. 
lt	Tuo laiku pro šalį ėjo mokytas Poška su pilnu krepšeliu rudų ąžuolo gilių. 

pl	On to wyjaśnił dzieciom, w jaki sposób wyjść z lasu. 
lt	Jis vaikams ir paaiškino, kaip išeiti iš miško. 

pl	- To bardzo proste, - wyjaśnił im Puchacz, 
lt	- Viskas paprasta, - dėstė jiems Poška, 

pl	- jak weszliście do lasu tak samo wyjdźcie, tylko na odwrót - obok pnia ze żmiją, mrowiska, wiedźmowej chatki, mojego dębu, Błękitnego Świerka, znów obok pnia ze żmiją, mrowiska, wiedźmowej chatki, mojego dębu, Błękitnego Świerka, aż dojdziecie do ścieżki ze staruszkiem, 
lt	- kaip atėjot į mišką, taip ir išeikite, tiktai atbulai - nuo kelmo su gyvate, prie skruzdėlyno, laumės trobelės, mano ąžuolo, mėlynosios eglės, vėl kelmo su gyvate, skruzdėlyno, laumės trobelės, mano ąžuolo, mėlynosios eglės, kol prieisite taką su seneliu, 

pl	Monem Spod Lasu. 
lt	Monu iš Pašilės. 

pl	Tak też dzieci zrobiły. 
lt	Taip vaikai ir padarė. 

pl	Szły w odwrotną stronę, zawadzając o gałęzie, obijając się o pnie drzew, aż doszły do ścieżki na której miał stać staruszek 
lt	Ėjo atbulomis, kliūdami už šakų, atsitrenkdami į medžius, kol priėjo taką, ant kurio turėjo stovėti senelis 

pl	- Mon Spod Lasu. 
lt	- Monas iš Pašilės. 

pl	Jednak go nie znalazły. 
lt	Tačiau jo neberado. 

pl	- Szkoda Mona, westchnęła Ewunia, - przez całe życie gubi dzieci w lesie, a zostaje sam jak palec. 
lt	- Gaila Mono, - atsiduso Ievutė, - visą gyvenimą klaidina vaikus, o lieka vienas kaip nykštys. 